طبقه سوم یا نسل سوم؟!

 «طبقه سوم» بیژن میرباقری هم مثل فیلم قبلی‌اش «ما همه خوبیم» خیلی بی‌سر و صدا ساخته شد، به آهستگی در جشنواره به نمایش درآمد و این روزها تنها در 5 سالن و بی‌هیچ تبلیغات خاصی اکران شده است. طبقه سوم میرباقری مثل فیلم دیگرش مضمونی اجتماعی دارد که حول وحوش دو زن شکل می‌گیرد؛ دو زنی که نماینده دو نسل از جامعه هستند.

داستان در طبقه سوم یک ساختمان 4 طبقه می‌گذرد که هر‌طبقه معرف یک نسل از نسل‌های جامعه است. در طبقه چهارم جمعی از نسل چهارمی‌ها مهمانی گرفته‌اند که با مداخله نیروی انتظامی پراکنده می‌شوند. یکی از آنها پگاه آهنگرانی است که معرف نسل چهارمی‌هاست، با همان روحیه همیشه معترض که ناخواسته به طبقه سوم ساختمان و به آغوش یک نسل سومی پناه می‌برد؛ نسلی که همیشه از زندگی هراس دارد. کنش‌ها و واکنش‌های این دو به هم، تقابل و تعاملشان نسبت به هم، اعتماد ناگزیر در عین بی‌اعتمادیشان و... همه از دغدغه‌های جامعه امروز هستند که بیژن میرباقری سعی کرده بدون اغراق و بزرگنمایی به آنها بپردازد. شاید لوکیشن محدود و دیالوگ محور بودن فیلم، شما را خسته کند، اما مضمون آن و نماهای بسته از چهره بازیگران باعث شده آنها با وسواس و ظرافت بیشتری به ادای نقش‌شان بپردازند. به طبقه سوم بروید تا این وسواس و ظرافت را ببینید و آن را از نزدیک لمس کنید!