درخصوص تاریخ ساخت و چگونگی افتتاح آن، «احمد باوند سوادکوهی» مولف کتاب «سوادکوه سرزمین خورشید» مینویسد:هنگامی که در سال 1316 عملیات ساخت «پل ورسک» روی درهای 110 متری به پایان رسید، هیچ کس باور نمیکرد که قطار از روی آن بگذرد. همچنین قرار شد معمار پل «سپاستین یورگ» آلمانی همراه با زن و بچهاش در زیر پل بنشیند، تا قطار از روی آن بگذرد.
قطار سراسری به صورت مارپیچ جلو میآمد، از «دوگل» گذشت، نزدیک قلعه «چهل در» ناگهان قطار از حرکت ایستاد. راننده قطار، دیگر جرات راندن نداشت، ترس او را فراگرفته بود.
کارگری که زغال را در کوره میریخت، پذیرفت که قطار را براند و راند، قطار حرکت کرد.
نفسها در سینه حبس شده بود، در یک لحظه چشمها بسته شد. قطار به سلامت از پل عبور کرد. زنان محلی اسپند دود دادند و دامداران گوسفند و گاو سر بریدند.
یکی از نکات ظریف درخصوص هنگام ساخت پل ورسک این است که چون سازندگان پل ورسک، از کشورهای اروپایی همچون آلمان و اتریش و مسیحی بودند، در این منطقه کلیسایی ساختند که همچنان پابرجاست.این کلیسا، چند کیلومتر پایینتر از پل ورسک، روبهروی سرخآباد، پشت چلوکبابی نوبهار واقع است.
نکته جالب دیگر این که در زمان ساخت پل ورسک، معمار آلمانیای که مسوولیت نظارت بر ساخت پل را داشت، صاحب دختری شد. این معمار به احترام و یاد این روستا، نام دختر خود را «ورسک» گذاشت. امروز این خانم که حدود 75 سال سن دارد، هردوسال یکبار از اتریش به ایران میآید و در زادگاهش، این شاهکار معماری را میبیند. کاش روزی میفهمیدم که ورسک با ورسک چه میگوید.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم