کارمندان هم ادغام می‌شوند؟!

 لذا وزیر وزارتخانه ادغام شده چاره‌ای ندارد جز این که از تعداد نیروهای شاغل زیردست خود که اکنون 2 برابر شده‌اند، بکاهد.

منطق ادغام این است که 2 وزارتخانه باید به یک وزارتخانه تبدیل شود و روشن است در این فرآیند شماری از کارکنان باید با شغل خود خداحافظی کنند.

با این حال، وزرای تازه منصوب شده به دلایلی که مشخص نیست نمی‌خواهند یا نمی‌توانند به طور شفاف با این منطق ادغام برخورد کنند و به کارمندان خود بگویند که چاره‌ای جز تمکین در برابر هدف غایی ندارند و آن گاه شرایط مساعد و عادلانه‌ای را برای تعیین تکلیف نیروهای مازاد خود تعیین و به آن عمل کنند لذا هر گاه سوالی درباره سرنوشت کارکنان وزارتخانه‌های ادغام شده از آنان پرسیده می‌شود، به این قول کلی بسنده می‌کنند که: خیر! هیچ‌کس تعدیل نمی‌شود...

اما اگر بخواهیم صریح باشیم، باید بگوییم که این گونه حرف‌ها وعده‌ای بیش نیست که احتمالا خود آقایان بیش از دیگران به آن واقفند و می‌دانند سرانجام آنچه باید بشود، می‌شود و احتمالا با گذشت زمان، کارمندان آنچه را باید ببینند، می‌بینند.

از این رو، به نظر می‌رسد عمل به قاعده «صراحت بهترین سیاست است» در برخورد با مساله تعدیل نیروی گریزناپذیر پیش رو در وزارتخانه‌های تازه‌تاسیس، بهترین راه‌حل باشد.

به عبارت صریح‌تر بهترین پیشنهاد این می‌تواند باشد که وزرای جدید پیش از آن که به دنبال وعده‌های بی‌اجرا باشند ، به جستجوی راه‌حل‌هایی که منافع کارمندان را از طریق جابه‌جایی در مشاغل دیگر یا پرداخت‌‌های کافی و قابل توجهی که بتواند امنیت مالی آنها را تا یافتن شغل جدید و بهتر تامین کند، بپردازند.

احتمالا این منطقی‌‌ترین و اجرایی‌ترین راه برای حل عاقلانه تعدیل نیروهایی است که ضرورت طبیعی هر ادغام و اصلاح ساختاری است.