دستگاه عریض و طویل ورزش باید از ستاره‌ها حراست کند

وقتی ماموران دوپینگ زنگ خانه ورزشکار را می‌زنند

خبر مثبت اعلام شدن تست دوپینگ 2 کشتی‌گیر فرنگی‌کار ایران به همان اندازه که ناراحت‌کننده و تاسف‌آور بود، می‌تواند زنگ هشداری برای تمام ورزشکاران و بویژه ورزشکاران ملی‌پوش و شاخص و مسوولان ورزش ما باشد. قربانیان دوپینگ در تاریخ ورزش دنیا کم نبوده‌اند؛ از ورزشکاران بزرگی همچون مارادونا و بن جانسون گرفته تا ورزشکاران غیرمطرحی که همواره در کشورهای مختلف با مثبت اعلام شدن نمونه دوپینگ‌شان چند صباحی و در صورت تکرار مادام‌العمر از دنیای قهرمانی کنار زده می‌شوند. این برخورد قهری نیز از طبیعت ورزش نشأت می‌گیرد، پدیده‌ای که پایه‌های آن براساس جوانمردی ریخته شده و در فضای آن مجالی برای ناجوانمردی و دوز و کلک نیست.
کد خبر: ۴۲۰۰۱۳

گرچه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ (وادا) هنوز رای قطعی خود را درباره 2 کشتی‌گیر دوپینگی ایران اعلام نکرده است و کورسوی امیدی به منفی بودن نمونه دوم (اگر متهمان درخواست کنند) هست و ما هم امیدواریم چنین باشد، اما در مجموع باید پذیرفت که دوپینگ در 2 حالت بیشتر اتفاق نمی‌افتد؛ آگاهانه و ناآگاهانه. روشن است که دوپینگ ناآگاهانه نه تنها بیانگر ناجوانمردی یک ورزشکار نیست که ریشه در عدم آموزش صحیح او دارد که در این بین هم خود ورزشکار و هم مسوولان مربوطه مقصر این داستان خواهند بود. شاید به همین دلیل است که وادا پیش از اعلام رای قطعی یک ورزشکار متهم به دوپینگ اعلام نام او را جرم تلقی کرده است. اما در صورتی که ورزشکار تعمدا اقدام به مصرف مواد نیروزای غیرمجاز کند جای هیچ‌گونه دفاعی از خود باقی نمی‌گذارد و ضمن خدشه‌دار شدن حیثیت ورزشی‌اش دست‌کم 2 سال باید اطراف ورزش آفتابی نشود.

2 فرنگی‌کار ایران که تست دوپینگ آنها اخیرا مثبت اعلام شد چه آگاهانه و چه سهوا مبادرت به استفاده از مواد نیروزا کرده باشند، در هر 2 حالت تابلوی عبرت همه ورزشکاران و مسوولان ورزش ایران هستند. ورزشی که با کسب 20 مدال طلای ارزشمند در بازی‌های آسیایی گوانگجو سر به آسمان غرور سایید و نوید تاریخ‌ساز شدن در المپیک 2012 لندن را داد، شایسته نیست که اینچنین قهرمانان خود را از دست بدهد، آن هم قهرمانانی که به گواه کارشناسان و خود محمد بنا سرمربی موفق تیم ملی کشتی فرنگی، به ستاره‌های بدون چون و چرای وزن خود تبدیل شده بودند. تلخی اتفاقی که برای این 2 فرنگی‌کار افتاد را همگان در المپیک لندن لمس خواهند کرد چرا که المپیک میدان ستاره‌هاست و ورزشکار معمولی از درصد بسیار پایینی برای کسب مدال برخوردار است. وقتی نگاهی به رشته‌های المپیکی می‌اندازیم می‌بینیم شمار ستاره‌های ورزش ایران در این رشته‌ها به سختی به عدد انگشتان 2 دست می‌رسد. در چنین وضعیتی به نظر می‌رسد مراقبت از قهرمانان شاخصی چون رضا یزدانی، حمید سوریان، بهداد سلیمی، احسان حدادی، محمد باقری‌معتمد، یوسف کرمی و امثال اینها نباید برای دستگاه عریض و طویل ورزش کار چندان سختی باشد. در واقع با افزایش تدابیر آموزشی و مراقبت ویژه از قهرمانان، به راحتی می‌توان مانع تکرار این قبیل اتفاقات تلخ شد.

از سوی دیگر همه ورزشکاران باید توجه داشته باشند که قهرمانی به هر قیمتی نمی‌ارزد و ممکن است یک روز صبح درب خانه یک قهرمان را بزنند و با زبانی غیر از زبان مادری ورزشکار خود را مامور وادا معرفی کرده و اقدام به نمونه‌گیری از او کنند. در آن شرایط حتی اگر بهترین ورزشکار کره زمین و اعجوبه‌ای مثل مایکل فلپس شناگر آمریکایی هم باشی در یک چشم بر هم زدن از عرش به فرش خواهی افتاد چرا که ذات ورزش این‌گونه تعریف شده است و به اندازه یک ارزن هم چیزی به نام ناجوانمردی در آن تعریف نشده است.

امید توفیقی ‌/‌ گروه ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها