تجربه

تجربه کردن در برخی حوزه‌ها نهایتی ندارد و البته تجربه کردن در برخی حوزه‌ها می‌تواند سرآغاز مشکلاتی شود که تمام زندگی ما را تحت ‌تاثیر قرار می‌دهد، بنابراین خوب است که دقت کنیم چه چیز را می‌خواهیم تجربه کنیم و چه چیز را نمی‌خواهیم تجربه کنیم، هر چند تجربه کردن‌ها مرز ندارد، اما هر کدام از ما می‌توانیم تعیین کنیم که متناسب با مختصات روحی‌مان تا کجا و چگونه و تا چه مرزی می‌توانیم تجربه کنیم و بهتر است تجربه کنیم.

در این ارتباط هیچ کس هیچ رهنمودی به فرد دیگری نمی‌تواند بدهد و بهترین کسی که می‌تواند این مختصات را تعیین کند خود فرد است و تنها با مطالعه و دقیق شدن در تجارب دیگران می‌تواند ظرفیت‌های خود را بازشناسی کند و متناسب با‌آن حرکت کند.

سفر از آن جنس، تجاربی است که نمی‌توان برای آن نهایتی را برشمرد. هر قدر سفر کنیم، برتجارب‌مان افزوده می‌شود و آرام ‌آرام این تجارب ما را وارد فضای نوینی می‌کند که دیگر نمی‌توانیم به حداقل‌ها بسنده کنیم.

درست مثل پله‌های ترقی، سفر کردن آرام آرام ما را بالاتر می‌برد و البته هر قدر که اهداف سفر کردن برای خودمان روشن‌تر باشد، آنگاه می‌توانیم بر سرعت رشد خود بیفزاییم.

بخش مهمی از سفر «تجربه» کردن است و بسیاری از سیاحان و جهانگردان یا حتی مردم عادی به سبب همین جذابیت تجربه کردن دل به دست بیابان، کوه، دشت و دریا سپرده‌اند، از حوادث نهراسیده‌اند و پیش رفته‌اند؛ حتی بسیاری از مردم عادی نیز از این قاعده مستثنا نیستند، آنها می‌خواهند که قواعد و خط‌کش‌های روزمره را بشکنند و سفر کردن مهم‌ترین ابزاری است که در این مسیر می‌تواند آنها را یاری کند.

تجربه کردن همیشه آسان نیست، گاهی اوقات برخی تجربه‌ها به سادگی به دست می‌آید و برخی دیگر سخت‌تر، اما در هر صورت این قانون طبیعت است که مروارید گرانبها در اعماق اقیانوس و دریا نهفته است، نه روی کف امواج؛ بنابراین کسب تجارب بزرگ نیز نیازمند تلاش بیشتر است و یکی از مسیرهای نیل به این هدف همانا سفر کردن است، تجربه کردن و آموختن در سفر؛ چه درس گرفتن از تاریخ باشد و چه غوطه‌ور شدن در طبیعت... .

در سفر آداب اجتماعی را تجربه می‌کنیم، فرهنگ‌های مختلف را می‌شناسیم، می‌آموزیم که چارچوب‌های روزمره زندگی عادی‌مان را بشکنیم و مهم‌تر از همه این‌که یاد می‌گیریم با کسانی که شاید شبیه به ما زندگی نکنند، شبیه ما نیندیشند چگونه تعامل برقرار کنیم و این بزرگ‌ترین مهارتی است که هر کدام از ما برای موفقیت در زندگی خود به آن نیاز داریم.

سفر کردن منظومه‌ای متناسب است، الگویی برای تلاش و پویایی که همه اینها همراه با تجربه‌هایی که در سفر کسب می‌کنیم، پررنگ و پررنگ‌تر می‌شود و شاید به همین سبب است که استاد سخن سعدی شیرین سخن خوش سروده است که:‌

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

صوفی نشود صافی تا درنکشد جامی