بخشیدن یکدیگر را باید یاد بگیریم

پس از سال‌ها تحصیل و کار در این حوزه به این نتیجه رسیده‌ام که روان‌شناسی تنها می‌تواند انسان‌ها را به سطح متوسطی به لحاظ روانی برساند. در حدی که بتوانند از خانه بیرون بیایند، وارد اجتماع شوند و جامعه آنها را تحمل کند. من دارم در حوزه فراروان‌شناسی تحقیق می‌کنم، چیزی که یونگ به آن مابعدالطبیعه می‌گفت، اما من این اسم را روی آن نمی‌گذارم. تئاتر درمانی، روان‌شناسی و روانپزشکی تنها کمک کننده‌اند، اما درمان‌کننده کامل نیستند.این نمایش تلویحا دارد این مساله را به مخاطب ثابت می‌کند.

کاملا درست است، اما شاید دلیل اول این باشد که من دکترایم روان‌شناسی است. الان موردهایی که به من مراجعه می‌کنند، آدم‌هایی هستند که در بیرون موفق‌اند، پزشک خوب یا یک مهندس خوب‌اند. این یک زنگ خطر است که می‌تواند ریشه خیلی مشکلات در طبقات مختلف جامعه ما باشد. از سوی دیگر آنچه مرا نگران می‌کند به ارث گذاشتن بیماری در جامعه ماست. در نمایش ما، شخصیت زن یعنی «ویدا» ترس‌های مادرش را به ارث برده، از سوی دیگر پسر وارث پدری است که به پارانویید دچار بوده، بیماری‌ای که در جامعه ما رواج زیادی دارد. توهم درباره خود در پیرامون ما خیلی زیاد است، جامعه ما متکثر شده، اما به این معنا که تفاوت و تناقضات بین زندگی نسل جدید درون خانه و شهر زیاد است. یعنی بچه چیزی را در خانه می‌بیند و می‌شنود که در جامعه نیست و همین طور مخالف آن، یعنی چیزهایی را در جامعه درک می‌کند که خانه کاملا مخالف آن را به او آموزش می‌دهد. خود این تضاد بیرون و درون، تضاد بین رویا و واقعیت را پدید می‌آورد که ریشه پارانویاست. ترس اصلی‌ام که در این کار نشان دادم، به وجود آمدن یک جامعه بیمار است که عقده‌ها، ترس‌ها و عدم بخشش را به نسل بعد از خود آموزش می‌دهد. نمی‌خواهم بدبین باشم، اما فکر می‌کنم باید این هشدار داده شود.

ببینید من معتقدم که تئاتر فرهنگ ساز و آگاهی‌بخش است، اما اساسا هنر مخاطب انبوه نیست، الان سالن من شبی 60 تماشاگر دارد که پس از یک ماه کلا ارتباط و اصلا حیاتش تمام می‌شود، اما فیلم واکنش جهانی بیشتری دارد و می‌ماند. تئاتر هنر نخبگان است نه عوام و من الان دلم می‌خواهد با مخاطب بیشتری ارتباط برقرار کنم و به سمت رسانه‌هایی بروم که قدرت مانایی و پیوند عمومی بیشتری را دارند، لذا یک مقدار احساس می‌کنم که تئاتر با این که هنری ویژه است، اما اگر دغدغه تاثیر گسترده و آگاهی عمومی‌تر داشته باشید، باید به رسانه‌های دیگر هم سرک بکشید.