احترام به اعتقادات مردم، اولویت اول شبکه‌های استانی

وی برای خاکسپاری پدرش از زندان مرخص می‌شود.از سوی دیگر ماه بی‌بی، زن مؤمنه شهر که قرآن خطی با قدمت و با ارزشی را در خانه‌اش نگهداری می‌کند هر ساله از شب عاشورا تا شب اربعین به مدت 40 شب میزبان برگزاری مراسم قرآن خوانی است. او شریف را از نذر پدرش آگاه می‌کند. پدر شریف نیت کرده پارچه سفید پهن شده زیر قرآن را در این 40 شب با 40 آیه متبرک کند اما تا 30 آیه را نوشته و به رحمت ایزدی می‌پیوندد. شریف مأمور می‌شود تا نذر پدری را به اتمام برساند اما قرآن قدیمی از خانه ماه بی‌بی دزدیده می‌شود و ادامه داستان...

عوامل با انرژی خاصی در فضای انتظامی کلانتری 18 (لوکیشن سریال) در حال کار بودند، در تکاپوی فرصتی برای مصاحبه با کارگردان بودم. در فضای بیرون از کلانتری باب گفت‌وگو با داریوش یاری کارگردان سریال خط سوم را باز کردم؛ با این سوال که خط سوم را به چه دلیل انتخاب کردید. او می‌گوید: «در سریال خط سوم سعی شده ضمن طرح مسائل و مفاهیم بومی، به اعتقادت دینی و مذهبی مردم سیستان و بلوچستان احترام گذاشته شود و نکته‌هایی حساس و دقیق فرهنگی رعایت گردد. همان‌طور که شرایط متفاوت اقلیمی و آب و هوایی در این استان متفاوت هست اعتقادات ویژه و متفاوتی هم وجود دارد، مهم‌ترین چیز در بین مردم سیستان و بلوچستان، احترام به عقاید آنهاست.

او در ادامه می‌گوید: ما در سریال خط سوم با کارشناسان میراث فرهنگی مشاوره و این تفاوت قومی و قبیله‌ای را بررسی و سعی کردیم نگاه اصولی، سالم و باورپذیر داشته باشیم و به اعتقادات، پوشش‌ها و رسومی که وجود دارد اهمیت بدهیم. مردم این شهر از چیزهایی رنج می‌برند که باید آن را درک کرد و هوشمندانه وکاملا بی‌طرفانه بیان کرد.

یاری تاکید می‌کند: هنر وظیفه‌اش نشان دادن زیبایی‌هاست و ما هم سعی کردیم نقطه زیبایی اعتقادت مردم این دیار کهن را در کار لحاظ کنیم. «شرافت» نقطه مشترکی در میان مردم سیستان و بلوچستان است که به جرأت می‌توانم بگویم این موضوع گوهر گرانبهای این مردم است. سعی کردم در فیلمنامه با ورود شریف قهرمان ورزشکار قصه صداقت و شرافت مردم این دیار را با گونه‌های مختلف اعتقادی، دینی، اجتماعی و اقتصادی روایت کنم. عنوان خط سوم برگرفته از شعر مولاناست که به معنای انسان کامل تعبیر شده و شریف خطی را در داستان شروع به نوشتن می‌کند که این کار را پدرش انجام می‌داد و بعد بی‌بی مومنه و بعد نفر سوم که شریف است نوشتن این خط را ادامه می‌دهد.

یاری درخصوص بازیگران این منطقه می‌گوید: بازیگران این استان متفاوتند، وقتی با بازیگری مثل خداداد بیگی روبه‌رو می‌شویم در بین بازیگران سوپر استار کشور هم افرادی با شرایط ایشان و توانمندی ایشان انگشت شمار هستند، یک طیف دیگر مثل حسن خمری ـ فرشته انصاری ـ چنگیز ناروئی بازیگران خوبی هستند که بعد از گفت‌وگو با آنها، یک کار خلاق در آنها شکل می‌گیرد و متأسفانه تعداد بسیاری از دوستداران بازیگری وجود دارند که عمده آنها از دانشجویان استان هستند که خیلی نمی‌شود به حضور آنها درکار اعتماد کرد، من به حضور چند نفر از آنها در نقش‌های مختلف اکتفا کردم که فقط یک نفر توانست خودش را خوب نشان بدهد. تشکیل شدن گروه‌های نمایشی با بدنه افراد جدی و ماهر که پیگیر باشند نیاز اساسی این استان است، گروه‌های نمایشی فضای گرم هنری را در تئاتر می‌توانند به وجود بیاورند که نتیجه آن هم می‌تواند خوب باشد. تیپ ظاهری و نسبت آن با شخصیت فیلمنامه و توانایی بازیگر بسیار مهم است، به عنوان مثال: شخصیت مهر پری، نگاه نافذ و مغروری داشت که خانم ندا محسن‌پور آن شخصیت را توانست قبول کند. چنگیز ناروئی از لحاظ ظاهری کد خوبی بود و این خود ملاک و انتخاب مهمی بود برای انتخاب ایشان. تلاش کردیم که بتوانیم یک فیلم با نگاه بومی داشته باشیم. چون معتقدم آثار فاخر در مراکز استان‌ها باعث توانمندی عوامل تولید هر استان می‌شوند.

