چهره روز

سعدی افشار گم شد

سعدالله زحمت‌خواه را کسی نمی‌شناسد، ولی بعد‌ها او که برای راحت صدا شدن از نام مادرش استفاده کرد و «سعدی‌افشار» شد، آوازه هنرش پیچید. اما گمنامی افشار با وجود فعالیت در تئاتر آن هم نه یک سال و 2سال که بیش از نیم‌قرن برای او ماند. او برای تماشاگران شناخته شده بود و برای مسوولان هنوز گمنام است. وقتی خبر بستری شدنش بعد از 72 ساعت بیهوشی در تنهایی در رسانه‌ها منتشر شد، برخی از مسوولان با دسته گل‌هایی روانه بیمارستان شدند تا حداقل عکس یادگاری با سیاهِ روسفید تئاتر ایران داشته باشند. او آخرین بازمانده بازیگران نقش سیاه در نمایش‌های روحوضی است که در ادامه فعالیت هنری خود به صحنه‌های تئاتر وارد شد. خودش هم می‌داند که او آخرین این نسل طلایی است وقتی می‌گوید «سیاه خوب هم مثل قدیم وجود ندارد. فکر می‌کنم من آخرین آنها باشم.»
کد خبر: ۴۰۴۶۳۳

حالا که خطر از کنار گوش سعدی افشار گذشته است، مسوولان درمانش می‌گویند او از بیمارستان مرخص شده، اما از «نهاد‌ها و مسوولان ذی‌ربط» خواسته شده توجه خاصی به وضعیت این هنرمند پیشکسوت داشته باشند و حمایت‌های خود را از او دریغ نکنند.

این سیاه‌باز قدیمی که به دلیل شکستگی در ناحیه لگن در بیمارستان آسیا بستری بود، روز چهارشنبه از این بیمارستان مرخص و به منزلش منتقل شد. البته هنوز وضعیت بیمه او معلوم نیست و گویا سعدی افشار از بیمه هم برخوردار نیست.

حالا چند روز است سعدی افشار روانه منزل شده و دوران گمنامی‌اش دوباره آغاز شده است، وقتی که مشکلات این هنرمند در صفحات روزنامه‌ها جایش را به خبرهای دیگر داد دوره فراموشی او هم آغاز می‌شود، فارغ از این‌ که بار دیگر، وقتی او خبرساز شود تنها یک حسرت بزرگ برای مسوولان و اهالی تئاتر باقی خواهد گذاشت.

برای سعدی افشار که بیش از نیم قرن صورتش را سیاه کرد، بالاتر از این رنگ هم رنگی وجود دارد، رنگی که سیاه‌تر از سیاهی زغال است، رنگی که بوی تنهایی و فراموشی می‌دهد. سعدی افشار دوباره گم شده است.

میثم اسماعیلی / گروه فرهنگ و هنر

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها