یک فدراسیون با دو آب و هوا

فوتسال زیر نظر فدراسیون فوتبال اداره می‌شود. در این فدراسیون کمیته‌ای به نام کمیته فوتسال فعالیت می‌کند که تمام کارهای مربوط به این رشته در آن انجام می‌شود؛ اما اگر فکر می‌کنید نان فوتسالیست‌ها همانند فوتبالی‌ها توی روغن است، سخت در اشتباه هستید. باور نمی‌کنید؟ صحبت‌های سرمربی تیم ملی فوتسال را بخوانید: «فوتسال در ایران کلی مقام آورده، اما اصلا به آن توجه نمی‌شود. سال 2010 قهرمان آسیا شدیم، اما خبری از پاداش نبود. آن‌وقت به یک مربی فوتبال که موفق هم نبوده 800 میلیون تومان پول می‌دهند. کجای این عدالت است‌؟»

حسین شمس با این جملات تنها گوشه‌ای از ناراحتی‌هایش را نشان می‌دهد. شاید خیلی از آنهایی که در فوتسال حضور دارند، آرزو می‌کردند در فوتبال بودند چرا که نسبت به کاری که می‌کنند در مقایسه با فوتبالیست‌ها کمتر پول می‌گیرند. شاید این را هم بتوان شباهت دیگری بین گل کوچک و فوتسال دانست، چون همان‌طور که گفتیم هر دو بیشتر دلی انجام می‌شوند تا پولی.

شمس گلایه‌های دیگری هم دارد: «گاهی اوقات با خودم فکر می‌کنم حالا که پاداشمان را نمی‌دهند، بیایند ما را بزنند تا بلکه متوجه شوند که ما هم هستیم.» راستش رویمان نشد به سرمربی تیم ملی فوتسال بگوییم که اگر به خودت رحم نمی‌کنی به جوانی بازیکنان و بچه‌های خودت رحم کن، اما بلافاصله به این نتیجه رسیدیم که این حرف‌های آقای شمس را نباید خیلی جدی گرفت، چرا که او به خوبی می‌داند چه زمانی باید حرف بزند و چگونه صحبت کند. شمس معمولا زمانی که اتفاقی در فوتبال می‌افتد، مثلا فوتبالیست‌ها پاداشی می‌گیرند یا یک مربی با قراداد بالا برای فوتبال می‌آید شروع به موضعگیری می‌کند. این سیاست تاکنون به خوبی جواب داده است. به هر حال باید به شمس حق داد. وقتی که فدراسیون‌نشین‌ها بی‌توجه هستند باید بگونه‌ای دیگر آنها را متوجه امور کرد.

این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که فوتسال و فوتبال زیر نظر یک فدراسیون اداره می‌شوند، اما گویی که فوتسال جزیره‌ای دورافتاده و مستقل است.