نگاهی به علل طبی پدیده مرگ ناگهانی در ورزشکاران

شاید وقتی خبر مرگ ورزشکار نخبه ای را از طریق رسانه ها دریافت می کنیم ، بیش از همه به فکر خطرات احتمالی ورزش و فعالیت بدنی می افتیم.
بعضی هم که تنبل تر هستند شاید از بی حرکتی و کم فعالیت بودن زندگی شان احساس رضایت کنند. واقعیت این است که ورزش کردن هم مثل هر مولفه دیگر زندگی بشر می تواند توام با خطر باشد.
مهم این است که میزان خطر آن را به طور دقیق بسنجیم. تحقیقات نشان می دهد که خطر بروز ناراحتی های قلبی در حین ورزش در افرادی که علایم این بیماری را ندارند، بسیار اندک است ، ولی بهتر است قبل از شروع یک برنامه ورزشی در افرادی که تردیدهایی درباره تندرستی شان وجود دارد، بررسی لازم صورت گیرد.
در حین اجرای تست ورزش که یک آزمون تشخیص در موارد مشکوک به بیماری عروق تاجی قلب است و در بیمارستان یا درمانگاه های تخصصی انجام می شود، خطر مرگ ناگهانی یک مورد در هر 10 هزار بیمار، خطر سکته قلبی 4 مورد در هر 10 هزار مریض و بستری شدن در بیمارستان 5 مورد در هر 10هزار نفر است.
بنابراین می توان گفت: در افرادی که هیچ گونه علامتی از بیماری های قلبی ندارند، این خطر بسیار کمتر است. خطر مرگ ناگهانی در افراد میانسال و سالمند، یک مورد در هر 7620 نفر است ، در حالی که خطر مرگ بر اثر کم تحرک بودن و ورزش نکردن در این دسته از افراد 7 برابر این میزان است.
حال اگر فقط افراد سالم میانسال یا به عبارت دیگر افراد بدون علایم قلبی را در نظر بگیریم ، میزان مرگ و میر باز هم کاهش قابل توجهی یافته و به یک مورد در هر 15200 نفر می رسد.
پس اذعان می کنید که خطر ورزش نکردن خطرناک تر از ورزش کردن است.