ظرافت جوجه تیغی

داستان «ظرافت جوجه تیغی» در آپارتمان شماره هفت خیابان گرونل جریان دارد. آپارتمانی در منطقه مرفه شهر با ساکنانی پولدار. خانم رنه میشل سرایدار پیر، چاق و زشت این ساختمان است که روحی بزرگ دارد. او عاشق ادبیات، سینما و موسیقی است اما سعی دارد بقیه این موضوع را نفهمند، او خود را به عنوان یک سرایدار معمولی به همه معرفی می‌کند چون فکر می‌کند توقع جامعه در واقع همین است.عنوان کتاب هم در حقیقت اشاره به این شخصیت دارد، زنی که در پشت ظاهر جوجه تیغی مانند و خشن خود دارای روحی لطیف و زیباست. پالوما نیز دختر باهوش 12 ساله یکی از ساکنان ساختمان است. پالوما دختری مهربان و ساکت است که با عقل‌گرایی خود به این نتیجه رسیده خانواده‌اش زندگی مسخره‌ای دارند و او که نمی‌خواهد به این سرنوشت دچار شود، تصمیم دارد در روز تولدش خانه را بسوزاند.رمان با روایت موازی این دو شخصیت آغاز و ادامه پیدا می‌کند، اما در این بستر داستانی نویسنده رندانه بسیاری از مفاهیم فلسفی را در قالب خرده روایت‌های کوتاه این دو شخصیت معمولی بیان می‌کند. نفرت شخصیت اصلی داستان به عنوان سرایدار، از طبقه مرفه و بورژوایی که در آپارتمان حضور دارند، می‌تواند نمونه‌ای از اشاره‌های فراوان جامعه‌شناسی و فلسفی رمان باشد، آپارتمانی که خود نیز می‌تواند نمادی از یک جامعه باشد. هنر اصلی نویسنده در معادل‌سازی همین مفاهیم در بستری روایی است.

بسیاری از منتقدان به واسطه همین خصیصه باربری؛ او را با دیگر نویسنده بزرگ فرانسوی یعنی مارسل پروست و اثر جاودانه‌اش «در جستجوی زمان از دست رفته» مقایسه کرده‌اند.کتاب جوایز زیادی از جمله جایزه اتحادیه ناشران فرانسه در سال 2007 و جایزه ادبی بکوس‌بی‌اس‌ان را از آن خود کرده است و خواندنش خالی از لطف نیست.

میثم اسماعیلی ‌/‌ گروه فرهنگ و هنر