در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
سودان در سال 1956 به عضویت سازمان ملل متحد در آمد. نام این کشور نامی عربی و به معنای سرزمین مردمان سیاه است. حدود 70 درصد مردم سودان از دین اسلام پیروی میکنند و اکثرا ساکن مناطق شمالی هستند. پیروان ادیان بومی حدود 25 درصد و مسیحیان حدود 5 درصد جمعیت سودان را تشکیل میدهند و اکثر آنها در جنوب این کشور ساکن هستند و البته بخش قابل توجهی از این اقلیت در خارطوم ـ پایتخت ـ سکونت دارند. ساختار سیاسی در سودان به گونهای است که رئیسجمهور قدرت را در دست دارد. در سال 1989 عمر حسن البشیر کودتایی نظامی تدارک دید و صادق المهدی نخستوزیر وقت را سرنگون کرد و از آن زمان تاکنون رهبری سودان را به عهده دارد.
البشیر سپس با حسن الترابی رهبرجبهه اسلامی ملی متحد شد و شروع به اجرای برنامهای کرد که طبق آن شمال سودان را به دولتی شدیدا اسلامی تبدیل کند. او قانون شریعت را اجرا کرد و در 1991 قانون جدیدی در شمال سودان اعلام شد که به پلیس قدرت بیشتری میداد. در 16 اکتبر 1993 البشیر پس از انحلال شورای فرماندهی انقلاب برای رهایی ملی به عنوان رئیسجمهور کشور منصوب شد و قدرتش را افزایش داد. قدرتهای قانونگذاری و اجرایی که در دست شورا بودند به البشیر واگذار شد. در سال 1999 درگیریهایی میان البشیر و الترابی ایجاد شد و الترابی که رییس مجلس این کشور بود، برکنار شد؛ الترابی در حال حاضر از مخالفان مطرح دولت به شمار میرود و دبیرکلی حزب کنگره مردمی مخالف را بر عهده دارد. الترابی در سال 2001 به جرم اخلال در امنیت ملی دستگیر و زندانی شد.
البشیر در سال 2004 با امضای توافقنامهای به جنگ داخلی خونین و ویرانگر میان جنوب و شمال سودان پایان داد. او به خاطر نقش خود در مناقشه دارفور، جایی که براساس گزارشها، بر اثر پاکسازی نژادی افراد غیرعرب، 200 هزار نفر به قتل رسیدند، مورد انتقاد قرار گرفت. دادگاه بینالمللی کیفری چهارشنبه 14 اسفند 1387 حکم بازداشت البشیر را به اتهام آنچه ارتکاب جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت در دارفور خواند، صادر کرد و وی را تحت تعقیب بینالمللی قرار داد. رئیسجمهوری سودان صدور این حکم را بیارزش خواند و بر سیاسی کاری این دادگاه و اعمال نفوذ آمریکا و دیگر کشورهای سلطهگر بر آن تاکید کرد.
سودان از جمله کشورهای فقیر جهان به شمار میرود حدود 80 درصد جمعیت این کشور در بخش کشاورزی و دامداری فعالیت دارند که عمدتا به صورت سنتی اداره میشود.این کشور دارای منابع نفت خام نیز هست که عمدتا در مناطق جنوبی واقع است و تولید آن در سال 2004 به حدود 200 هزار بشکه در روز رسید.
تا جولای 2010، جمعیت سودان 43 میلیون و 940 هزار نفر اعلام شده است. مردم سودان از قبایل گوناگون بعضا عربیتبار و برخی آفریقایی یا ترک تشکیل یافتهاند که به سودان مهاجرت کردهاند. میانگین سنی مردم آن 7/18 سال است. امید به زندگی در این کشور11/49 سال گزارش میشود.کشور سودان درحالی آماده برگزاری همهپرسی سرنوشتساز جنوب میشود که سیر تحولات این کشور با توجه به افشای سناریوی تجزیه سودان به 8 کشور، آینده مبهمی را برای آن رقم زده است.
عمر البشیر، رئیسجمهور سودان برخلاف میل باطنیاش اعلام کرد که جدایی جنوب را در صورتی که خواسته جنوبیها باشد، میپذیرد. ابراهیم غندور، دبیر روابط سیاسی حزب کنگره ملی سودان نیز با اشاره به نقش صهیونیستها در تقسیم سودان افزود: رژیم صهیونیستی به دنبال تکهتکه کردن سودان است. / مهر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: