ایران ظرف 4 سال به سطح اول شنای آسیا می‌رسد

لازم است درباره حضورم در راس فدراسیون توضیح مختصری بدهم، گرچه حضور من پایانی بود بر سال‌ها حضور برخی‌ها در این رشته، اما معتقدم حضورم غیرمترقبه نبود چون سال‌ها در این رشته فعالیت داشته‌ام و 30 سال با ورزش شنا زندگی کرده‌ و در تمامی رده‌های سنی آن فعالیت داشته‌ام. یعنی از سال 59 که عضو تیم شنای مدارس مشهد بود کارم را شروع و به تیم ملی راه یافتم. به طور طبیعی چون من از شهرستان می‌آمدم، در بدو ورود فضای بسیار سنگینی آکنده از دروغ، تهمت و افترا برایم ایجاد کردند، گرچه این شهرستانی بودن برای پیشبرد کارم یک برگ برنده محسوب می‌شد چراکه می‌دانستم در شهرستان‌ها چه پتانسیل بالایی وجود دارد که سال‌ها مورد غفلت قرار گرفته است. به هر حال هر مدیر جدیدی که در راس کار قرار می‌گیرد طبیعتا برنامه‌ها و طرز تفکر خود را پیاده می‌کند، بر این اساس من نیز توجه به شهرستان‌ها را سرلوحه کار خود قرارداده و فضا را برای کشف و پرورش استعدادهای شنا در سراسر کشور فراهم کردم. اعتقاد دارم شنای ایران از چنان پتانسیل و توانایی برخوردار است که می‌تواند ظرف 4 سال به سطح اول شنای قاره آسیا برسد و واترپلوی ما هم در بازی‌های آسیایی مدال کسب کند.

به هیچ عنوان این ذهنیت منطبق بر واقعیت نیست. در واقع من مدیری قائل به اصول خاص هستم که یک قدم نیز از اصولم پا پس نمی‌کشم. از حضور همه کسانی که تنها به فکر مصالح ملی سه رشته شنا، شیرجه و واترپلو هستند ولو آن که از من خوششان نیاید دعوت به همکاری می‌کنم. چرا که دیگر این سه رشته همچون گذشته متعلق به جریان خاصی نیست، اما هرکس که قصدش ضربه زدن بر پیکر این سه رشته باشد به هیچ عنوان جایی در مجموعه شنا، شیرجه و واترپلو نخواهد داشت. این رفتار و طرز تفکر من بود که باعث شد حواشی زیادی برایم درست کنند. سوال من این است گناه من چیست که رئیس وقت سازمان تربیت بدنی تصمیم به برکناری فردی گرفت و من را رئیس فدراسیون نمود؟ آیا در چنین شرایطی باید مرا آماج حملات کلامی و تهمت‌های خود قرار دهند. من روزی که در دفتر سعیدلو حکم سرپرستی فدراسیون را گرفتم همانجا به وحید مرادی رئیس وقت فدراسیون زنگ زدم و از او رخصت گرفتم و این که از تجربیات او نهایت بهره را خواهم برد، اما یک روز قبل از این که من کارم را در فدراسیون شروع کنم براساس خط‌دهی آقایان شاهد استعفای دسته‌جمعی در فدراسیون بودم، براستی معنای این استعفا چه بود؟ آیا جز این است که اگر 26 سال در این فدراسیون کار کردیم به خاطر خودمان بوده و حالا که خودمان نیستیم، هیچ کس نیز نباید با مجموعه مدیریتی جدید کار کند. با وجود تمام مانع‌تراشی‌ها، باز هم اعلام می‌کنم هرکس بخواهد به شنا خدمت کند فضا برای فعالیت او فراهم است حتی اگر مخالف من باشد، اما جا برای کسانی که بخواهند به دنبال منافع شخصی باشند در فدراسیون وجود ندارد. به هر حال در طول ماه‌هایی که من سرپرستی و ریاست فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو را عهده دار بوده‌ام هیچ نکته فنی‌ای مطرح نبوده و همواره تخریب شخصیت کرده‌اند.

من خصومتی با هیچ کس ندارم، اما خط قرمزی دارم به نام جوانان این رشته‌ها و خودم را در مقابل آنها مسوول می‌دانم. هر کس بخواهد مانع پیشرفت این جوانان شود دشمن خونی‌ام می‌شود. من شروع‌کننده بگو و مگو با وحید مرادی نبودم. الان هم نمی‌خواهم گذشته را شخم بزنم. من در حال حاضر منتخب مجمع فدراسیون شنا هستم و تنها رئیس فدراسیونی هستم که همه آرای مجمع را کسب کرده است. آقایان به جای تهمت زدن باید قبول کنند که اوضاع تغییر کرده و قرار نیست آنها تا ابد بر شنا حکومت کنند. باید راه را برای خدمت رسانی دیگران هم هموار کرد. اگر من بگو و مگویی با آقایان داشتم صرفا برای حفظ منافع شنا بوده است. من اگر تشنه قدرت بودم با 32 سال سن ریاست فدراسیون من را قانع می‌کرد، نمی‌گویم عالی مدیریت کرده‌ام، اما ادعا دارم با همه توان کار می‌کنم. طی 19 ماهی که رئیس فدراسیون هستم با 140 سفر استانی یک روز هم مرخصی نرفته‌ام و یک ریال هم حقوق نگرفته‌ام، اینها همه نشان‌دهنده عشق و علاقه من به رشته شناست نه شیفتگی‌ام به جاه و مقام.

آماری دارم که نشان می‌دهد رسیدن به این هدف دور از ذهن نیست. طی این سال‌ها رکورددار شنای ایران محمد علیرضایی بوده است، او در گوانگجو 3 ثانیه با مدال طلا فاصله داشت در حالی که یک سال و نیم از سوی فدراسیون قبلی محروم شده بود. در 4 در 100 متر مختلط انفرادی به میزان 6 ثانیه رکورد ایران را کاهش دادیم و 63/1 با مدال برنز‌ آسیا فاصله داشتیم. این رکوردها در حالی به ثبت رسید که فرصتی هم برای آماده‌سازی وجود نداشت. سعید آشتیانی زمانی که من تیم ملی را تحویل گرفتم در 100 متر رکوردش 59 ثانیه بود، او در گوانگجو رکورد 54 ثانیه را ثبت کرد در حالی که برنده طلای این ماده رکورد 91/51 را به ثبت رساند. بنابراین معتقدم کسی که در 6 ماه می‌تواند رکوردش را اینقدر کاهش دهد در 4 سال هم می‌تواند 2 ثانیه دیگر رکورد بشکند. با این حال نمی‌گویم شنای ایران روزی قدرت مطلق آسیا می‌شود، اما می‌تواند به جمع قدرت‌ها اضافه شود. شنایی که در طول 40 سال یک فینالیست در بازی‌های آسیایی داشت در گوانگجو سه فینالیست معرفی کرد، همه این پیشرفت‌ها را شهریورماه در رقابت‌های قهرمانی جهان شاهد خواهند بود. تاکید می‌کنم شنای ایران این قابلیت را دارد که به پرمدال‌ترین رشته ورزشی ایران در بازی‌های آسیایی تبدیل شود.

