در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پطروسیان میگوید: سال 70 بازی در فیلم «دیگه چه خبر؟» به کارگردانی و نویسندگی تهمینه میلانی به من پیشنهاد شد و پذیرفتم. ازهمه چیز این فیلم خوشم آمد. تازه وارد عرصه بازیگری شده بودم و سر نترسی داشتم.
وی ادامه داد: در یکی از سکانسهای این فیلم، به دلیل تحقیقاتی که برادر من (دانیال حکیمی) در اتاق کارش انجام میداد اتاق منفجر و من و وی از اتاق به بیرون پرتاب میشدیم . زاویه دوربین را تغییر دادند و من و آقای حکیمی باید از یک ارتفاعی پایین میپریدیم. به روال بقیه فیلمها قرار شد این کار را بدلکاران انجام دهند، اما حکیمی قبول نکرد و ادعا کرد که خودش میخواهد این کار را انجام دهد. من هم به غیرت آمدم و تصمیم گرفتم خودم این کار را امتحان کنم.
این بازیگر سینمای کشور افزود: راستش فکرش را هم نمیکردم باید از ارتفاعی به اندازه یک ساختمان دو طبقه پایین بپرم. بار اول بلافاصله بعد از حکیمی پایین پریدم و روی تشک و مقواها که افتادم چشمهایم را باز کردم. ترسم ریخته بود. پرش خوبی بود اما باید آن را تکرار میکردیم. بار دوم، هنگام پریدن کمی سرم را به جلو مایل کردم تا پایین را ببینم، نمیدانستم که این کار ساده باعث میشود تمام فشار و وزن بدنم به گردنم منتقل شود و...
پطروسیان گفت: نه گردنم شکست و نه این که مو برداشت، اما چنان دردی گرفت که نه تنها چند روز کار را تعطیل کرد بلکه باعث شد بعد از 20 سال هنوز هم گردن درد را به عنوان هدیهای از آن فیلم به همراه داشته باشم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: