این موضوع برای فرد دچار حمله میتواند بسیار خطرناکتر از حملاتی باشد که در دیگر ساعات روز اتفاق میافتد.
کاملا محرز است که ساعت بیولوژیک بدن در طول 24ساعت روی فرآیندهای مختلف فیزیولوژیک قلبی ـ عروقی همچون حمله قلبی که بیشتر تمایل دارند در ساعاتی که فرد تازه از خواب بلند شده اتفاق افتند، اثرگذار است. چیزی که کمتر در مورد آن میدانیم میزان ضررهایی است که در نتیجه این حملات در ساعات مختلف اتفاق میافتد.
به این منظور محققان مادریدی در اسپانیا تصمیم گرفتند نقش زمان بروز حمله قلبی طی 24 ساعت و میزان بافتهای مرده ناشی از این حملات را در بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد STE بررسی کنند. این نوع حمله قلبی در نتیجه مسدود شدن دراز مدت منابع خونی به وجود میآید.
برای این منظور، اطلاعات مربوط به 811 بیمار مبتلا به STEMI که بین سالهای 2003 تا 2009 در بخش مراقبتهای ویژه بیماران قلبی بیمارستان «سن کارلوس» مادرید بستری شده بودند، مورد بررسی و تجزیه تحلیل قرار گرفت.
محققان با نگاه کردن به آزاد شدن آنزیم در بیمار به محاسبه اندازه انفارکتوس یا همان بافتهای مرده ایجاد شده پس از حمله پرداختند.
زمان شروع حمله STEMI به 4 دوره 6 ساعته موزون با ریتم ساعت بیولوژیک تقسیم شد.
مشخص شد بیمارانی که بیشترین میزان ضرر ناشی از انفارکتوس را داشتند در ساعات 6 بامداد (ساعتی که تاریکی هوا رو به روشنی است) تا نزدیکیهای ظهر دچار حمله قلبی شدهاند. در این ساعات، بیماران یاد شده 21 درصد بیش از دیگران ترشح آنزیم داشتهاند. این میزان در افرادی که بین ساعت 6 بعدازظهر تا نیمه شب دچار حمله قلبی شده بودند، کمتر بود.
بیشترین تعداد از این بیماران که 269 نفر بودند بین ساعات 6 صبح تا ظهر دچار حمله قلبی شده بودند. 240 نفر بین ظهر تا 6 بعدازظهر، 161 نفر بین 6 بعدازظهر تا نیمه شب و 141 نفر بین نیمه شب تا 6 صبح دچار حمله شده بودند. همچنین مشخص شد افرادی که در دیواره قدامی (پیشین) قلب دچار حمله شده بودند، بیش از کسانی که حمله قلبی در نقاط دیگر داشتند دچار انفارکتوس شدهاند.
Sciencedaily / مترجم: آتنا حسنآبادی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم