لذت ملاقات با کتاب

از آنجا که اولین ملاقات رسمی ما با کتاب در دبستان اتفاق می‌افتد و این ملاقات، ملاقاتی کاملا رسمی، ناگزیر و تکلیفی است، این دیدار ناخواسته، به جای «وصل»، به «فصل» می‌انجامد! شاید «مطالعه گریزی» ما نیز در همین امر ریشه داشته باشد. یعنی از ابتدا سعی نکرده‌ایم اولین دیدار با کتاب را به دیداری دوست داشتنی، شیرین و خاطره‌انگیز تبدیل کنیم، تا این دیدار به پیوندی استوار میان ما و کتاب تبدیل شود و عادت مطالعه را در ما «ملکه» کند و بدیهی است وقتی کجروی از خشت اول آغاز شود، این بنیان معیوب تا «ثریا» ادامه پیدا می‌کند!

و اما برای آن که اولین دیدار و ملاقات ما با یارمهربانی چون کتاب به دیداری عاشقانه و ماندگار تبدیل شود، باید «مطالعه» را از منزل «لذت» آغاز کنیم. چراکه معمولا اولین قرار ملاقات غیررسمی و خود خواسته ما با کتاب در خلوتگاه «لذت» اتفاق می‌افتد، و چه دیدار شگفت و هیجان‌انگیزی! من هنوز خوب به یاد دارم که در دوران دبستان، پل پیوند من با «کتاب»، داستان‌های مصوری بود که در «کیهان‌بچه‌ها» می‌خواندم.

بدون هیچ اغراقی، لذتی که من از خواندن آن داستان‌های مصور و تخیلی در دوران کودکی می‌بردم، با هیچ لذت دیگری قابل مقایسه نبود. از همین‌رو بر این اعتقاد و باورم که برای بالا بردن فرهنگ کتابخوانی در جامعه، باید سرمایه‌گذاری را از دوران کودکی آغاز کنیم، آن هم با برنامه‌ریزی حساب شده، دقیق و کارشناسانه، به طوری که فرهنگ مطالعه و کتابخوانی از کودکی در ما نهادینه شود.

وقتی «مطالعه» در ما نهادینه شد، آن وقت می‌توانیم برای مطالعه هدفمند برنامه‌ریزی کنیم. بدیهی است که هدف ما از مطالعه و انس با کتاب این نیست که خودمان را تبدیل به انبار معلومات و محفوظات پراکنده کنیم و «از هر دری سخنی بخوانیم»، بلکه هدف‌ غایی ما این است که مطالعه به تکامل شخصیت علمی، انسانی و معنوی ما کمک کند و راه را برای دستیابی ما به یک «جهان‌بینی انسانی» هموار سازد. برای تحقق این هدف، داشتن یک «سیر مطالعاتی» ضروری است.

جان کلام آن که «مطالعه» یک نیاز روحی و معنوی است که بی‌توجهی به ارضای مطلوب‌ آن، فرآیند تکامل انسانی، علمی و اجتماعی ما را دچار وقفه می‌کند. برای پیشگیری از این ضایعه جبران‌ناپذیر، بهترین راهکار، انس با کتاب و «کشف لذت مطالعه» است. برپایی سالانه نمایشگاه کتاب، فرصت خوبی برای پاسخ دادن به این نیاز فرهنگی است؛ فرصتی برای باروری و بالندگی اندیشه‌ها و به برگ و بار نشستن درخت «دانایی» و «بینایی»، فرصتی برای «آیینگی» و «خودیابی». بیایید این فرصت طلایی را دریابیم و از هم‌اکنون خودمان را برای دیدار با نور و نوراندیشان آماده کنیم.

برپایی شوق برانگیز بیست و چهارمین نمایشگاه کتاب براصحاب‌ فکر و فرهنگ و همه دوستداران این «یار مهربان» مبارک و خجسته باد.

رضا اسماعیلی