تناقض در‌ قوانین حوزه ارتباطات

طبیعی است در جامعه به شفافیت در تمام زمینه‌ها نیاز داریم، اما بعضی جاها ترمزما را می‌کشند. مجلس جایی است که همه در مقابل آن باید پاسخگو باشند. باید شفاف‌‌سازی بشود. غیر از مجلس کجا می‌توانیم مسائل را مطرح کنیم؟ اما در برخی زمینه ها به بن‌بست می‌رسیم.

از نظر قانونی نباید باشند، ولی هستند.

برخی افراد و اشخاص حقیقی و حقوقی، خودشان را بالاتر از قانون می‌دانند و این در جامعه واضح است. وقتی قوانین مصوب مجلس را که به تایید شورای نگهبان هم رسیده اجرا نمی‌کنند، بدیهی است جاهایی وجود دارد که فراتر از مجلس عمل می‌کنند. ولی باید بگویم نظر من با نظر مجلس یکسان نیست. تفکیکی باید بین اینها ایجاد کرد که این دو تا از هم مشخص شود.

بعضی اوقات کاری که برخی نماینده‌ها می‌کنند ارتباطی با وظایف آنها ندارد. وقتی نماینده مجلس 90 درصد از کارهایش به وظایفش هیچ ربطی ندارد ما چه می‌توانیم بکنیم.

بحث رگولاتوری یکی از آنها بود و به نظر من جای طرح داشت، اما مسائلی مطرح شد که موضوع را از مسیر اصلی منحرف کرد و حتی از مسیر کارشناسی هم خارج شد یا مثلا قرار بود لایحه جامع ارتباطات را بیاورند که هنوز هم نیاورده‌اند. مورد دیگر هم در بحث خصوصی‌سازی بود که به نوعی مجلس را به حاشیه کشید.

ما دوست داریم میزان قطعی ارتباطاتمان نزدیک به صفر شود تا رضایت‌مندی مردم بالا برود، اما مشکلاتی در این زمینه داریم که درصدی از آن را باید بپذیریم. این درصد در قرارداد سطح سرویس مشخص می‌شود، مثلا مشترک می‌تواند بگوید اگر تلفن من هر ماه هم یک روز قطع شود من حساسیت ندارم، ولی مشترک دیگری می‌گوید اگر تلفن من یک ثانیه هم قطع شود برای من مساله‌ساز است. در آن صورت این سطح را مشترک و اپراتور تعیین می‌کنند و براساس آن به همدیگر سرویس واگذار می‌کنند و در نهایت مشترک براساس آن هزینه می‌دهد.

به نظرم ما باید به مردم سرویس عادلانه بدهیم. به این معنی که خط تلفن ثابت و موبایل را به سطوح مختلف سرویس تبدیل کنیم که این سرویس‌ها براساس نیاز افراد تعیین بشود. برای مثال اگر بانک در کار شبکه‌اش یک لحظه اختلال باشد چه می‌شود؟ یا در موضوع دسترسی به دیتا مهم‌تر هم می‌شود. خودتان فکر کنید اگر یک روز روزنامه شما منتشر نشود چند هزار حرف پشت سرش در می‌آید؟ این موضوعات مهم است و باید مشخص شده باشد.

هنوز هم اعتقادم همین است، اما دوستان از بعضی مراجع آمدند مشکلات احتمالی استقلال رگولاتوری از وزارت ارتباطات را متذکر شدند. لذا خیلی از همکارهای ما احساس کردند این کار را ادامه ندهند و دیدیم ادامه این قضیه امکان ندارد و طبیعتا مسکوت گذاشتیم.

نه. اگر بود سهام مخابرات اینقدر رشد نمی‌کرد.

بله، به نظر من بوده، اما اشکالات قابل توجه هم داشته و اگر به آن نمره‌ای بدهیم نمره قبولی می‌گیرد.

کار مجلس در این ارتباط تمام شد و به قوه قضاییه هم منعکس کردیم و قوه قضاییه براساس ضوابط خودش بررسی خواهد کرد. از مجلس هم هر چقدر کمک بخواهند دریغ نمی‌کنیم تا آنها هم اعلام نظر کنند. اما عمده بحث ما در زمینه اشکالات مخابرات، مساله‌ خصوصی‌سازی بود.

من در کاری که رگولاتور انجام داد مشکلی نمی‌دیدم، اما دوستان از واگذاری کار به امارات ناراحت بودند، ولی مشکل این بود که اگر نگرانی در این رابطه از قبل بوده است، چرا پیش از برنده شدن اپراتور اماراتی به این فکر نیفتاده بودیم. دوستانی که از مجموعه‌های امنیتی و سیاسی کشور در واگذاری اپراتور سوم نقش داشتند باید گوشزد می‌کردند.

زمان‌بندی‌ها به هم خورده است، یعنی اگر ارائه نسل‌سوم را از دیدگاه اپراتور اول و دوم مقایسه کنیم این زمان تمام شده، ولی اگر از روز واگذاری تعیین کنیم ممکن است به مشکل دیگری بخوریم و آن این است که اپراتور اول و دوم می‌گویند زمان آن محدودیت ما تمام شده و ما باید خدمات نسل سوم ارائه کنیم که با این کار اپراتور سوم دیگر از توجیه می‌افتد.

باید کمک کرد که پا بگیرد. نمی‌شود به صورت قهری با آن برخورد کرد، اما باید تعهداتش را براساس پروانه‌اش انجام بدهد. اگر ندهد رگولاتور می‌تواند برخورد کند.

اگر مونتاژ باشد یک قدم جلوتر هستیم. به آن صورت‌ مونتاژ نداریم. حداقل کار مونتاژ را در کشور انجام دهند بد نیست، اما آن را هم انجام نمی‌دهند. ما خوشحال می‌شویم تولید اصلی ما بعضی جاها بر پایه فناوری است. به عنوان مثال خیلی جاها ما وایرلس را جایگزین کابل کردیم، اما چقدر توان تولید داشتیم؟ شرکت‌های چینی قبل از این که صنایع داخلی حرکت کنند بازار را می‌گیرند.

ما باید استراتژی داشته باشیم که نداریم. بسیاری از شاخص‌های تولید ما با هم نمی‌خوانند و این شعارها بعضی جاها حالت عوامفریبی پیدا می‌کنند.

در زمینه تلفن ثابت به نظرم کم است و به خاطر همین مشکلات تلفن ثابت بازدهی خوبی ندارد، ولی در زمینه تلفن همراه برعکس این است. هزینه‌هایی که از مردم می‌گیرند بالاست و از نظر مادی قابل بحث است. به نظرم حداقل کاری که می‌شود این است که با چنین تعرفه‌هایی تا چند سال دیگر نباید تغییر نداشته باشیم.

بله، تعرفه آنها هم زیاد است.

آن هم در گزارش ما آمده است.

استدلالی کردند که به خاطر رواج زبان فارسی بودکه یک توجیه منطقی است، اما چون طبق روال قانونی نبوده ما ایراد گرفتیم.

ما مسوول نیستیم.

تشخیص با قوه قضاییه خواهد بود.

اگر حقی تضییع شده باید برگردد.

در ماده 46 قانون پنجم آوردیم. قرار شد ابتدا شبکه امن داخلی ایجاد شود، آن وقت محدودیت نخواهیم داشت.

اگر ما کاربر دیال‌آپ را حساب کنیم وضعمان بد نیست. آیا این دیال‌آپ را هم حساب کنیم؟

مطمئنا دیال‌آپ در دنیا از آن تعاریف خارج شده، پس وضعمان خوب نیست.

بله، ممکن است.

به نظر من بخش عمده‌اش به عدم همکاری مخابرات در زمان دولتی بودن برمی‌گردد بخصوص در استان تهران، اما خود شرکت‌های خصوصی هم خیلی با برنامه نمی‌آمدند. برنامه اقتصادی نداشتند برنامه فنی قوی هم نداشتند. جاهایی اگر متقاضی کم بود یا منطقه فقیر بود کار نمی‌کردند. به نظرم اینها برای آینده برنامه‌ریزی نکردند. مخابرات هم پاسخگوی خوبی نیست و مردم را خسته می‌کند.