jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۳۸۳۳۷۴ ۱۴ بهمن ۱۳۸۹  |  ۰۸:۴۹

رئیس هیات کشتی مازندران به انتقادات پاسخ گفت

ثمر بخش: کادرفنی تیم ملی ، کوتاهی خود را به ما پاس ندهد!

فقدان ستاره‌های بزرگ در ترکیب تیم ملی کشتی آزاد و فاصله زیاد نفرات اصلی با نفرات دوم و سوم اوزان هفتگانه این تیم، زنگ خطری بزرگ برای رشته‌‌ای است که از آن به ورزش اول تعبیر می‌شود؛ زنگ خطری که نشان از رو به افول گذاشتن کشتی ایران دارد.

در حالی که چنین وضعیتی پیش روی کشتی قرار گرفته است ، اهل کشتی به جای ریشه‌یابی موضوع تقصیرات را به گردن یکدیگر می‌اندازند.

یکی از این افرادی که عمدتا توسط کادر فنی تیم ملی متهم به کم‌کاری می‌شود اصغر ثمر بخش ، رئیس هیات کشتی استان مازندران است و این‌که این قطب کشتی همچون گذشته تیم ملی را تغذیه نمی‌کند ، نظری که ثمربخش به شدت مخالف آن است ، در این باره به جام‌جم می‌گوید: به نظر من این‌که گفته شود یکی از دلایل اصلی افت کشتی آزاد هیات کشتی مازندران است، تصور غلطی است که آقایان دارند، مازندران گرچه قطب اصلی کشتی ایران محسوب می‌شود اما نباید فراموش کرد که سکاندار کشتی ایران نیست و قرار هم نیست پشتوانه‌ های هر 7 وزن تیم ملی را ما تامین کنیم. این مسوولیت خطیری است که همه استان‌ها باید در آن سهیم باشند.

گفت وگوی ما با رئیس هیات کشتی مازندران در پی می‌آید.

وضعیتی که بر تیم ملی کشتی آزاد حاکم است، نشان‌دهنده نبود پشتوانه واقعی برای تیم ملی است و در این باره برخی اعتقاد دارند وقتی کشتی آزاد دچار افت می‌شود، طبیعی است که یک قسمت از ماجرا را باید در ضعف هیات کشتی مازندران بجویند.

گرچه مازندران قطب اصلی کشتی ایران است اما قرار نیست که ما هر 7 وزن تیم ملی و حتی نفرات دوم و سوم همه اوزان را تامین کنیم. به هرحال مسوولیت این مهم بسیار سنگین است و وضعیت فعلی هم مشخص می‌کند فدراسیون کشتی در سطح کشور برای استان‌ها هیچ برنامه‌ای نداشته است پشتوانه‌سازی مستلزم ایجاد انگیزه برای هیات‌ها و ارتباطات تنگاتنگ بین کادر فنی تیم‌های ملی نوجوانان، جوانان و بزرگسالان است. باید این شرایط حاصل شود تا در نهایت تیم ملی از کشتی‌گیران جوان و آینده دار بهره ببرد. متاسفانه این یک واقعیت است که ما دو، سه سالی است این خلأ را دقیقا لمس می‌کنیم، به این دلیل که وفاق و انسجام کافی وجود نداشته است. بنا بر این مازندران را به عنوان مسبب افت کشتی آزاد قلمداد کردن، اشتباه است. وقتی کشتی مملکت دچار افت می‌شود طبیعتا مسوولیت آن متوجه ما نیست. شما اگر مسابقات جوانان جهان سال 2010 را بررسی کنید می‌بینید که از جمع 8 کشتی گیر اعزامی 4 نفر از مازندران بودند. ما تا زمان برگزاری رقابت‌های انتخابی تیم ملی و مشخص شدن نفرات دعوت شده به اردوی تیم ملی مسوولیت داریم از آنجا به بعد برنامه‌ریزی فدراسیون و کادرفنی تیم‌های ملی است که باید دوره انتقال کشتی‌گیر از نوجوانان و جوانان به تیم ملی بزرگسالان را به بهترین شکل انجام دهند. در نتیجه به نظر من مازندران نه تنها کم‌کاری نکرده است، بلکه در حد توان خود با توجه به مشکلات مالی و امکانات موجود کار خودش را کرده است در نتیجه ما باید طرح تازه‌ای را در کشتی ایران پیاده کنیم تا از این مخمصه نجات یابیم.

البته این موضوع را مربیان تیم ملی هم مطرح می‌کنند؟

ما چه کاری باید انجام دهیم که به تصور آقایان کم‌کاری خودمان را جبران کنیم، اگر بحث انتخابی تیم ملی است که کشتی‌گیران مازندران در تیم جوانان 50 درصد ترکیب را تشکیل می‌دهند و این نشان می‌دهد که هیات کشتی مازندران کار خود را انجام داده است.امسال همین جوانان ایران در مسابقات جهانی پنجم شدند، آیا این مشکل کشتی مازندران است یا مشکل کشتی ایران!؟ به هر حال عدم برنامه‌ریزی و عدم بهره‌گیری ازظرفیت‌ها یک جایی خود را نشان می‌دهد. باید کلان‌تر نگاه کرد و کادر فنی تیم ملی در زمان شکست و بروز مشکلات این قدر جسارت و شهامت داشته باشد که نقاط ضعف مربوط به خودشان را بپذیرند نه این‌که آنها را به هیات‌های کشتی پاس بدهند. اگر قرار باشد این روند بر کشتی حکمفرما باشد، پس چه کسی باید پاسخگوی کشتی باشد و چه سرنوشتی در انتظار کشتی مملکت خواهد بود!؟

اما این صحبت شما نمی‌تواند در تضاد با انتظاراتی باشد که در کشتی از استان‌هایی همچون مازندران وجود دارد؟

همین طور است اما باید در حد انتظارها و توقعات، امکانات لازم نیز فراهم شود. در 3، 4 سال اخیر نگاهی به استان‌ها وجود نداشته ‌است. شما ببینید در این مدت چه برنامه‌ای برای استان‌ها داشته‌اند و چه نظارتی در این رابطه وجود داشته است. چه برنامه‌ای برای استان‌هایی مثل خراسان، کرمانشاه، همدان و لرستان که روزی نقش اساسی در کشتی کشور داشته‌اند، اجرا شده است و چه حمایتی از آنها صورت گرفته است. چه پشتوانه‌سازی در این رابطه صورت گرفته که حالا این توقعات از هیات‌های استان‌ها وجود داشته باشد.

به نظر شما رویکرد فدراسیون به هیات‌ها چگونه باید باشد و به عبارتی فدراسیون چه کاری باید برای هیات‌ها می‌کرده که نکرده است؟

اعتقادم بر این است که این وضعیت مختص دوره مدیریت یزدانی‌خرم نیست و از گذشته وجود داشته است. حتی یزدانی‌خرم هر وقت ما برای حل مشکلات هیات نزد او رفته‌ایم در حد توان و بضاعت فدراسیون حمایت لازم را داشته است، اما متاسفانه این نگاه همیشه بر فدراسیون کشتی حاکم بوده است.

فدراسیون همواره چهار دیواری کشتی را در تهران می‌بیند و سایر استان‌ها به حال خود رها شده‌اند. فدراسیون تنها چشم‌انتظار این است که زمانی قهرمانی کشور در یکی از رده‌های سنی یا هر مسابقه دیگری در استان‌ها برگزار شود و از پتانسیل کشتی استان‌ها استفاده کند، در صورتی که یکی از وظایف عمده فدراسیون‌ها نظارت و سرکشی جدی بر استان‌ها و ایجاد ارتباط تنگاتنگ بین ادارات کل تربیت بدنی و هیات‌های استان‌هاست. باید پرسید در طول سال فدراسیون چه بخشنامه‌ای ارسال کرده و از استان‌ها چه برنامه‌ای خواسته است. در حالی که اصولا عملکرد استان‌ها باید به صورت ماهانه بررسی شود تا در نهایت متوجه شوند که مشکلات هیات‌های استان‌ها چیست. همان طور که گفتم این وضعیت مختص این دوره نیست. خود من در زمان مدیریت محمدرضا طالقانی مسوول هیات کشتی استان‌ها بودم و واقعا برخی هیات‌ها نه تنها امکاناتی نداشتند که حتی دریغ از یک اتاق، حتی برخی استان‌ها تمام آرشیو و امکاناتشان در یک کیف سامسونت رئیس هیات خلاصه می‌شد. بنابراین ایجاد امکانات، نظارت فدراسیون، پررنگ شدن نقش کمیته استان‌ها و برنامه خواستن از هیات کشتی استان‌ها، یک ضرورت است. البته ما در استان مازندران برنامه‌ریزی خود را داریم و از برگزاری لیگ رده‌های مختلف سنی تا برپایی اردوهای متمرکز را در دستور کار داریم اما توجه داشته باشید مازندران فقط ساری نیست و ما برای برگزاری اردوهای متمرکز که با حضور کشتی‌گیران نواحی دورافتاده استان نیز برگزار می‌شود باید هزینه زیادی را متحمل شویم. با وجود این مربیان و کشتی گیران استان با همه‌ محدودیت‌ها با عشق و علاقه تلاش می‌کنند و فکر نمی‌کنم مازندران برای کشتی ایران کوتاهی کرده باشد. باید گفت چه بستری برای کشتی مازندران فراهم شده که امروز مربیان تیم ملی مسوولیت کم و کاستی‌های کشتی ایران را به ما نسبت می‌دهند.

به مشکلات مالی اشاره کردید، مگر در سال‌های اخیر بودجه هیات کشتی مازندران چقدر بوده است؟

باوجود این‌که در سال‌های گذشته فدراسیون رقم معقولی در اختیار ما قرار داد، متاسفانه امسال در حالی که 10 ماه از بهترین زمان فعالیت خود را پشت سر گذاشتیم، فدراسیون فقط 22 میلیون تومان به حساب هیات واریزکرد، براستی با این پول چه برنامه‌ای می‌توان اجرا کرد؟ ما بدهی‌های زیادی داریم و اگر همیاری مردم و مساعدت شورای شهر ساری، شهردار ساری و اداره کل تربیت بدنی مازندران نبود وضعیتمان به مراتب بدتر از این می‌شد. با این حال توقع این است که سازمان تربیت بدنی در این رابطه توجه لازم را داشته باشد تا فدراسیون نیز برای حمایت از هیات‌های استان‌هایی همچون ما در مضیقه نباشد و هیات‌ها هم به وظایف خود از جمله پشتوانه‌سازی به خوبی عمل کنند.

در رابطه با مقوله پشتوانه‌سازی شما به عنوان یکی از هیات‌‌های تاثیرگذار کشتی ایران، عملکرد کادرفنی تیم ملی را در این باره چگونه ارزیابی می‌کنید؟

به نظر من کادر فنی تیم ملی در این رابطه خوب عمل نکرده و متاسفانه از بیان واقعیت‌ها فرار می‌کند و این تصور را دارد که اگر واقعیات را بیان کند دچار تنش می‌شود، در حالی که کادر فنی تیم ملی باید با ظرفیت بوده و سعه صدر داشته باشد. کاری که در این 3، 4 سال خوب انجام نشده و ارتباط خوبی با مربیان تیم ملی جوانان و همچنین مربیان استان‌های تاثیرگذار کشور وجود نداشته است.در این چند سال در اردوی‌های تیم ملی دغدغه‌های کشتی‌گیران کم نبوده است.

باید کادرفنی تغییر نگرش و روش بدهد و ارتباطات صمیمی‌تری با مربیان استان‌ها و کادرفنی تیم جوانان برقرار کند. ضمن این‌که با نفرات حاضر در اردو‌های تیم ملی هم عاطفی‌تر برخورد کنند. اعتقاد دارم غلامرضا محمدی از مربیان شایسته است، اما باید تغییر روش بدهد تا با توجه به بضاعت فنی که دارد، بتواند برای کشتی ایران اثربخش باشد.

امید توفیقی
‌ گروه ورزش

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
یک افسوس همیشگی

یک افسوس همیشگی

سینماگرانی که بیانیه محکومیت ترور شهید فخری‌ زاده را امضا کرده‌اند و نیز تمام آنهایی که نتوانستند آن را امضا کنند، بدون تردید باور دارند که ترور در هر شکلی محکوم است، چه رسد به ترور بزرگمردی که خدمات ارزنده‌ای به کشور داشته و فردی موثر بوده است.

فرق چرا با چگونه

فرق چرا با چگونه

در یک عملیات تروریستی، ترور شدیم. این دومین اتفاق مهم تروریستی در بازه‌ یک‌ساله بود که مردم از دوربین رسانه مشاهده‌‌اش کردند، غرورشان جریحه‌دار شد و ناراحت شدند.

پایان تعهدات یکطرفه

پایان تعهدات یکطرفه

اقدام اخیر مجلس شورای اسلامی در تصویب دو فوریت طرح اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها، گامی مثبت و مهم در جهت برداشتن محدودیت‌های فعالیت‌های هسته‌ای است.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر