حق با قلعه‌نویی است

طبق اخلاق حرفه‌ای فوتبال هر مربی باید در رابطه با شرایط تیم خود صحبت کند و از اظهارنظر راجع به تیم دیگر و بویژه همتای خود بپرهیزد. این کاری است که در فوتبال ایران به هیچ‌وجه رعایت نمی‌شود و هر کس به خود این اجازه را می‌دهد که راجع به مسائل مختلف دست به اظهارنظرهای به اصطلاح کارشناسی بزند.
کد خبر: ۴۰۳۵۶۵

این که سپاهان برای دومین سال متوالی قهرمان لیگ می‌شود تا در مجموع با سه قهرمانی، تا اینجا پرافتخارترین تیم لیگ برتر باشد، به مجموعه عواملی بر می‌گردد که امیر قلعه‌نویی نیز به عنوان سرمربی تیم، سهمی از این موفقیت بزرگ را به خود اختصاص می‌دهد. این‌که خواسته شود سهم قلعه‌نویی نادیده گرفته شده و این طور بیان شود که قلعه‌نویی با توجه به دراختیار داشتن بازیکنان بزرگ و صرف پول‌های گزاف، کار خاصی برای قهرمانی سپاهان انجام نداده است ، اظهار نظری که آن را منتسب به پرویز مظلومی سرمربی استقلال می‌کنند، کار منطقی و قابل دفاعی نیست و باید به سرمربی سپاهان حق داد که از موضعگیری‌های دوستان دیروز خود ناراحت و دلخور شود.

قلعه‌نویی در این زمینه می‌گوید:« نمی‌دانم چرا چنین صحبت‌هایی را مطرح می‌کنند. نمی‌دانم چرا بعد از آنکه استقلال از لیگ قهرمانان آسیا حذف می‌شود این حرف‌ها زده می‌شود. اصلا اصول حرفه‌ای می‌گوید هر مربی باید درباره تیم خودش صحبت کند. بنده طی دو سال گذشته و هر زمان دیگری که در استقلال نبودم یک کلمه درباره شرایط این تیم حرف نزده و تنها آرزوی موفقیت برایشان کردم. حتی امسال هم گفتم این تیم نتایج خوبی گرفت. دیگر نمی‌دانم با چه زبانی باید با این آقایان صحبت کنم!»

متاسفانه عادت بدی در این فوتبال جا افتاده که می‌خواهند خیلی زود فردی را که موفق می‌شود از اوج به پایین بکشند. در تمامی سطوح فوتبال ایران نیز چنین رویه بد و مذمومی دیده می‌شود تا اعتبار و جایگاه سرمایه‌های فوتبالی ایران راحت و ساده به حراج گذاشته شود. جالب این‌که به جای گرفتن ایرادهای فنی و بررسی عملکرد طرف مقابل، شخصیت او را مورد تهاجم قرار می‌دهند تا وی هر چه که بخواهد خود را به نشنیدن بزند، سر انجام مجبور به پاسخگویی شود. مثل امیر قلعه‌نویی که امروزمجبور به پاسخگویی به پرویز مظلومی می‌شود تا به همتای خود در استقلال به نوعی بگوید که کار نیکو کردن از پرکردن است. یقینا قلعه‌نویی کلی نیز که ایراد داشته باشد، در عالم مربیگری کارش را بخوبی بلد است و این هنر را دارد که از بازیکنان تیمش بخوبی بازی گرفته و آنها را به لحاظ زمینه‌های روحی و انگیزشی راهی میدان مسابقه کند. شاید اگر غیر از اینها بود، امیر قلعه‌نویی امروز به این درجات از پیشرفت نمی‌رسید که از وی به عنوان پرافتخارترین مربی لیگ برتر یاد شود.

نکته دیگری که باید روی آن تاکید شود این است که موفقیت در فوتبال صرف پول خرج کردن زیاد نیست و اشتباه است چنین تعبیر و تفسیر شود که سپاهان با هزینه زیادش صاحب موفقیت شده است. شاید اگر موفقیت با صرف پول به دست می‌آمد استیل‌آذین باید با سرمایه‌گذاری بیشترش در این فصل و به جای سقوط، قهرمان لیگ برتر می‌شد. اما این پول خرج کردن نیز باید تابع سیاست و مدیریتی خاص باشد تا بتوان توسط آن به بهره‌وری لازم در فوتبال رسید. جدا از همه اینها سپاهان از ساختار و تشکیلاتی حرفه‌ای برخوردار است که این پشتوانه شرایط کار کردن را برای کادر فنی و بازیکنان راحت می‌کند و امیر قلعه‌نویی نیز بنا بر تجربه و ویژگی‌های ذاتی و شخصیتی خود بخوبی توانسته است طی 2 سال حضور در اصفهان، توان و کارآمدی‌اش را به رخ کشیده و برای 2 سال متوالی با سپاهان به مقام قهرمانی لیگ برتر برسد.

بی‌تردید مربیان فوتبال ما به جای پیچیدن به پای یکدیگر و تضعیف موقعیت‌شان در عالم مربیگری، باید با کار بیشتر و افزایش دانش مربیگری خویش، توانایی هایشان را در میدان عمل ثابت کنند. به هر حال کار خوب در هر تیمی خود را نشان می‌دهد و نباید همه چیز را با معیار پول سنجید، همین پرویز مظلومی که البته امسال با استقلال شانس زیاد همراهی‌اش نکرد، با تیم‌هایی چون ابومسلم، صبای قم و مس کرمان توانایی‌های خود را نشان داد تا پس از سال‌ها صبوری و چشم انتظاری، فرصت هدایت استقلال نصیبش شود. بنابراین شرایط اقتضا می‌کند که مربیان حرمت یکدیگر را پاس داشته و از فرافکنی نسبت به یکدیگر پرهیز کنند.

حجت‌الله اکبرآبادی 
دبیر گروه ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها