مانچینی سرمایه ای برای آینده

گل توره بدون شک مهم‌ترین گل تاریخ باشگاه منچستر سیتی در 35 سال اخیر به شمار می‌آید. اکثر رسانه‌ها اشاره دارند، سیتی یکی از پرهزینه‌ترین باشگاه‌های انگلستان است و مانچینی از ابتدای ورودش به باشگاه، با این موضوع روبه‌رو بوده و در هر بحثی که راجع به این موضوع در کنفرانس‌های خبری به‌وجود آمده، سخت مورد انتقاد قرار گرفته است.

نام سیتی در تمام انتقالات مهم اروپا به چشم می‌خورد و ثروت شیخ منصور اماراتی همیشه یکی از موضوعات جنجالی به شمار ‌آمده است. بازیکنانی نیز که به این تیم آمده‌اند عمدتا دارای کیفیت‌های قابل توجهی بوده‌اند. سیتی در 12 ماه اخیر دست به خرید 7 بازیکن با هزینه‌ای نزدیک به 145میلیون پوند زده که شاخص‌ترین آنها بدون شک داوید سیلواست. این بازیکن اسپانیایی توانایی بازی در هر دو جناح را دارد و جزء بازیکنان خلاقی است که هم در خط ‌هافبک و هم به عنوان مهاجم کاذب کارایی دارد. سیلوا یکی از بازیکنان تیم قهرمان جام‌جهانی 2010 و همچنین قهرمان یورو 2008، ابتدا در ترکیب اصلی تیم جایی نداشت و هماهنگی او با سایر ستاره‌های تیم مستلزم گذشت زمان بود.

دیگر خرید باشگاه، یحیی توره با هزینه‌ای گزاف و دستمزد هفتگی که او را بین 5 بازیکن پردرآمد جهان قرار می‌داد، به ایسلند آمد. این بازیکن ساحل عاجی در سیتی بار دیگر توسط مانچینی کشف شد و پست کلاسیک او به عنوان‌هافبک درگیر دفاعی تیم در اواخر فصل کاملا متحول شد و او را در هفته‌های آخر فصل به عنوان ‌هافبکی کاملا تهاجمی دیدیم. الکساندر کولاروف از بازیکنانی بود که با امید فراوان به منچستر آمد، ولی در آن سطحی که انتظار می‌رفت، نبود.

این مدافع صرب که می‌تواند از مسافت‌های دور شوت‌های خوبی بزند، در کارهای دفاعی کند است و همین سبب ‌شده تا در بعضی بازی‌ها مانچینی، زابالتا را به او ترجیح دهد. کولاروف با هزینه‌ای 16 میلیون پوندی منتقل شد و گفته می‌شد در پست خودش بین 3 بازیکن خوب دنیاست، اما با تمامی‌ کاستی‌هایش بهترین خرید دفاعی سیتی به‌شمار می‌آید، چرا که دیگر مدافع جدید تیم، جروم بواتنگ بیشتر فصل را به خاطر مصدومیت روی سکوهای ورزشگاه سپری کرد. او قرار بود به جای ریچاردز و کولو توره (که قربانی دوپینگ ناخواسته شد) در دفاع میانی جای گیرد، اما مصدومیت به او این اجازه را نداد و کمتر در ترکیب قرار گرفت.

جیمز میلنر سال آخر حضورش در ترکیب آستون ویلا، ‌هافبکی بود که می‌توانست فاصله بین 2 محوطه جریمه را با سرعت خوبی طی کند، اما به مرور یحیی توره در نیم‌فصل دوم این وظیفه را به عهده گرفت و میلنر را نیمکت‌نشین کرد. ادین ژکو پس از تاخیری یکساله به سیتی پیوست، اما در 15 بازی که برای تیم انجام داد، فقط 4 گل زد که 2 گل آن برابر ناتس کانتی، تیم دسته پایین‌تر در جام حذفی بود.

ژکو بازیکن مهم‌تری در برنامه‌های مانچینی به حساب آمده که هنوز به فوتبال انگلیسی عادت نکرده است. او همچون توره و کولاروف بازیکنی بیشتر فیزیکی محسوب می‌شود و برای او حفظ مالکیت توپ مهم‌تر از حرکت سریع‌تر با آن است.

شاید جنجالی‌ترین انتقال سال را بتوان ماریو بالوتلی دانست. این بازیکن ایتالیایی تقریبا هر ماه به نوعی دردسر ساخته و در تازه‌ترین و بدترین مورد برابر دیناموکی‌یف در یورولیگ به شکل بچگانه‌ای اخراج شد تا تیم 10 نفره سیتی توانایی جبران باخت 2ـ صفر دیدار رفت را نداشته باشد.

با این همه نکته‌ای که خود مانچینی به آن تاکید زیادی دارد و مورد تایید اکثر کارشناسان بوده، جوانی تیم سیتی و خریدهایی است که می‌توانند در سال‌های آینده هم با تمدید قراردادشان در ترکیب سیتی بمانند و روند تغییر بازیکنان این تیم را از بین ببرند. سیلوا 25 ساله است و کولاروف و توره هم 26 سال دارند و با این‌که مسی یا رونالدو نیستند، می‌توانند برای فصل‌های آینده هم تاثیرگذار باشند.

ساکرنت / مترجم: امیررضا نوری‌زاده