خاطره
مجسمهها بر صفحه آبی آسمان شهر
یکی از عناصر مهم در هر شهر و دیاری که نگاه هر بیننده را به خود جلب میکند، عناصر و المانهای شهری هستند که به شهر هویت یا به نوعی آن را زینت میدهند. در حقیقت فضاهای شهری را میتوان به دکوراسیون یک مکان یا خانه تشبیه کرد که آثار خوشایند یا ناخوشایند را بر ذهن مخاطب و بیننده خود بر جای میگذارد. ازجمله این عناصر که دکور و فضای شهر را چشمنواز خواهند کرد، وجود آثار هنری بویژه مجسمه و تندیس در میادین شهری است.
بدون شک آنان که به سنندج سفر کردهاند اولین چیزی که توجهشان را به خود جلب کرده است وجود مجسمهها و عناصر حجمی بسیار زیباست که در هر میدانی خودنمایی میکنند. بیدلیل نیست که بسیاری بر این دیار، نام شهر مجسمهها نهادهاند.
در حقیقت مجسمههای تعبیه شده در شهر به گونهای معرف فرهنگ و هویت شهر شده است. وجود تندیسهای مشاهیری همچون مولوی کرد، محمد اوراز، مستوره اردلان شاعره و مورخ و... همگی دلالت بر این موضوع دارند، اما مجسمههای شهری تنها محدود و محصور به مشاهیر نیستند برخی دیگر از آثار مفهومی نشانگر عمق اندیشه هنرمندان و توجه مسوولان شهری به این موضوع است.
در این میان میتوان به مجسمه میدان آزادی اشاره کرد که بیش از همه خودنمایی میکند. این اثر که در میدان آزادی قرار دارد از هر ضلع میدان، ابهت ویژه و جلوهای خاص دارد. در برخی جاها آثار حجمی و مفهومی معرف مکان خاصی شدهاند، مانند مجسمه کوهنورد در میدان کوهنورد، محلی که مردم از آن راهی کوه میشوند. وجود دیگر آثار مفهومی و اسطورهای در قالب تندیس و آثار حجمی نوازشگر دیدگان هر گردشگر و رهگذری است. باید اذعان کرد این آثار مدیون هنرمندان نامی و ملی، اما بیادعای شهر است. افرادی مانند هادی ضیاءالدینی، مهدی ضیاءالدینی و... .
ناگفته نماند این هنر تنها به سنندج محدود نشده است بلکه دامنه هنر مجسمه سازی و آثار هنرمندان این شهر در دیگر استانهای همجوار و حتی در کردستان عراق مشهود است. از این رو جای دارد با اهمیت دادن دوچندان و برنامهریزی مناسب برای گسترش این هنر، جلوهای زیباتر و هنریتری به این خطه داد، چراکه این مساله از جنبه توریستی به عنوان به یادماندنیترین خاطره از هر شهر در اذهان گردشگران به شمار میرود.
