jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۳۸۸۱۴۶ ۰۷ اسفند ۱۳۸۹  |  ۰۰:۰۲

گفت‌وگو با لیام نیسن، بازیگر فیلم «ناشناخته»

بازیگری نوعی جنون است

لیام نیسن بازیگر ایرلندی‌تبار سینما سال 1952 به دنیا آمد و پس از بازی در تعدادی فیلم درام و غیرمتعارف، ناگهان در سن و سالی بالا به صورت بازیگر موفق فیلم‌های اکشن درآمد. در درام دلهره‌آور و پررمز و راز «ناشناخته» با کارگردانی «جامه کولت سرا» ، این بازیگر 58 ساله در نقش یک دکتر محقق به نام مارتین هریس ظاهر می‌شود که همراه همسرش راهی برلین می‌شود تا در یک کنفرانس پزشکی مهم شرکت کند.او پس از یک تصادف شدید به کما می‌رود و بعد از آن که به هوش می‌آید، متوجه می‌شود هویت خود را از دست داده و کسانی که از قبل او را می‌شناخته‌اند، حالا نسبت به او احساس بیگانگی می‌کنند. نیسن که فعالیت بازیگری را از سال 1975 روی صحنه تئاتر شروع کرد، در سال 1981 با فیلم تاریخی «نجات یافتگان» اثر جان بورمن به عنوان یک بازیگر سینما شناخته شد. از فیلم‌های معروف او می‌توان به «مرد تاریکی»، «نل»، «باب روی»، «مایکل کالینز»، «جنگ‌های ستاره‌ای»، «قلمرو بهشت»، دار و دسته‌های نیویورکی» و «ربوده شده» اشاره کرد. نیسن در یک گفت‌وگوی اینترنتی درباره فیلم تازه‌اش، علاقه به نقش‌های اکشن، بدلکاری و چیزهای دیگر حرف می‌زند.

«ناشناخته» را چگونه توصیف می‌کنید؟

در یک نمای کلی و وسیع، این فیلم بر لبه تیغ حرکت می‌کند و به نوعی ستایش فیلم‌های دلهره‌آور آلفرد هیچکاک و تعدادی از کارهای کلاسیک دهه‌های 40 تا 60 میلادی است.

درباره چالش‌های فیزیکی کار صحبت ‌کنید چقدر بدلکاری‌های فیلم را خودتان انجام دادید؟ منفعت ناشی از فیلمبرداری در لوکیشن‌های شهر برلین چه بود؟

کار فیلمبرداری در شرایط بسیار سختی انجام شد. ما در 2 ماه ژانویه و فوریه کار فیلمبرداری را انجام دادیم که سردترین هوا را در 20 سال اخیر داشتند. تحمل آن سرمای طاقتفرسا خیلی سخت بود. اطراف ما را یخ و برف و جنگل پوشانده بود. همان‌طور که در خود فیلم می‌بینید، مقدار زیادی عملیات و کارهای فیزیکی در فضای باز وجود دارد. به همین دلیل برای بازی در این صحنه‌ها با چالش‌ ویژه‌ای روبه‌رو بودم. اما سرمای سخت برلین همه اعضای گروه سازنده را به یکدیگر نزدیک‌تر کرد و این باعث شد تا کار فیلمبرداری کمی راحت‌تر به پیش برود. بخش مهمی از بدلکاری‌های فیلم را هم خودم انجام دادم. نمی‌خواستم این صحنه‌ها را کسی به جز خودم بازی کند. این‌طوری صحنه‌های فیلم واقعی‌تر به نظر می‌رسید و تماشاگر آنها را راحت‌تر باور می‌کرد. البته شاید ایفای چنین نقش پرتحرکی برای سن و سال من کمی زیاد و سخت بود، ولی اصرار داشتم که این کار را خودم انجام دهم.

کمی بیشتر درباره روند مطالعه فیلمنامه و تصمیم خود برای بازی در چنین نقشی توضیح ‌دهید.

همیشه مهم‌ترین چیزی که مرا جذب کار در یک پروژه سینمایی می‌کند، فیلمنامه آن است. یک فیلمنامه جذاب و منطقی مرا به دنبال خود می‌کشاند. رویای همه ما براساس کلماتی است که می‌شنویم. متن یک نوشته توانایی آن را دارد که شما را تحت تاثیر خود قرار دهد. این اعتقاد قلبی من است. پس از موفقیت کلان «ربوده شده» زندگی سینمایی‌ام دستخوش تغییرات زیادی شد و راه تازه‌ای پیش پای من گشوده شد. احساس می‌کنم در 58 سالگی افتخار خیلی بزرگی است که نقش یک قهرمان اکشن را بازی کنم.

وقتی فیلمنامه را خواندید، پایان آن را حدس زدید؟

خیر. پایان‌ فیلم من و تماشاگران را به یک اندازه شگفت‌زده می‌کند.

ایفای نقش یک آدم حیران و سرگشته در فیلم ،بدون آن که آن را با اغراق نشان دهید،‌ بسیار خوب است. چگونه به این حالت رسیدید؟

می‌دانستم باید نقش کاراکتری را بازی کنم که همه چیز را با هم قاطی کرده و نمی‌‌داند حقیقت چیست و دروغ کجاست.

اما وقتی فیلمنامه دقیق باشد و با یک فیلمساز خوب و توانا کار کنی، آن وقت اجرای کار ساده می‌شود. با این حال، بازی در نقش دکتر مارتین هریس سختی‌های خودش را داشت.

طی چند سال اخیر بیشتر بازیگر نقش‌ها و فیلم‌های اکشن بوده‌اید. بدلکاری همه آنها را خودتان انجام داده‌اید؟

بله، تمام این صحنه‌ها را خودم بازی کرده‌ام، تمام آن جست و خیزها، دویدن‌ها و تعقیب و گریزها و صحنه‌های نبرد و درگیری. قصد بی‌احترامی به بدلکارها را ندارم، ولی باورم این است که یک بازیگر خودش باید این جور صحنه‌ها را بازی کند. البته اجرای صحنه‌هایی که بسیار مشکل هستند را بدلکارم به عهده می‌گیرد. او 12 سال است که به عنوان بدلکار صحنه‌های بسیار خطرناک به جای من جلوی دوربین ظاهر می‌شود.

برای این صحنه‌های بدلکاری چگونه تعلیم می‌بینید؟

نیسن: هیچ وقت وسوسه بازیگر شدن را نداشته‌‌ام. در جوانی وقتی این حرفه را شروع کردم، آن را نه به عنوان یک شغل پردرآمد که به عنوان یک تجربه خلاقانه نگاه می‌کردم. به مرور یاد گرفته‌ام که نقشم را مطالعه کنم تا یک بازی زیرپوستی ارائه دهم و در پایان روز هم از جلد آن نقش بیرون بیایم

همان کارهای معمول را انجام می‌دهم. ورزش روزانه نقش بسیار مهمی را در این ارتباط بازی می‌کند.

تا به حال پیش آمده در جریان این تمرین‌ها زخمی هم بشوید؟

طبیعی است که چنین اتفاقی می‌افتد. مگر می‌شود شما صحنه‌های درگیری و مبارزه داشته باشید و صدمه‌ای نبینید؟

زخمی شدن در هنگام تمرین‌ها یکی از عادت‌های طبیعی و روزانه ماست، اما این جراحت‌ها معمولا خیلی جدی و عمیق نیستند.

شما به جز صحنه‌های اکشن در روی زمین، بازیگر صحنه‌های اکشن در زیر آب هم بوده‌اید. در این باره کمی صحبت می‌کنید؟

بازی در چنین صحنه‌هایی بشدت ترسناک است. زمانی که قرار شد ما در زیر آب فیلمبرداری داشته باشیم، با کمک مدیر صحنه‌‌های اکشن تمرین زیادی در یک استخر و یک تانکر بزرگ آب کردیم. خب،‌ من یک شناگر ماهر و قوی نیستم. از 20 سالگی شنا را یاد گرفتم، ولی خیلی شنا نمی‌کنم. هنگام بازی در صحنه‌هایی که با آب سر و کار دارد، نوعی ترس وجودم را می‌گیرد.

در جوانی مشتزن بودید. آیا این ورزش در حال حاضر کمکی به شما می‌کند تا نقش‌هایتان را راحت‌تر بازی کنید؟

یک مشتزن آماتور بودم و نه‌ حرفه‌ای، اما به این موضوع کمی عمیق‌تر نگاه می‌کنم. بچه بودم که مشتزنی را شروع کردم. منظورم 9 سالگی است و در 19 سالگی هم آن را رها کردم. تنها چیزی که از این ورزش به یادم مانده و در کار بازیگری به کمکم می‌آید، انضباط و سختی آن است. مشتزنی به شما یاد می‌دهد که سخت کار کنید و برای کار و فعالیت سخت احترام قائل باشید. مسوولیت‌پذیری‌تان بیشتر می‌شود. من به واسطه حرفه مشتزنی یاد گرفتم که هر روز ساعت 6 صبح از خواب بلند شوم و راس ساعت 7 یا 8 سر صحنه فیلمبرداری باشم. همیشه جزو اولین کسانی هستم که سر صحنه حاضر می‌شوم.

در این سن و سال و با نگاهی به کارنامه کاری خودتان، تجربه‌های سینمایی‌تان را چگونه ارزیابی می‌کنید و درباره این سفر طولانی چه عقیده‌ای دارید؟

اگر بخواهم جدی صحبت کنم باید بگویم خودم را آدم خوش‌شانسی می‌دانم.

قسمت دوم «ناشناخته» هم ساخته می‌شود؟

جامه کولت‌سرا کارگردان فیلم قبل از نمایش عمومی آن گفت: احتمال تولید دومین قسمت آن هم وجود دارد و شرط آن، استقبال خوب تماشاگران از قسمت اول است. با توجه به این که فیلم در نمایش عمومی با فروش خوبی روبه‌رو شده، فکر می‌کنم باید منتظر تولید قسمت بعدی آن هم بود.

بازیگری وسوسه همیشگی‌تان بوده است؟

خیر. هیچ وقت وسوسه این کار را نداشته‌‌ام. در جوانی وقتی این حرفه را شروع کردم، آن را نه به عنوان یک شغل پردرآمد که به عنوان یک مرحله خلاقانه نگاه می‌کردم. یاد گرفته‌ام که نقشم را مطالعه کنم تا یک بازی زیرپوستی ارائه دهم و در پایان روز هم از جلد آن نقش بیرون بیایم. بازیگری یک نوع جنون است، جنونی که همه بازیگران وابسته آن هستند.

در حرفه شما پیش می‌آید که مدتی بیکار باشید. این نکته شما را نمی‌ترساند؟

واقعیت این است که عاشق عدم امنیت شغلی مربوط به این حرفه هستم. این مساله باعث می‌شود تا به خودم تکیه کنم و همیشه نسبت به فردا حس عدم قاطعیت داشته باشم. در چنین شرایطی با موقعیت‌های پیش‌بینی نشده و تازه‌ای روبه‌رو می‌شوید که هیجان خاصی برایتان خلق می‌کند. این وجه کار را خیلی دوست دارم.

کار جدید چه دارید؟

بازی در قسمت دوم کمدی اجتماعی و خانوادگی «خماری صبحگاهی» را تمام کرده‌ام. می‌دانید که در قسمت اول آن بازی نداشتم. نقش یک ژنرال نظامی را در «کشتی جنگی» دارم. فیلمبرداری این اکشن جنگی هم تمام شده است. این روزها جلوی دوربین درام اکشن «خاکستری» در آلاسکا هستم که جو کارناهان کارگردان آن است.

ماهنامه اسکوآئر / مترجم: کیکاووس زیاری

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
تکریم بسیج، پاسداشت جوانمردی و تضمین آینده است

تکریم بسیج، پاسداشت جوانمردی و تضمین آینده است

پنجم آذر، یادآور نام بسیج و خاطره عزیزترین نهاد و بزرگ‌ترین مردان تاریخ ماست. نهادی که به تعبیر امام راحل تشکیل آن «یقینا از برکات و الطاف جلیه خداوند تعالی بود» و «شجره طیبه و درخت تناور و پرثمری است که شکوفه‌های آن بوی بهار وصل و طراوت یقین و حدیث عشق می‌دهد.

شورای‌ عالی اقتصادی چه بود و چه شد؟

شورای‌ عالی اقتصادی چه بود و چه شد؟

جلسات شورای‌ عالی هماهنگی اقتصادی قوا در ابتدای کار، امیدواری زیادی برای حل مشکلات اقتصادی ایجاد کرد، زیرا این احساس وجود داشت که یک نهاد بالادستی برای کنترل شرایط اقتصادی ایران و تعیین چشم‌انداز آتی آن ایجاد شده است اما به‌سرعت موانع متعددی در مقابل عملکرد این شورا ایجاد شد.

تدبیر و توکل در تحریم

تدبیر و توکل در تحریم

«دوستانت را نزدیک خودت نگه دار و دشمنانت را نزدیک‌تر»، با این‌که این عبارت را منسوب به چرچیل می‌دانند، ولی خلفای عباسی بیش از هزار سال پیش آن را زندگی کردند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر