چشم‌انداز

تنها دونلی‌نواز ایران

دو نی بر گوشه لبانش می‌گذارد و در آن می‌دمد. او تنها دونلی‌زن ایران است. هیچ کس بجز او نمی‌تواند همزمان دو نی بنوازد. به ‌کشورهای مختلف سفر کرده و برای مردم در گوشه و کنار جهان نواخته و حالا در خانه ساده و بی‌پیرایه خود در بمپور بلوچستان زندگی می‌کند.
کد خبر: ۴۰۰۷۳۰

شیرمحمد اسپندار سال 1310 به دنیا آمده؛ 2‌ساله بوده که مادرش را از دست داده، تنها یک سال به مکتب رفته و نوشتن نام خود را فرا گرفته است. نوجوانی‌اش را در کراچی گذرانده و نواختن دونلی (دو نی) را فرا گرفته؛ «عروسی پسر یکی از ثروتمندان کراچی بود. دیدم که دو نی بر گوشه لبانشان می‌گذارند و می‌نوازند.

از آنها خواستم تا زدن دو نی همزمان را به من هم نشان دهند، اما اخم کردند و گفتند دمیدن در دو نی کار تو نیست تنها یکی‌شان به من گفت: بیا کنارم بنشین و نگاه کن تا یاد بگیری و من تنها با نگاه کردن به لب و انگشت او نواختن را یاد گرفتم.»

اسپندار سپس به ایران بازگشته و در زادگاهش، ساکن شده است. او دارای دکترای موسیقی سنتی از کشور فرانسه است. شیرمحمد اسپندار به استانبول، پاریس، رم، آمستردام و... سفر کرده، سفرهایی که برای او به خواب و خیال شبیه بوده است. شیرمحمد اسپندار 2 دختر، 2 پسر و 15 نوه دارد که هیچ کدام نواختن دونلی را از او یاد نگرفته‌اند. اهالی بمپور او را می‌شناسند و برایش حرمت قائل‌اند، اما افسوس که هیچ مکانی در شهر بمپور وجود ندارد تا مسافران به آنجا روند و به آوای دلنشین دونلی شیرمحمد اسپندار گوش سپارند، اما کسانی که به بمپور می‌روند می‌توانند سراغ پارک خاتم و خیابان آزاد را بگیرند. خانه تنها دونلی‌زن ایران، سمت راست خیابان است. چای بنوشند و خرما بخورند؛ خرمایی که از درخت میان حیاط شیرمحمد چیده شده و از او بخواهند تا به زبان بلوچی بخواند و دونلی بنوازد.

مهتاب نوروزی، یکی دیگر از اهالی بمپور است که آوازه هنرش به فراتر از مرزهای سیستان و بلوچستان رسیده، اگر به کاخ سعدآباد رفته باشی، لباس آبی و سپید سوزن‌دوزی شده‌ای را دیده‌ای، این لباس را زنی سوزن‌دوزی کرده که اکنون در نهایت فقر در روستای قاسم‌آباد و در 7 کیلومتری بمپور به سمت غرب زندگی می‌کند. هزینه‌های زندگی‌اش را کمیته امداد پرداخت می‌کند و اتاق کوچکی که در آن به‌سر می‌برد از هرگونه وسیله خنک‌کننده‌ای بی‌بهره است. آن هم گرمای طاقت‌فرسای سیستان و بلوچستان؛ اما مهتاب، زن سیه‌چرده بلوچ که اهالی روستا، زنگباری‌اش می‌دانند با جرعه‌ای آب خنک به پیشوازت می‌آید و گرد راه از سر و رویت می‌نشاند.

قلعه‌ای از خشت و گل که از روزگار ساسانیان تاکنون پابرجا مانده یکی دیگر از زیبایی‌های بمپور است. قلعه بمپور در یک کیلومتری شمال شهر قرار گرفته؛ بر بلندای تپه‌ای که از دیرینگی این دیار سخن می‌گوید.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها