شعر و داستان در اتاق انتظار

آن‌طور که محمدعلی بهمنی، شاعر شناخته شده کشورمان می‌گوید یکی از مهم‌ترین مشکلات شعر در همین جابه‌جایی‌های مداوم است. او معتقد است: شعر دوره‌ای در معاونت هنری و شورای شعر و موسیقی بود، روزگاری معاونت امور فرهنگی و عنایت دکتر محسن پرویز شاملش می‌شد و زمانی هم شخص وزیر و حوزه ریاست مسوولیت حمایت و سرو سامان دادن به امور شعر و شاعران را به عهده گرفت.

این تغییر و تحولات که مورد اشاره قرار گرفت تا اواخر فروردین 89 ادامه داشت یعنی زمان برپایی نخستین همایش شاعران ایران و جهان که در آیین اختتامیه آن رئیس‌جمهور در پاسخ به گلایه شاعران که از زبان سیدعباس سجادی مطرح شد، دستور داد یک قائم مقام در امور شعر و ادب منصوب شود. پس از این دستور هم حدود 3 ماهی طول کشید تا یحیی طالبیان به عنوان قائم مقام امور شعر و ادب در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی معرفی شود و در آن زمان بسیاری از شاعران این انتصاب را به فال نیک گرفتند و از آن به‌عنوان یکی از مهم‌ترین دستاوردهای همایش شاعران ایران و جهان یاد کردند.

اما حالا با گذشت یک سال و استعفای طالبیان از حوزه ریاست حوزه وزارتی وزارت ارشاد و انتصاب او به ریاست پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات (که هفته پیش رقم خورد) این سوال باقی می‌ماند که تکلیف شعر و شاعران چه می‌شود؟ اگرچه روز گذشته پیگیری ما و مطرح کردن این پرسش با دفتر وزیر به این پاسخ انجامید که یحیی طالبیان اگرچه دیگر در حوزه ریاست وزارت ارشاد نیست، اما همچنان قائم مقام وزیر در امور شعر و ادب هست.

حال این سوال مطرح می‌شود که قائم مقام شعر آیا یک جایگاه تشکیلاتی و سازمانی است یا فردی، که باوجود انتقال و استعفا همچنان مسوولیت او ادامه داشته باشد؟ آن هم قائم‌مقامی که به گفته سیدعباس سجادی شاعر و ترانه‌سرا برکت حضورش تنها این بوده است که همان همایشی که منجر به انتصاب او شد یعنی همایش شاعران ایران و جهان در عدد یک و دوره نخستینش متوقف ماند و دیگر برگزار نشد.

سجادی می‌گوید: من معتقدم اصلا همان تصمیم انتصاب قائم مقام هم شتاب‌زده بود و مطالبه و خواسته تاریخی شاعران برای ایجاد یک تشکیلات که امور صنفی و حمایتی آنها را پیگیری کند پابرجاست.

برگزار نشدن همایش شاعران ایران و جهان باعث شد تا سراغ محمود اکرامی‌فر برویم که یکی از اعضای شورای اجرایی و سیاستگذاری آن است. او هم در این رابطه به ما می‌گوید: قرار بود این همایش با تاخیر در مهر ماه برگزار شود اما فعلا که خبری نیست.

پرویز بیگی‌حبیب‌آبادی دبیر جشنواره شعر فجر هم می‌گوید: برگزاری همایش شاعران ایران و جهان در ابهام قرار دارد و معلوم نیست که با این وضعیت سرانجام شعر و شاعران به کجا برسد.

اما اوضاع ادبیات داستانی هم در مقایسه با شعر چندان تعریفی ندارد و مهم ترین نهاد پیگیر امور نویسندگان، بنیاد ادبیات داستانی است که آبان سال گذشته ابتدا بهمن دری، معاون امور فرهنگی ارشاد آن را مسلوب‌الاختیار (همان انحلال خودمانی) نامید و سپس با پیگیری رسانه‌ها دست به خانه‌تکانی در آن زد و طی احکامی محسن مومنی‌شریف، محمود حکیمی، احمد شاکری، امیرحسین فردی، محمد حسنی، مجتبی رحماندوست، منوچهر اکبری و رحیم مخدومی را در اسفند سال 89 به عنوان اعضای این بنیاد معرفی کرد.

دری همچنین چاپ و حمایت از کتاب‌های داستانی نویسندگان را هم که در پروژه تکا دنبال می‌شد متوقف کرد و حالا با گذشت 5 ماه از انتصاب اعضای جدید وقتی با منوچهر اکبری تماس می‌گیریم، می‌گوید: آقای دری تاکید کرده‌اند که هیچ‌کدام از اعضا مصاحبه نکنند و از ما عذرخواهی می‌کند!

سینا علی‌محمدی ‌/‌ گروه فرهنگ و هنر