عرب‌نیا: چرا با وجود سیاستگذاری‌های فرهنگی توسط مقام معظم رهبری، سلیقه‌های شخصی میدان‌داری می‌کند

وی تصریح کرد ممکن است در سخنانم دچار لغزش‌هایی شده باشم، اما ریشه حرف‌هایم را درست می‌دانم.

او ادامه داد: «برخی از این اظهارنظرها (درباره سخنانم) بعضا با شیطنت‌ها و بی‌مهری‌ها از مدار انصاف خارج شدند و گروهی هم عامدانه صورت مساله را پاک کردند و خواستند موضوع را مخدوش کنند. دوستانی هم در معدود موارد از من ایراد گرفتند که چرا برای چنین گفت‌و‌گویی از کلام مقام رهبرمعظم انقلاب، عالی‌ترین مقام جمهوری اسلامی هزینه کرده‌ام».

وی تصریح کرد: من خودم را خادم و مهره‌ای فرهنگی برای خدمت به فرهنگ این مرز و بوم می‌دانم. به این معنا باید متوجه باشیم وقتی از کلام رهبر معظم انقلاب مثال می‌آورم از شخصیت فرهنگی ایشان استفاده می‌کنم».

عرب‌نیا تاکید کرد: «عالی‌ترین مقام در جمهوری اسلامی که کشور را رهبری فرهنگی می‌کند ،رهبر معظم انقلاب است و فرمان‌های لازم‌الاجرا از آن ایشان است. خطوط قرمز ما براساس پذیرفتن رهبری ایشان به عنوان هدایتگر سیاست‌های فرهنگی کشور و التزام به رعایت قوانین تعیین می‌شود. وقتی کلام مشخص است و خطوط قرمز براساس کلام مشخص است اما باید ببینیم چطور می‌شود که همه چیز به سلیقه‌های شخصی بازمی‌گردد».

این بازیگر افزود: «گروهی دیگر از این هم پای خود را فراتر گذاشته و اشاره من به واژه‌های عدالت و اعتدال را نشانه گرفتند و مرا به جریان آقای احمدی‌نژاد منتسب کردند. من فکر می‌کنم بخش اساسی صحبت من در مورد مسوولان و وظیفه و تکالیف بازیگر صرف این شد که بفهمیم بازیگر بیش از هرچیز یک آدم فرهنگی است.

عرب‌نیا با تاکید بر این‌که هیچ‌گاه در طول دوران کاری موضعگیری سیاسی نداشته است، گفت: «در 20 سال دوران حضورم در عرصه بازیگری هیچ‌گاه جهت‌گیری و فعالیت سیاسی نداشته‌ام. معنای حرف من بی‌توجهی به امر سیاست نیست بخصوص در کشوری که سایه سیاست بر سر فرهنگ بسیار سنگین است و این یکی از معضلات ماست. من به عنوان کسی که تا به حال هیچ‌گونه اظهارنظر سیاسی نکرده‌ام و در جریان انتخابات ریاست جمهوری یا سایر انتخابات از هیچ کس حمایت نکرده‌ام، اما حتی اگر هم می‌بود این جفا در حق سخنان یک آدم اهل فرهنگ است که واژه عدالت را منتسب کنیم به یک مقام سیاسی».

او ادامه داد: «باز جریاناتی هستند که نمی‌خواهند مشکلات اساسی فرهنگی مشخص شود و سعی می‌کنند همه‌چیز را مخدوش کنند و از آب گل‌آلود ماهی بگیرند. من شأن هنرمند را اجل بر سیاست‌بازی و سیاست‌زدگی می‌دانم؛ چرا که کار هنرمند اصیل ایجاد اتحاد و گفت‌و‌گو و درک متقابل بین تمامی انسان‌ها و بستری زیباتر برای زندگی است. معنای سخنان من این نیست که سینماگران باید به سیاست پشت کنند، اما رفتار سیاسی، سیاست‌بازی و سیاست‌زدگی متفاوت از هوشیاری یک هنرمند در فهم سیاست در حوزه کارش است».

او ادامه داد: «من فریبرز عرب‌نیا ارمنی فیلم «شکلات داغ»، بلوچ فیلم «خاک و آتش»، ترکمن «دلباخته»، معترض «سلطان»، مختار «مختارنامه» و پلیس «ضیافت» هستم. من از طریق تکثیر و تکثر جلوه‌های حق متعال به عنوان یک بازیگر قامت مجسم تمنیات، ترس‌ها، آرزوها، تردیدها، شادی‌ها و رنج‌ها و تمام تب و تاب روح مردم سرزمینم هستم. مقام بازیگر میراث فرهنگی یک سرزمین است و هم پرورده و آموخته آن فرهنگ. پس یک هنرمند واقعی پیش از هر چیز و بیش از هر چیز یک انسان مستقل است. بزرگ‌ترین بلای هنر در عصر فعلی سرزمین من این است که هنرمندان خودشان را ملزم می‌دانند تا به جریانی منتسب شوند».

عرب‌نیا تاکید کرد: این همه راجع به دستمزد بازیگران صحبت شد. امروز گروهی از تهیه‌کنندگان به دلیل این‌که فیلمنامه را به خوبی نمی‌شناسند و جرات رفتن به سراغ عرصه‌های نو را ندارند و نمی‌خواهند و نمی‌توانند کیفیت استاندارد فیلم‌ها را حفظ کنند و با لابی‌ها و شیوه زندگی خود جوری عجین شده‌اند که نمی‌توانند آن را ترک کنند پس در انتخاب عوامل فیلم چنین رفتار می‌کنند».

او توضیح داد: «با یک بازیگر معتبر نه، یک بازیگر مشهور شروع می‌کنند و دستمزد کلانی به او می‌دهند. این دستمزد را از فروش فیلم نمی‌آورند از کم کردن دستمزد سایر عوامل و به تعبیر این افراد عوامل فرعی به دست می‌آورند. عرب‌نیا گفت: «من آماده‌ام بابت هر کدام از حرف‌هایی که زدم با دوستان بنشینم و صحبت کنم و اگر اشتباه کرده بودم عذرخواهی خواهم کرد و حرف برتر را می‌پذیرم.