انسان حتی با داشتن کپسول هوای فشرده و تنظیمکنندههای غواصی در زیر آب به سرعت دچار محدودیتهای مخصوص به خود میشود. در مقابل وسایل غواصی اتوماتیک و دستگاههای بدون سرنشین که توسط یک کابل با مرکز کنترل در تماس هستند مدت زمان بیشتری در زیر آب میمانند و عمق بیشتری را میتوانند بپیمایند.
امروزه رباتهای غواصی کنترل از راه دور برای مقاصدی مانند بازرسی، نگهداری تجهیزات زیر آب و کارهای تحقیقاتی استفاده میشوند.
به د لیل محدودیتهایی همچون اندازه کابل و غریزهای هدایتگر کاربردهای ممکن برای این نوع تکنولوژی محدود است. جای هیچ تعجبی نیست که اکنون محققان روی ساخت رباتهای مستقل غواص که قادرند بدون نیاز به مرکز کنترل جهتیابی کرده و کارهایشان را بدون کمک انسانی انجام دهند کار میکنند.
در این میان
AUVها (وسایل غواصی مستقل) هستند که مستقلا اطلاعات را جمعآوری کرده و قبل از رسیدن به نقطهای شروع به نمونهبرداری میکنند. این تکنولوژی فعلا برای انجام کارهای عادی مانند بازرسی دیواره کشتی، سدها و حفرههای کشتی بسیار گران تمام میشود. البته این مشکل بزودی برطرف میشود چرا که محققان انستیتو فرانهوفر در حال حاضر مشغول کار برای تولید رباتهای غواصی هستند که کوچکتر، قدرتمندتر و ارزانتر از نمونههای قبلی باشد این رباتها قادر به کار در آبهای عمیق و آبهای کمعمقی هستند که در نزدیکی توربینهای بادی وجود دارد. هماکنون کار بر روی چشمهای این ربات متمرکز است تا بتوانند براساس ادراک اپتیکی در آبهای تیره و گلآلود هم کارایی داشته باشند. پیش از هر کار دیگری این چشمها فاصله تا شیء را مشخص میکند. سپس دوربین انعکاس لیزر تابیده شده به جسم را دریافت میکند.برخلاف تکنولوژی سونار مرسوم (دستگاه کاشف زیردریایی به وسیله امواج صوتی) اکنون محققان از امواج صوتی فرکانس بالایی که توسط موانع بازتابیده شده و توسط حسگرهای فراصوت ثبت میشود استفاده کردهاند.
اولین سفر دریایی واقعی این ربات قرار است در پاییز 2011 انجام شود. طبق برنامهریزیهای انجام شده قرار است این ربات تا عمق 6 هزار پایی دریا پایین برود.
سایت sciencedaily / مترجم: آتنا حسنآبادی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم