در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بنابراین عنصر طنز در سریال حرف اول را میزند، بخصوص طنزی که با ایجاد یک تضاد خلق میشود و این تضاد چیزی نیست جز آن که 2 خانم که سنی از آنها گذشته و انتظار میرود گوشه خانه کز کنند و بافتنی ببافند، حالا دست به ماجراجویی و کار پلیسی میزنند و اتفاقا موفق و سربلند از هر عملیات بیرون میآیند. این طنز از همان ابتدا در تیتراژ سریال مشهود است، ابتدا تصاویر بازیگران اصلی به شکلی کاملا پلیسی و قهرمانانه به سمت دوربین برمیگردد و سپس تصاویری از کاموا و نخ بافتنی به نمایش در میآید. این حالت اولیه به این دلیل شکلی قهرمانانه دارد که شخص ابتدا تمام تصویرش را به مخاطب نشان نمیدهد و ناگهان به سمت او باز میگردد و این شاخصه قهرمان است، یعنی شاید ابتدا کسی از او انتظار نداشته باشد، اما او بالاخره به سمت مخاطب بازمیگردد و جنبهای را نمایش میدهد که تا به حال ندیده است.
در ادامه تصاویر بافتنی، لوازم یک خانه کاملا ساده و بیآلایش نشان داده میشود که به صورت پیاپی روی هم دیزالو شده که در حقیقت نمایش محیط خانه کارآگاه شمسی و کاری است که انجام میدهد.
اما نکته اصلی که در این میان بار طنز سریال و بالطبع تیتراژ را بالا میبرد، اجرایی طنز و پارودی است از تیتراژ سریال شخصیت معروف آگاتا کریستی، یعنی هرکول پوآرو. موسیقی تیتراژ پوآرو فوقالعاده منحصر به فرد و معروف است و در سریال برومند به زیبایی از آن استفاده شده است تا به بار طنز سریال کمک شود و توانسته نقش خوبی ایفا کند.
در حقیقت تنظیم جدید و اجرای مجدد این آهنگ برای تیتراژ باعث شده مخاطب احساس کند قرار است هرکول پوآرویی را ببیند که میان آهنگ آن صدای تار و تنبک هم شنیده میشود و همین مساله به زیبایی بیانگر شخصیت کارآگاه شمسی، مادام و ماجراهای آنهاست و این تکنیک خلاقانه، کاری است که عمدتا در آثار مرضیه برومند دیده میشود و معرف آثار ماندگار اوست.
حمیدرضا رفعتنژاد
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: