ناگهان‌،‌جوانه خشکید

قیلوله‌صبحگاهی

شنبه ساعت یک‌ونیم کلاس داشتم که از بد روزگار به مادر جان گفتم که صبح ساعت 10بیدارم کنند. مادر با فریادی [متعجب، برجا ماندند] که ساعت تازه 7 است! گرفتم خوابیدم که باز هم صدای فریادی آمد: «ساعت5/‌7 است». باز هم خوابیدم. این روند عظیم، یعنی بیدار کردن بنده همچنان ادامه داشت که یکهو گوشیم زنگ زد. فکر کردم ساعت 10 شده. پس بیدار شدم و به زندگی لبخندی از سر اجبار زدم. صورتی شُستم و صبحانه‌ای خوردم تا این‌که صحنه ای عجیب مرا به وجد آورد: بله، اخبار ساعت9 [از] شبکة اول [پخش می‌شد]! باز هم بله، مادر جان، ساعت گوشیم را از‌10 روی5‌/‌‌8 گذاشته بود!

حالا شما یه نصیحت کن که بابا اگه ما ساعت 10 هم بیدار می‌شدیم به کلاسمان هم می‌رسیدیم.

بهار نارنج

ای بابااااا، تمام لذت چُرت زدن، به همون پنج‌دِقِة آخرشه! حالا این طفل معصوم می‌خواد هفتاد تا پنج‌دقه چرت بزنه! چیکارش دارین آخه؟ (اینم نصیحت. خوبه؟ دفعة بعد به جای این‌که بگی ساعت 10 بیدارت کنن، بگو ساعت یک‌ونیم کلاس دارم)

صرفه‌جویی هنر است!

نمونه‌هایی بارز از کلکهای دلسوزانة مادرانه، از زمانی که یارانه‌ها هدفمند شده و ما صرفه‌جو:

1-چراغ رو خاموش کنم بهتر بتونی تلویزیون تماشا کنی؟ (و بدون این‌که منتظر جواب بشه چراغ رو خاموش می‌کنه و از اتاق می‌ره بیرون)!

2-در حالی که با کلافگی می‌آد تو اتاق: زمستون امسال چقدر هوا گرم شده! من بخاری رو خاموش کردم! (و در حالی که ما از سرما می‌لرزیم، اتاق را ترک می‌کنه)!

3-عزیزم چرا هفته‌ای دو بار می‌ری حموم؟ پوستت خراب می‌شه تو این سرما! از این به بعد ماهی دو بار! (و حوله‌م رو از دستم می‌گیره و اتاق رو ترک می‌کنه)!

4-غذاها چقدر چرب و چیلی شده‌ن! برای این‌که هیکلتون از فُرم نیفته از فردا همگی با هم شروع می‌کنیم به گرفتن رژیم کاهو!! (و با این‌که تازه نشستیم سر سفره، شروع می‌کنه به جمع کردنِ بشقابها و اتاق رو ترک می‌کنه)!

حالا این بماند که ما با نور شمع درس می‌خونیم و تیلیفون هم از بیخ قطعه! (منم الآن قلکم رو شیکستم اومدم کافی‌نت برات ایمیل بدم. هییییییس! صداش رو در نیار، اگه مامانم بفهمههههه!!)

شیطون بلا