چالش‌های موجود در روند آموزش قبل از دبستان

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از روابط عمومی مرکز پژوهشها، دفاتر مطالعات اجتماعی و فرهنگی این مرکز در گزارش مشترکی با عنوان «آموزش قبل از دبستان و چالش‌های پیش رو» تصریح کردند که از سال 1382 با توجه به اختیار تفویض شده از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی، (در سال 1377 ) شورای عالی آموزش و پرورش طول دوره پیش‌دبستانی را از یک سال به دو سال افزایش داد منوط بر این که آموزش و پرورش کمافی‌السابق مسئولیت آن را عهده دار باشد). بنابراین همپوشانی سنی (5 سالگی) ایجاد شد. این همپوشانی سنی موجب بروز اختلاف میان این دو نهاد شد. سازمان بهزیستی با توجه به اینکه بخش عمده فعالیت‌های خود را به کودکان 3 تا 5 ساله اختصاص داده است و همچنین با توجه به آنکه بر اساس ماده (26) قانون تنظیم برخی از مقررات مالی دولت در برابر صدور مجوز فعالیت می‌تواند هزینه‌هایی را دریافت نماید نسبت به حقوق مترتب بر مصوبه شورای عالی آموزش و پرورش (برای آموزش و پرورش) مقاومت کرده است.

حتی با وجود تصویب قانون تاسیس مدارس و مراکز آموزش و پرورش غیرانتفاعی در سال 1387 که تبصره ماده (9) آن به صراحت طول دوره را پیش‌دبستانی را دو سال (برای کودکان 4 و 5 سال تمام) ذکر کرده و مسئولیت صدور مجوز را برای این دوره به آموزش و پرورش سپرده است، به دنبال مفری برای گریز از پذیرش این قانون بوده است. تشکیل جلسات حل اختلاف و تصمیم بر انعقاد تفاهمنامه نیز تاکنون به جایی نرسیده است.

این گزارش که با رویکرد تبیین وضع موجود و راهکارهای برون رفت از چالش پیش رو تهیه شده است، تصریح می‌کند که:

اولا نهادهای موجود در کشور باید مجری قانون باشند.

ثانیا اسناد بین‌المللی نشان می‌دهد متوسط طول دوره پیش‌دبستانی 3 سال است و متوسط سن ورود به این آموزش‌ها نیز 3 سال است. مضافا آنکه در اکثر قریب به اتفاق کشورها، مسئولیت دوره پیش‌دبستانی با آموزش و پرورش و مسئولیت دوره سنی قبل از آن با نهادهای اجتماعی مانند وزارت رفاه، بهداری، بهداشت، شهرداری ها و... می باشد.

ثالثا آموزش و پرورش در تامین محتوا و نظارت بر اجرا در آموزش و پرورش پیش‌دبستانی با توجه به ضرورت پیوستگی و یکپارچگی این آموزش‌ها با آموزش‌های ابتدایی اولویت بیشتری نسبت به نهادهای رفاهی و اجتماعی دارد.

رابعا بهتر است به جای صرف پتانسیل‌های موجود در دو نهاد برای اختلافات جزیی، هماهنگی لازم جهت ارتقای کیفیت خدمات و آموزش‌های ارائه شده به کودکان به عمل آید.
مرکز پژوهشها در پایان راهکارهایی برای حل این مشکل ارائه داد.