از ماست که بر ماست

هر چند که اکنون دیرزمانی می‌شود که برخی مصاحبه مطبوعاتی در رشته‌ای چون فوتبال را کم‌ارزش می‌شمارند و حرمت‌ها و شان حرفه خبرنگاری و جایگاه رسانه‌ای را نادیده می‌انگارند تا مصاحبه‌شونده نیز از خود سلب مسوولیت کرده و با دادن جواب‌هایی خنثی و انحرافی، واکنش لازم را به این گونه برخورد‌ها نشان دهد.اما جای تاسف است که فدراسیون فوتبال و مسوولان ورزش نخواسته‌اند در جهت تلطیف کردن چنین فضای مسموم و آلوده‌ای کوچک‌ترین قدمی بردارند. کمی انصاف نیز چیز خوبی است تا بعضی‌ها به خود اجازه ندهند هر حرفی را بر زبان آورند.

براستی چگونه می‌توان از یک خبرنگار ایرانی انتظار داشت که از سرمربی تیم ملی فوتبال ماداگاسکار بپرسد که نظرش راجع به شعار تماشاگران بر علیه رئیس فدراسیون فوتبال ایران چیست؟ شاید چنین خبرنگاری نداند، اما بی‌تردید سرمربی ماداگاسکار در دل به این سوال می‌خندد و در حیرت می‌ماند که چه پاسخی به این سوال نامربوط بدهد. هر چند که وی در دل این شک را خواهد کرد که آیا اصولا سوال‌کننده خبرنگار است یا خیر؟! آخر لازمه خبرنگاری پایبندی به اصول آن است و نمی‌توان پذیرفت که یک خبرنگار با نشستن در جای یک هوادار و تماشاگر فوتبال، سوال‌های جهت‌دار، رنگی و خارج از شوون این حرفه را در مصاحبه‌ای مطبوعاتی که یک طرف ماجرایش خارجی‌ها هستند، مطرح کند که اصلا به طرف خارجی ربطی ندارد.

از اواسط نیمه دوم بازی با ماداگاسکار شعارهایی از روی سکوهای ورزشگاه آزادی شنیده شد که طی آن تماشاگران خواهان کناره‌گیری علی کفاشیان از فدراسیون فوتبال بودند و در طرف مقابل علی دایی و تیم تراکتورسازی را تشویق می‌کردند تا به این طریق اعتراض خود را به گوش مسوولان ورزش برسانند. هر چند که اصولا تماشاگران واقعی نیز هیچ زمان علیه تیم ملی کشورشان جبهه نمی‌گیرند و تنها تلاش می‌کنند با تشویق‌های خود، عامل انگیزشی بازیکنان در ارائه بازی هجومی و زیبا باشند، اما حتی اگر بخواهیم به دنبال عملکرد ضعیف علی کفاشیان در فدراسیون فوتبال، اعتراض تماشاگران را طبیعی جلوه دهیم، به هیچ وجه قابل قبول نیست که تعدادی از خبرنگاران با تسری این فضای اعتراضی به کنفرانس پایانی بازی با ماداگاسکار، یک علامت سوال بزرگ را در عملکرد خود بر جای بگذارند.

به طور طبیعی کنفرانس پایانی بازی، جایی برای طرح سوالات فنی از مربیان دو تیم است و به کارلوس کرش، سرمربی پرتغالی تیم ملی نیز هیچ ربطی پیدا نمی‌کند که بخواهد راجع به واکنش تماشاگران، نظرش را اعلام کند. از کرش و امثال او باید سوال فنی پرسیده شود و عملکردش در جریان بازی مورد نقد قرار گیرد. مسلما اگر این رویه و چرخه معیوب اصلاح نشود، فوتبال ایران در عرصه رسانه‌ای نیز بازنده خواهد بود تا به قول ظریفی همه چیز این فوتبال با هم همخوانی داشته باشد. انتظار داریم همکاران رسانه‌ای با مراقبت ویژه در این عرصه، اجازه سواستفاده‌های احتمالی را ندهند.

حجت‌الله اکبرآبادی
دبیر گروه ورزش