هرچند که مبارک و نزدیکان وی همچنان بر حفظ قدرت تاکید دارند اما در نهایت وادار به پذیرش خواستههای مردمی خواهند شد که از نشانههای آن استعفاء مبارک از ریاست حزب حاکم و کناره گیری جمال مبارک فرزند وی از دبیر کلی حزب میباشد. امری که زمزمه خروج آنها از مصر را آشکار ساخته است.
در کنار تحولات داخلی مصر مواضع آمریکا و کشورهای غربی در قبال این تحولات نکتهای قابل توجه است کشورهایی که در سه دهه گذشته تمام سیاستهای خود را بر اصل حمایت از مبارک تدوین کرده بودند اکنون در چرخشی آشکار خواستار دگرگونی در ساختار مصر شدهاند.
آنها حتی بر اصل برگزاری انتخابات جدید در این کشور تاکید کردهاند. در باب مواضع غربیها چند سناریو مطرح است اولا غربیها دریافتهاند که حکومت مبارک به پایان راه رسیده لذا ادامه حمایت از وی، سرمایه گذاری بر روی مهرهای سوخته است که دستاوردی برای آنها به همراه نخواهد داشت لذا با گرایش هر چند ظاهری به سمت مردم به دنبال حفظ موقعیت خود در مصر و منطقه هستند.
ثانیا در مواضع غربیها نامی از سرنگونی دولت مبارک به میان نیامده و صرفا شخص مبارک و برگزاری انتخابات جدید مورد نظر میباشد. این روند میتواند براساس چند سناریو باشد. نخست آنکه آنها برآنند رضایت مردم را برای ادامه فعالیت مبارک تا زمان برگزاری انتخابات جلب کنند و سپس وی در یک فرآیند انتخاباتی از صحنه حذف شود. دوم آنکه مبارک صحنه را ترک و نزدیکان وی مانند عمر سلیمان در قدرت باقی باشند تا انتخابات جدید برگزار شود. در هر صورت مهره های غرب در قدرت باقی خواهند ماند و غرب فرصت مییابد تا گزینه مورد نظر خود را برای آینده مصر تعیین و در انتخابات معرفی کند.
ثالثا غرب که از سرنگونی کامل دولت مبارک مطلع است تلاش دارد تا با برجستهسازی افرادی مانند البرادعی و برخی چهرههای نزدیک به خود سوار بر موج انقلاب مردمی شده و در نهایت حرکت مردمی را به سمت خواستههای خود سوق دهد لذا همسو شدن با خواستههای مردمی را در دستور کار قرار داده است.
رابعا با توجه به حمایتهای ملتهای جهان از قیام مردم مصر،دولتهای غربی اجبارا باید به کنار گذاشتن مبارک تن دهند لذا جز اتخاذ مواضع تند و البته دو پهلو در برابر وی چارهای در پیش روی ندارند. به عبارت دیگر آنها در برابر افکار عمومی جهان احساس شکست میکنند لذا به صف بندی در برابر مبارک پرداختهاند.
به هر تقدیر میتوان گفت که غرب به دلیل چالشها و شکستهایش در مصر و منطقه به سمت مقابله با مبارک روی آورده و تلاش دارد در ژستهای به اصطلاح حقوق بشری منافع خویش را در مصر و منطقه حفظ کند در حالی که روند تحولات از حذف منافع غرب در این کشورها به دلیل انزجار مردمی از روابط کشورشان با این کشورها حکایت دارد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم