پینتبال ورزش عجیبی است و تا پا به زمین بازی نگذاری متوجه این عجیب بودن و لذتی که بعد از این بازی پر تحرک به آدم دست میدهد، نمیشوید. باشگاه پینتبال توچال که از سال 1384به عنوان اولین زمین مسابقاتی در ایران تاسیس شده یکی از استانداردترین و جذابترین زمینهای بازی پینتبال در پایتخت است.
تولد ورزش پینتبال
تولد ورزش پینتبال را به شکل امروزی باید مدیون جنگلبانان آمریکای شمالی و دستگاه مخصوص نشانهگذاری درختان و دامها به نام پینت مارکر یا پینت گان دانست. از این دستگاه برای علامتگذاری دامها و درختانی که باید هرس یا قطع شوند ، استفاده میشود. سال 1981 عدهای از علاقهمندان به ورزش با ابتکار و نوآوری، تغییراتی در این دستگاه و گلولههای آن داده و اولین شکل از بازی پینتبال را طراحی و اجرا کردند. با توجه به جذابیت این ورزش و هیجان موجود در آن و استعداد این رشته برای افزایش قابلیتهای جسمانی و توسعه مهارتهای حرکتی، این رشته به سرعت در بین علاقهمندان به ورزش گسترش یافت و با تدوین قوانین و اصول بازی، آن را به شکل ورزشی مهیج و جذاب در دنیا معرفی کرد، به گونهای که کمتر از 2 دهه 7600 تیم پینتبال و 1400 باشگاه پینتبال در کشور آمریکا پا به عرصه وجود گذاشت و بیش از 16 مجله تخصصی و 5000 وبسایت مخصوص پینتبال راهاندازی شد. هماکنون ورزش پینتبال در بیش از 140 کشور جهان بازی میشود و تقریبا 16 میلیون ورزشکار به این رشته ورزشی مشغول هستند.
همین موارد نشان میدهند که هر چند پینتبال مانند فوتبال سابقهای دیرینه ندارد ولی هیجان، تحرک و نو بودن این رشته میتواند نقش بسزایی در جذب افراد به آن داشته باشد. از این رو این رشته ورزشی در آیندهای نهچندان دور به یکی از اهداف گردشگری ورزشی در داخل و خارج تبدیل خواهد شد.
وقتی در پینتبال رنگی میشوید
ستار مخدومی که 6 سال مربی و داور پینتبال بوده و حالا تقریبا آچار فرانسه باشگاه پینتبال توچال است آدمهایی را که سراغ این ورزش میآیند عاشق تیراندازی میداند و در توضیح روش این بازی میگوید: «پینتبال یک نوع بازی گروهی است که در آن چندین نفر در 2 گروه رقیب با سلاحهایی که گلولههای رنگ پرتاب میکنند به مبارزه برای تسخیر پرچم گروه مقابل میپردازند. پینتبال یک توپ (گلوله) ژلاتینی (از جنس ژلاتین کپسول دارویی) است که داخل آن با رنگ خوراکی پر شده است و پس از شلیک توسط تفنگ و برخورد به هدف ترکیده و رنگ آن پخش میشود؛ این پخش شدن رنگ روی لباس هر کس نشانه مورد هدف قرار گرفتن است. بسادگی میتوانید تصور کنید در نگاه اول این ورزش مانند یک میدان جنگ واقعی است و هر کس که مورد اصابت قرار گرفته و رنگی شود از بازی حذف میشود تا یک تیم کاملا تیم دیگر را حذف کند.»
البته کورش علیجانی که او هم یک سالی میشود که در باشگاه پینتبال توچال داوری میکند میگوید: «این تنها یکی از صدها سناریوی تعریف شده این ورزش است و خود شما با توجه به سلیقه شخصی خود میتوانید یک سناریوی جدید تعریف کنید. از این ورزش به دلیل هیجان زیاد آن به عنوان مهیجترین ورزش جهان یا شطرنج زنده به دلیل فکری بودن آن یاد میکنند.»
او با اشاره به اینکه این باشگاه 150نفر عضو دارد که همه حرفهایهای این ورزش عضو آن هستند، میگوید: «این ورزش در ایران سابقهای نزدیک به 6 سال دارد و سال 1387 اولین دوره لیگ آن برگـــزار شد که به نام لیـــگ پینتبال ایران یاIPL (Iran Paintball League) شناخته میشود. البته غیر از توچال، باشگاههای زیادی در ایران وجود دارند که میشود این بازی را در آنها تجربه کرد.»
گلولهها ، اسکناسهای شما را نشانه میروند
با همه این حرفها ورزش پینتبال یک مشکل اساسی دارد و آن هم وقتی گریبان شما را میگیرد که یک بار آن را امتحان کنید. آنهایی که حالا به مشتری پروپاقرص پینتبال هستند اقرار میکنند که ورزش اعتیادآوری است! یعنی کافی است یک بار این ورزش را امتحان کنید و طعم رنگی کردن دیگران را بچشید، آن وقت است که از این ورزش دل نمیکنید. شما در ازای پرداخت 7000 تومان میتوانید 50 گلوله و 2 ساعت زمان بخرید و هیجان تیراندازی را از نزدیک حس کنید. توصیه ما به شما این است که برای یک بار هم شده ورزش متفاوت و هیجانانگیز پینتبال را تجربه کنید. اطمینان داشته باشید، آن روز یکی از روزهای به یادماندنی و یک گردش مفرح و پرهیجان خواهد بود.
مهدی علیپور
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: