دنبال انتقام از همسر سابقم نیستم

حدود 10 سال که حاصل این ازدواج 2 دختر 8 و 5 ساله است.

به مرور زمان عقاید همسرم نسبت به زندگی تغییر کرد، او مدام بهانه‌جویی می‌کرد و تمایل داشت زندگی تازه‌ای داشته باشد که این رفتارها در 2 سال آخر زندگی نمود بیشتری داشت.

به نظر من، او تحت تاثیر بستگانش و حمایت آنها قرار گرفته بود. او از خانواده ثروتمندی بود و من حتی برای ادامه زندگی، او را نزد مشاور بردم؛ اما او می‌گفت همه پل‌های پشت سر خراب شده و باید زندگی تازه‌ای را تجربه کنم.

ساعت 7 عصر 2 خرداد سال 89 بود که آدم‌رباها که با موتور مرا تعقیب می‌کردند، به بهانه پرسیدن آدرس به من حمله‌ور شدند و با ربودن دختر 7 ساله‌ام، او را به خودرویی که همسر سابقم راننده آن بود، منتقل کردند.

مدتی آنها را تعقیب کردم؛ اما نتوانستم آنها را متوقف کنم. بعد هم آنها را تعقیب کردم که بی‌نتیجه بود.

2 بار سعی کردم؛ اما تماس برقرار نشد. لذا یکی از دخترانم را به مادرم تحویل داده و 30 دقیقه بعد به کلانتری قلهک رفتم.

مراحل اداری کلانتری طول کشید. آنها باید شماره خودروی آدم‌رباها را استعلام می‌کردند.

هنگام حادثه تعداد زیادی رهگذر بود، اما 2 نفر به دادگاه آمده و شهادت دادند.

به دلیل سرعت خودرو یکی از شاهدان رنگ آن را سفید تشخیص داده بود در حالی که خودرو نقره‌ای بود.

من این موضوع را تکذیب می‌کنم. من در اولین بازجویی گفتم که به همسرم ظنین هستم. بعد از این که آدم‌رباها بچه را همراه‌شان بردند، در یک لحظه همسر سابقم را دیدم که متواری شد.

در مراحل مختلف دادرسی به قضات گفته‌ام دنبال انتقام از کسی نیستم. موضوع مهم سلامت فرزندم است. اگر فرزندم به من تحویل داده شود، می‌توانیم در دادگاه گذشت و توافق کنیم.ایشان می‌تواند حق دیدار داشته باشد. باید قانون همه چیز را مشخص کند.

این پرونده‌سازی و ادعای واهی است. من خانه‌ام را به نام همسر سابقم کرده بودم و این پول دریافت بخشی از سرمایه من است که با حکمیت خودشان به من پرداخت شده است، در اصل این پول سهم من بود که با میل و رغبت، خودشان به من دادند.

بعد از این که قاضی شعبه 287 خانواده این حکم را بدون حضور من در دادگاه صادر کرده بود، آنها به جای آن که از طریق مراجع قضایی اقدام کنند، خودشان راسا اقدام به بردن بچه کردند، این ترفند آنها بود تا با نشانی جعلی من حضانت فرزندانم را دریافت کنند.

باید پذیرفت من هم همانند همسرم سابقم که مدام عنوان می‌کند مادر هستم، پدر هستم و دنبال احقاق خود و فرزندانم هستم، فرزند من اکنون محروم از تحصیل است و اقدام همسرم غیرقانونی است، من تمام تلاشم را به کار خواهم گرفت تا فرزندم را پس بگیرم و در انتظار صدور حکم دادگاه تجدیدنظر هستم.