کارگردان خط سوم در جواب این سوال که بازتاب سریال خط سوم در بین مردم را چطور پیش‌بینی می‌کند پاسخ می‌دهد: ان‌شاءالله بازتاب خوبی خواهد داشت.

علی‌اصغر زارع تهیه‌کننده سریال با بیان این که این سریال در بیش از 16 لوکیشن اصلی تصویربرداری می‌شود، بیان می‌کند که خانه‌های شریف، قربان، سلطان، ماه بی‌بی، گورستان، کلانتری، بیمارستان و زندان در شهرستان‌های زاهدان و چابهار و روستاهای اطراف برخی از لوکیشن‌های سریال خط سوم است.

وی از تدوین همزمان با تصویربرداری این سریال خبر می‌دهد و اضافه می‌کند: 60درصد تصویربرداری در شب و 40 درصد در روز صورت می‌گیرد. این مجموعه تولید صدا و سیمای مرکز سیستان و بلوچستان (شبکه هامون) است و عوامل تولید و بازیگران آن ترکیبی از نیروهای بومی و غیربومی است.

زهرا سعیدی که نقش ماه بی‌بی، زن مومنه، را ایفاء می‌کند درخصوص شخصیت خود می‌گوید: ماه بی‌بی زنی که معتمد محل بوده و به دلیل داشتن اعتقادات مذهبی مورد احترام است و زمانی که مردم مشکلی دارند او پشت و پناه آنهاست و صادقانه زندگی خودش را وقف مردم کرده است.

او درخصوص موضوع این سریال که به مناسبت ماه محرم تولید می‌شود، می‌گوید: همه ما در زندگی با عشق امام حسین(ع) بزرگ شدیم و این خوشبختی را داریم که ائمه همیشه هوای ما را دارند و چیزی را خالصانه بخواهیم حتما جواب می‌گیریم. در یک جامعه آزاد هر کسی باید اجازه داشته باشد که با اعتقاد خودش زندگی کند و هیچ‌کدام از ما نباید اجازه دهیم این آزادی را محدود کنند. اگر هر کسی بتواند خودش را اصلاح کند، دنیا گلستان می‌شود. فیلم‌ها و سریال‌ها باعث می‌شوند که زندگی ایده‌آل‌تری داشته باشیم. امیدوارم این سریال باعث ایجاد وحدت در بین قشرهای مختلف استان سیستان و بلوچستان شود.

عمار تفتی شخصت اول سریال، درباره نقش شریف می‌گوید: شخصیتی از طبقه پایین دست جامعه و پرخاشگر اجتماعی را تجربه می‌کنم و اولین قدمی که اتفاق می‌افتد تغییر فاحش گریم، تغییر مشهود لباس و لحن صحبت کردن است که من را راغب کرد تا در ریزه‌کاری‌های نقش این تغییرات را به وجود بیاورم. شخصیت شریف سوای قومیت از شخصیت خارج و به تیپ نزدیک‌تر و ارتباط با آن برایم راحت بود. در حقیقت تمام آن چه را که در این منطقه دیده بودم متفاوت با همه آن چیزی بود که شنیده بودم، در واقعیت یک خوشحالی توأم با نگرانی به من دست داد که در کشورم شهری را دارم که بسیار از لحاظ محیطی مستعد رشد اقتصادی و فرهنگی است.

وی در جواب سوالی که روند کار را چه طور می‌بیند و از بازی در این سریال راضی هست یا نه چنین پاسخ می‌دهد: فکر می‌کنم این پروژه جزو معدود کارهایی است که روالی آرام و عبادی دارد. کمتر افراد را با حاشیه‌هایش خسته می‌کند. با توجه به این که هنوز بخشی از کار پروژه مانده این دلگرمی وجود دارد و چون این کار در یک منطقه آرام و کویری است کمک می‌کند تا با یک آرامش خاص و دور از دغدغه‌های رنج‌آور تهران، با صداقت و نه با یک روند کاسبانه و سودجویانه کار را دنبال کنیم.

تفتی ضمن اشاره به این‌که تلاش برای به تصویر کشیدن هرگونه اعتقاد بدون باورقلبی با شکست مواجه می‌شود و زمانی تصور اندیشه‌ای می‌تواند موفق باشد که با گوشت و خون آدم‌هایی که در به تصویر کشیدن آن انتخاب می‌شوند آمیخته باشد می‌گوید: الان نمی‌خواهم در مورد تأثیر این کار حرف بزنم، وقتی که کار پخش شود مشخص خواهد ‌شد این کار چقدر از دل ما برخاسته است.

وی ادامه می‌دهد: از نصیحت و پند واندرز متنفرم ولی پیشنهاد می‌کنم در خلوت خودمان کلاهمان را قاضی کنیم و تنهایی با خودمان فکر کنیم برای چی می‌جنگیم تا بدستش بیاوریم. اگر واقعا به اندیشه‌ای اعتقاد داشته باشیم و آن اندیشه در زندگی ما جریان داشته باشد بی‌تردید هیچ نیازی برای جنگ با آن نداریم. ساختن یک سرزمین پیش از هر چیزی نیاز به دست بر شانه همدیگر گذاشتن دارد. من اگر به جای مردم این منطقه باشم به جای هل دادن برادرم سعی می‌کنم دستش را بگیرم.