در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
نام Tron شاید شما را بیشتر به یاد فیلم Tron بیندازید تا بازی ترون، خوب حق هم دارید سری بازی ترون هیچ گاه نتوانست به شهرت و محبوبیت فیلم ترون برسد. اولین فیلم از سری ترون سال 1982 منتشر شد که در همان زمان محبوبیت بسیار زیادی کسب کرد و دیگر نسخهای از آن منتشر نشد تا سال 2010 که فیلمی با عنوان Tron: Legacy انتشار یافت. فاصله عرضه این دو فیلم بسیار زیاد است و شاید بهتر باشد پلی میان این دو فیلم ایجاد کرد که این پل همان بازی Tron: Evolution است. داستان بازی بسیار با این دو فیلم مرتبط است و اکثر شخصیتهای بازی در فیلم نیز وجود داشتهاند.
در ابتدای بازی شاهد خواهید بود که Kevin Lynn که نقش اصلی فیلم ترون است در دنیای Gird، دنیایی عجیب و غریب که همه چیز آن دیجیتالی است زندانی شده است، اما نکته جالب بازی این است که شما به عنوان کوین بازی را پیش نمیبرید بلکه شما هدایت روباتی به نام Anon را به عهده دارید. Anon در حقیقت سیستمی است که توسط کوین طراحی شده است تا بتواند خود را از این دنیا نجات دهد. Anon شخصیت جالبی دارد او نه حرف میزند و نه صورت واضحی دارد چون با یک کلاه پوشیده شده است. تنها کاری که به درستی بلد است انجام دهد مبارزه ماهرانه با دشمنان و نابود کردن آنها است!
از نقاط قوت بازی فضای آن و شخصیتهای طراحی شده در آن است. در طول بازی اکثرا با یک فضای تاریک روبهرو هستید که البته با لامپهای زیبا که در هرجایی مانند کف زمین یا هر وسیله دیگری که وجود دارد، نوری زیبا منعکس میشود که فضای بازی را به طور کامل عوض کرده است. در این بازی کمتر آدم عادی مشاهده می کنید چه دوستتان باشد و چه دشمنتان. شخصیتهای بازی رباتهایی هستند که براساس برنامهریزیهایی که به آنها دادهاند عمل میکنند. بازی ترون شاید بدون این فضای بازی زیبا یک بازی معمولی و حتی روبه پایین محسوب میشد.
یکی از نقاط قوت بازی که جای نقد بسیاری دارد شیوه حرکت دوربینها و نمایش محیط اطراف شما میباشد. بعضی مواقع دوربین از شما خیلی دور میشود و بعضی مواقع خیلی نزدیک، خصوصا در هنگام درگیری با دشمنان شما نمیتوانید به راحتی طرف مقابل را زیر نظر بگیرید.
گیمپلی بازی هم جای بحث زیادی دارد، در ابتدا شاید پرشهای مکرر یا مبارزات کوتاهی که با دیگران به وجود میآورید جالب به نظر برسد و بعد از مدتی تبدیل به عملی خستهکننده میشود. در این بازی اسلحهای وجود دارد به نام «لایت دیسک» که دیسکی نورانی است که با پرتاب کردن آن به دشمنانتان میتوانید آنها را از پای دربیاورید البته قدرت آن بستگی به مقدار پیشرفت شما در بازی دارد، به هر حال این تنها راه مبارزه نیست قسمت جالبتر مبارزه درگیری فیزیکی است که هیجان بازی را با حرکات جالب Anon بیشتر میکند. در ادامه بازی شاید نیازی به داشتن استراتژی خاصی نشود ولی وقتی در درجهHard ، بازی را ادامه میدهید بدون داشتن نقشه، رهایی از دست دشمنان غیرممکن است.
شاید گرافیک بازی در حد متعادلی باشد که البته انتظار بیشتری از آن میرفت ولی فقدان گرافیک خوب در این بازی را میتوان به فضای بازی فوقالعاده آن بخشید. همچنین صداگذاری آن به خوبی با محیط بازی پیوند خورده است. در کل بازی Tron: Evolution بیشتر از این که یک بازی داستانی باشد بازی مبارزهای است و همین ویژگی آن کار را برای «ترون» سخت کرده است. چون بازی به هیچ وجه توانایی رقابت با رقبای بازیهای تیراندازی مانند Call Of Duty را ندارد. اگر میخواهید همه ویژگیهای بازی مانند نقشههای متنوع آن را احساس کنید بهتر است این بازی را به صورت «مولتی پلیر بازی» کنید.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: