در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
درباره این ازدواج گفتنیهای زیادی هست، از هزینه آن که بهرغم اوضاع وخیم اقتصادی این کشور تا صدها میلیون پوند هم برآورد شده تا محافظت زمینی و هوایی 5000 پلیس اسکاتلندیار و از حضور گربهای در این جشن تا دعوت از سران کشورهای مختلف از جمله حکام دیکتاتور منطقه.
اما بد نیست نگاه عمیقتری به نظام سیاسی انگلستان داشته باشیم تا شرایط این کشور مدعی دموکراسی و حقوق بشر را واقعبینانهتر ارزیابی کنیم.
ملکه انگلیس: ملکه انگلیس که در حال حاضر الیزابت دوم است، رئیس دولت کشور پادشاهی متحد و 15 کشور مستقل از جمله کانادا و استرالیاست که روی هم با عنوان قلمروهای همسو شناخته میشوند.
ملکه انگلیس دارای اختیارات بسیار گستردهای است و با 59 سال پادشاهی پس از پادشاه تایلند، طولانیترین دوره صدارت حکومت در جهان را به خود اختصاص داده است. ملکه انگلیس مقامی است موروثی که مردم در انتخاب او هیچ نقشی ندارند!
پادشاه و ملکه ظاهرا از ورود به مسائل سیاسی و لشکری منع شده اند و حتی حق رای ندارند، اما بخشی از مهمترین تصمیمات این کشور بدون تایید ملکه نافذ نیست.
مجلس لردها: یکی دیگر از ارکان مهم نظام سیاسی انگلیس، مجلس لردهاست که کمتر اجازه داده میشود در انگلیس مورد توجه قرار گیرد. یکی از وظایف مهم این مجلس، بازبینی قوانین مصوب مجلس عوام و کنترل و نظارت بر فعالیت دولت انگلیس است.
این مجلس از 3 گروه نماینده تشکیل میشود: نخست نمایندگان موروثی که شاه یا ملکه فردی را برای عضویت در این مجلس انتخاب میکنند و سپس حق عضویت نسل به نسل به فرزندان و نوادگان وی منتقل میشود.
در حال حاضر 92 نفر از نمایندگان مجلس لردها را نمایندگان موروثی تشکیل میدهند.
گروه دوم، نمایندگان مادامالعمر هستند. این نمایندگان تعدادی از چهرههای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی انگلیس هستند که توسط دولت به ملکه معرفی و پس از تایید ملکه بهصورت مادامالعمر به عضویت مجلس لردها درمیآیند.
هماکنون 629 نفر از نمایندگان این مجلس را این گروه تشکیل میدهند.
و سومین گروه، 26 اسقف و کشیش هستند که آنها نیز توسط ملکه باید تایید شوند.
از باب عدالت و توجه به اقشار ضعیف انگلستان هم خوب است بدانیم «مجلس لردها» همگی از ثروتمندان این کشور هستند و به عنوان نمونه ، ثروت «لرد استرات کلاید» رهبر «مجلس لردها» بالغ بر 10 میلیون پوند (معادل 000/000/000/187ریال) است. او سهامدار یک شرکت املاک خانوادگی است و خانهای به ارزش 2.3 میلیون پوند (معادل 000/000/301/4 تومان) در «وست مینیستر» است.
نخستوزیر: نخستوزیر انگلستان بالاترین مقام اجرایی در دولت انگلستان است. نخستوزیر انگلیس توسط نمایندگان مجلس عوام این کشور انتخاب میشود و مردم بهصورت مستقیم در انتخاب او نقش ندارند.
در حال حاضر نخستوزیر انگلستان آقای دیوید کامرون صاحب 4 میلیون پوند ثروت است و در خانهای 7/2 میلیون پوندی در لندن زندگی میکند. همسرش نیز سال گذشته از شرکتی که در آن کار میکرد فقط 300 هزار پوند (حدود 561 میلیون تومان) پاداش دریافت کرد.
گفته میشود کامرون و همسرش از خانواده ثروتمندی هستند و ارزش ثروتی که به او به ارث میرسد، حدود 30 میلیون پوند (بیش از 56 میلیارد تومان) است.
وضعیت معیشتی اینچنینی اختصاص به نخستوزیر انگلستان ندارد و بر اساس اطلاعات موجود، 23 عضو از 29 عضو کابینه ثروتی بیش از یک میلیون پوند دارند.
به طور مثال ثروت فیلیپ هاموند، وزیر حمل و نقل انگلستان 7.5 میلیون پوند ارزیابی شده و سهام 6 میلیون پوندی یک شرکت املاک به او اختصاص دارد. آقای هاموند خانهای یک میلیون پوندی در وست مینیستر و یک منزل 400 هزار پوندی در لندن دارد.
مجلس عوام: از تعداد احزاب انگلستان آمار دقیقی در دست نیست ولی بیش از یک قرن است که این مجلس عمدتا بین 2 حزب قدرتمند محافظهکار و کارگر دست به دست شده و گاهی مثل الآن، حزب لیبرال دموکرات نه به عنوان حزب مسلط بلکه حزبی که باید با او ائتلاف کرد تا اکثریت مجلس را به دست آورد به ایفای نقش میپردازد.
آنچه گذشت مروری اجمالی بود بر ساختار سیاسی دولتی که مدعی دموکراسی و حقوق بشر در هر جایی است که منافع نظام پادشاهی انگلیس را برنتابد و در مقابل آن مقاومت کند.
اگر حکومتهای پادشاهی و مستبد منطقه را موشکافانه بررسی کنیم و سابقه طولانیمدت استعمار پیر در این منطقه را نیز مورد کنکاش قرا دهیم، ریشه این حکومتها و نظام سیاسی حاکم بر آنها را بهتر میتوانیم دریابیم.
به عبارت صریحتر ریشه حکومتهای استبدادی منطقه را باید در حضور انگلستان در این منطقه جستجو کرد.
جا دارد رسانههای ما از انفعال خارج شوند و نظامهای مستبد واقعی جهان را جدیتر به چالش بکشند.
مهدی فضائلی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: