چهره‌ای در آیینه

صبح عشق

تو آسمون قلب تو، ستاره‌ای خاکی می‌شم/ جون خودت اگه نخوای، از زندگی شاکی می‌شم/ یه روز پاک و آبی، تو دفتر رفاقت/ اسم تو رو نوشتم، گفتم از این حکایت:/ که دل شده اسیرت، تو باغ و اون کویره/ صفای پاک چشمات از خاطرش نمی‌ره/ دل اهل سادگی بود، عشق اومد [و] بلا شد/ هر چی که داشت تو دنیا، به پای تو فدا شد/ افسوس؛ بهای دیدار، مرز یکی شدن نیس/ من پشت یک غروبم از صبح عشق گسسته/ بندزن نداره فایده، هزار ساله شکسته/ اما کنار باغت، خورشید زده جوونه/ این بی‌صدای ویرون، داره تو رو بهونه.

علیرضا ماهری

احساسات قلبی

دیگه خسته‌ام کرده بود. از دستش عاصی شده بودم. یه روز بالاخره تصمیم [قاطعی] گرفتم. قلبم رو درآوردم [و] گذاشتم روی صندلی. خودمم پشت میز، روبروش، روی یه صندلی دیگه نشستم... بهش گفتم: «چته؟ چرا همه‌ش می‌نالی؟ آخه تو چته که وقت و بی‌وقت بغض می‌کنی؟» تپش‌هاش تندتر شد. ترسیدم سکته کنه و بمونم [رو] دستش! بهش گفتم: «آروم باش! من فقط می‌خوام دلیل این گریه‌هات رو بدونم. هر چی باشه تو قلب منی؛ دوستت دارم؛ پس نگران نباش. بگو شاید بتونم کمکت کنم». با همون تپشهای تند، پوزخندی زد و گفت: «تو می‌دونی من چمه ولی به روی خودت نمی‌آری» گفتم: «تو هی می‌گی تنهایی. بابا من که این همه دوست و آدم دوروبرم هستن. تو چرا قدر اینا رو نمی‌دونی؟ من با چشمای خودم می‌بینم که تو اصلا هم تنها نیستی»! آروم گفت: «...تو فکر می‌کنی اونا کنارتن. آره درسته، جسما کنارتن، اما هیچ کدوم قلبشون کنار من نیست. قلب هیچ کدومشون من رو دوست نداره» اشکهاش کم‌کم روی صورتش جاری می‌شدن. با ناراحتی گفتم: «خب حالا من چی‌کار کنم؟ چه جوری تنهاییت رو پر کنم که دیگه گریه نکنی؟» گفت: «سعی کن قلب آدما رو به دست بیاری. اون‌وقت قلب اونا می‌شه همدم من و دیگه تنها نمی‌شم. حتی اگه ازشون دور هم باشی ما قلبها به هم نزدیکیم. تمام سعیت رو بکن تا من رو شاد نگه داری» گفتم: «آخه من چه جوری قلب دیگران رو به دست بیارم؟ چطور تو رو شاد کنم؟» گفت: «ما قلبا از شاد شدن همدیگه شاد می‌شیم. اگه می‌خوای من رو شاد کنی، قلب یه نفر دیگه رو شاد کن. اون‌وقت اون قلب از من تشکر می‌کنه و به من نزدیک می‌شه. اون‌وقت منم شاد می‌شم و دیگه تنها نمی‌شم. پس به خاطر قلب خودت، قلب دیگران رو شاد کن».

دستم رو گذاشتم روی قلبم. چه گرم بود! بعد دستم رو گذاشتم روی جای خالی قلبم و چه سرد بود!

ارومیای بنفش