لازم است برای مثال در بخش فنی عملکرد واترپلو را در سال‌های اخیر مورد بررسی قرار دهیم. واترپلوی ما در بازی‌های آسیایی دوحه 2006 در مکان چهارم قرار گرفت آن هم در شرایطی که 5 بازیکن ما بالای 34 سال سن داشتند. وقتی من در سال 2009 یعنی آذر 88 فدراسیون را تحویل گرفتم اردوهای تیم ملی واترپلو 7 ماه تعطیل شده بود. در ‌آن شرایط کواکوویچ سرمربی وقت تیم ملی واترپلو به شهادت گزارش خودش در طول هر ماه تنها یک ساعت در فدراسیون و بالا سر تیم حضور داشته است. من در آن شرایط همان تیم را حفظ کرده و پس از 8 ماه آنها را به کاپ آسیایی در چین و سپس به لیگ جهانی چین و ژاپن به عنوان میدان تدارکاتی اعزام کردم، اما این تیم وقتی به جام جهانی رومانی اعزام شد به عنوان ضعیف‌ترین تیم کره زمین شناخته شد! چرا که 30 تا 30 تا از حریفان گل خورد و تحقیر شد. من تا آن مقطع از تیم ملی دفاع می‌کردم، اما وقتی چنین نتایجی رقم خورد به این نتیجه رسیدم که این نفرات نمی‌توانند به واترپلوی ایران خدمت کنند و چیزی برای ارائه کردن ندارند. در نتیجه در همان لحظه بازگشتشان به تهران در فرودگاه، همگی را از تیم ملی کنار گذاشتم. این اتفاق در فاصله 3 ماه تا بازی‌های آسیایی گوانگجو رقم خورد. در فاصله این 3 ماه 120 جوان واترپلوئیست را از سراسر کشور به اردوی تیم ملی دعوت کردیم، جوانانی که زیر 18 سال سن داشتند اما پس از حضور در اردوی شبانه‌روزی قهرمان جوانان‌ آسیا شدند و از اعضای همین تیم، بهترین بازیکن و بهترین دروازه‌بان رقابت‌ها انتخاب شد. این تیم حالا قرار است به عنوان نماینده قاره آسیا در رقابت‌های جهانی شرکت کند. ما همان تیم را حفظ کرده و پائولو مارالا بهترین مربی واترپلوی دنیا را به عنوان سرمربی بالا سر تیم گذاشته‌ایم. این تیم در رقابت‌های کاپ فینا که خاص کشورهای در حال توسعه است به مقام نایب‌قهرمانی رسید، آن هم در شرایطی که در فینال و در دیدار با عربستان میزبان، پس از حدود 3 ساعت مسابقه نفسگیر با ضربات پنالتی مغلوب شد.این در حالی بود که در دوره گذشته رقابت‌های فینا تیم ایران سوم شده بود. امروز افتخار می‌کنیم که آنقدر بازیکن خوب در واترپلو داریم که تیم ملی قائم به فرد نیست. اگر در سال 88 بازیکنی از تیم ملی قهر می‌کرد جایگزینی برای او وجود نداشت، اما امروز 50 نفر در اردوی تیم ملی بزرگسالان هستند که 40 نفر آنها همسطح هستند و رقابت نزدیکی با هم دارند. برای تیم ملی جوانان وادیم اسکراتوف سرمربی تیم ملی اوکراین را با سابقه نایب‌قهرمانی المپیک در اختیار گرفتیم، او 80 بازیکن زیر 17 سال را در اختیار گرفت و در نهایت شاگردانش توانستند قهرمان‌ آسیا شوند. در چنین وضعیتی شک نکنید که تیم ملی واترپلوی ایران در دوره آتی رقابت‌های قهرمانی بزرگسالان آسیا قهرمان خواهد شد. برای تیم زیر 14 ساله‌ها هم بیکار نبوده‌ایم و کواکوویچ سرمربی سابق تیم ملی بزرگسالان را به عنوان سرمربی این تیم انتخاب کرده‌ایم. پس ملاحظه می‌کنید که با مریبان طراز اول دنیا در حال آماده‌سازی واترپلو برای رویدادهای سال‌های آتی هستیم. البته این همه ماجرا نیست و ما به لحاظ افزایش دستمزد بازیکنان کار بی‌نظیری انجام داده‌ایم. این در حالی است که در گذشته هیچ دستمزدی به بازیکنان تعلق نمی‌گرفت.

ما در فدراسیون شنا 9 رشته داریم که هر کدام 6 مسابقه قهرمانی کشور دارند و در مجموع سالانه 54 مسابقه قهرمانی کشور برگزار می‌کنیم. آب‌های آزاد، شنا، شیرجه و واترپلو رشته‌های ما هستند که 12 تیم ملی در رده‌های سنی مختلف باید برای آنها داشته باشیم. با چنین حجم کاری وقتی فدراسیون را تحویل گرفتم 11 ماه حقوق مربیان تیم ملی پرداخت نشده بود، 3 ماه حقوق پرسنل فدراسیون و 5 ماه حقوق پرسنل استخر شهید کشوری هم معوقه بود. جالب این که در 8 ماهه اول سال 88 تنها یک رقابت قهرمانی کشور برگزار شده بود که بابت همان مسابقه هم فدراسیون بدهکار بود. تیم ملی واترپلو تعطیل بود، در اردوی تیم ملی شنا تنها 4 شناگر حضور داشتند، تیم ملی شیرجه تعطیل بود و تیم آب‌های آزاد هم نداشتیم. ما که آمدیم طی 4 ماه پایانی سال 88 و در طول سال 89 رقابت‌های قهرمانی کشور را در تمامی رده‌های سنی و در همه رشته‌ها برگزار کردیم. از طرفی در حالی که قبلا تنها 2 مربی خارجی در ایران فعالیت داشتند، الان این تعداد به 14 مربی افزایش یافته است. تمامی اردوهای تیم ملی در حال برگزاری است و در تمام لیگ‌های آسیایی و جهانی شرکت کردیم. فقط برای حضور تیم ملی شیرجه در گوانگجو مبلغ 560 میلیون تومان هزینه کردیم. مشاهده می‌کنید کاهش بودجه و بدهکاری فدراسیون نه‌تنها فعالیت ما را با خللی مواجه نکرده بلکه حجم فعالیت هایمان را هم با جذب منابع مالی افزایش داده‌ایم. مشکلی که در ماه‌های اخیر ما با آن دست به گریبان بودیم حقوق‌های معوقه بوده است، مشکل دیگر ما هم بابت استفاده از استخرهای آزادی و آکادمی ملی شناست که باید به شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی اجاره بپردازیم. امسال5/1 میلیارد تومان بابت اجاره این دو استخر اجاره پرداخت کرده‌ایم.

مقام نایب‌قهرمانی کاپ آسیا در واترپلو در چین، کسب سهمیه ورودی المپیک جوانان سنگاپور، شرکت در جام جهانی واترپلو، شرکت در لیگ جهانی واترپلو، شرکت در جام جهانی شیرجه، کسب عنوان چهارمی نوجوانان در کاپ آزاد شیرجه در هند، کسب 20 مدال در کاپ آزاد مالزی، قهرمانی تیم واترپلوی جوانان در آسیا، کسب اولین مدال تاریخ شنای ایران در آب‌های آزاد در مسقط عمان، قهرمانی در رقابت‌های واترپلوی جام باشگاه‌های آسیا، کسب بهترین عنوان تاریخ شیرجه ایران در بازی‌های آسیایی گوانگجو و کسب نایب‌قهرمانی رقابت‌های واترپلوی کاپ فینا افتخارات کسب شده فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو طی این مدت بوده است.

ما در راه بسط، گسترش و شناسایی واقعی استعدادهای این رشته‌ها، در حالی همه استان‌ها را فعال کردیم که در گذشته حتی در تهران هیات شنا فعال نبود! سیستان و بلوچستان، گلستان، کرمان و خراسان هم چنین وضعیتی داشتند، اما امروز تمامی هیات‌های ما در سراسر کشور، استخر در اختیارشان است و در تمامی رده‌های سنی فعالند. اکنون چندین پایگاه قهرمانی در سطح کشور فعال است در زاهدان 120 نفر و در مشهد 700 نفر در پایگاه استعدادیابی ما فعالیت دارند همین طور در اردبیل و زنجان. به هر حال با ایجاد جنب و جوش در31 استان کشور، می‌خواهیم قافله شنا را به حرکت در بیاوریم و رقابت‌های قهرمانی کشور رده‌های سنی را برخلاف گذشته به تفکیک برگزار ‌کنیم، چون جمعیت شناگران افزایش قابل توجهی یافته است.پیش از این مجموع شناگران شرکت‌کننده در رقابت‌های رده‌های سنی قهرمانی کشور در سال 87 تنها 470 نفر بود، اما این رقم در سال 89 به 1350 نفر افزایش یافت و امسال هم آنقدر شناگر داریم که همه رده‌های سنی را از هم جدا کرده‌ایم تا به 3 هزار شناگر برسیم. برای کمپ‌هایمان هم از مربیان صاحب نامی چون پترو کوتروویچ، آلکسی، والری نگوویچ و یوری افاناسیو استفاده می‌کنیم تا در سراسر کشور استعدادها کشف شده و به بهترین شکل ممکن پرورش یابند.

در واقع ما در قالب طرح استعدادیابی ارتقای سطح دانش مربیان را هم مدنظر داریم، به عنوان مثال برای این طرح 254 شناگر را در سراسر کشور در 3 گروه A، B و C زیر نظر مربیان خارجی تحت آموزش قرار داده‌ایم که در کنار این اردوها کارگاه‌های آموزشی توسط مربیان خارجی برای مربیان ایرانی برگزار می‌شود چون گسترش همه جانبه شنا، شیرجه و واترپلو را به صورت زیربنایی در دستور کار داریم و برای این مهم برنامه 4 ساله و در واقع 49 ماهه‌ای را آغاز کرده‌ایم که تازه دو، سه ماه از این برنامه را پشت‌سر گذاشته‌ایم.

نگرانی من نه به خاطر کنار رفتن از راس فدراسیون شنا، بلکه از این بابت است که استعدادهای شنای ایران شکوفا نشوند. از این جهت تا روزی که هستم با قدرت کارم را ادامه می‌دهم. در حال حاضر و به صورت شبانه‌روزی حدود 20 ساعت در فدراسیون کار می‌کنم. من اگر 12 سال رئیس فدراسیون شنا باشم تازه 42 سالم می‌شود و هنوز انرژی و انگیزه لازم را برای کار کردن خواهم داشت. بستر توسعه با سرعت در حال فراهم شدن است و در همین 18 ماهی که از دوره مدیریتم در فدراسیون سپری می‌شود به 19 هیات، استخر را به صورت رایگان واگذار کرده‌ایم. همه هدف من رساندن شنای ایران به سطح اول آسیاست و وظیفه دارم در این راه و به بهترین شکل ممکن پیش بروم. به هرحال با چنین ذهنیتی کارم را طوری انجام می‌دهم که انگار می‌خواهم 100 سال درسمت ریاست فدراسیون بمانم.

امروز واترپلوئیست‌های ما پس از 40 سال به این باور رسیده اند که می‌توانند در آسیا صاحب مدال شوند. شک نداشته باشید این مهم به زودی محقق می‌شود، چرا که واترپلوی ایران در حال حاضر مهره‌هایی همچون حامد دایی‌تقی در اختیار دارد که در رقابت‌های کاپ جهانی با 18 سال بهترین بازیکن شناخته شد.

معتقدم می‌توانم ظرف 6 سال رئیس فدراسیون جهانی شوم، چون ظرف 18 روز پس از حضورم در راس ریاست فدراسیون، رئیس فدراسیون شنای غرب آسیا شدم. من دبیرکلی آسیا را نمی‌خواهم چرا که در حال حاضر ایران قوی‌ترین عضو کنفدراسیون شنای آسیاست و از 41 رای موجود در این کنفدراسیون 25 رای را داریم. برای اثبات این ادعا کافی است نگاهی به نشست اخیر فدراسیون جهانی شنا بیندازید، جایی که ایران به عنوان نماینده ویژه قاره آسیا حضور داشت. مارتینز و تویگارلی، 2 تن از اعضای هیات رئیسه فدراسیون جهانی گفتند که پرکارترین و نزدیک‌ترین فدراسیون به فینا، فدراسیون شنای ایران است. به هر حال هیچ اتفاقی در شنای آسیا نمی‌افتد مگر با نظر ایران و این قدرت ما را نشان می‌دهد. در نتیجه منتظر انتخابات فدراسیون جهانی هستیم تا قدرت خود را نشان دهیم.

هیچ خواسته‌ای ندارم، فقط از آنها می‌خواهم کاری به کار ما نداشته باشند. همین 2، 3 استخر را به جای این که به مزایده بگذارند به ما بدهند تا بتوانیم برنامه‌هایمان را اجرا کنیم و در همه مراکز استان‌ها استخر در اختیار هیات‌های ما قرار بگیرد. امروز در سراسر کشور 8 هزار شناگر داریم که برنامه تمرینی دارند این جمعیت قابل توجه باید جایی برای تمرین کردن داشته باشند.