بارسا از او به هراس افتاد

اما این چهره جوان هنوز نتوانسته به جایگاهی که باید دست پیدا کند و نظرات درباره او کاملا مثبت نیست. کریس وادل در اظهار نظری انتقادی در جایی عنوان کرده بود ولکات مغز فوتبال ندارد و این گفته به اندازه‌ای از سوی برخی رسانه‌های انگلیسی مورد توجه قرار گرفت که به کلیشه‌ای در فوتبال روز دنیا بدل شد. درکنار آن، او در سن 17 سالگی با این‌که به جام جهانی رفت اما نتوانست حتی یک دقیقه در این بازی‌ها حضور داشته باشد، در صورتی که پله با برزیل قهرمان جهان شد و به گفته برخی از کارشناسان سانتر‌های کوتاه او از بغل فاقد هر گونه دقتی است.

اما خود ولکات پاسخ‌هایی برای این موج انتقاد دارد و درباره اظهارنظر کلیشه‌ای وادل می‌گوید: من همیشه عادت دارم پاسخ انتقادها را در زمین فوتبال بدهم و در رسانه‌ها جایی برای اثبات این گونه مسائل نیست. بعضی‌ها تصور می‌کنند برای شروع بازی حرفه‌ای باید 21 ساله بود و حتی برخی از بازیکن‌ها تا سن 25 یا 26 سالگی شانس درخشش در لیگ برتر پیدا نمی‌کنند اما فوتبال در عین حال تغییرات زیادی نسبت به زمان کریس وادل داشته و این قانون برای همه صدق نمی‌کند. هر چند ولکات به این موضوع توجه نکرده که وادل در سن 24 سالگی اولین بازی‌اش را برای تیم ملی انگلستان انجام داد و از این نظر تفاوت چندانی با او ندارد. فوتبال به گفته ولکات تغییرات زیادی کرده چون در غیر این صورت بازیکنی با کیفیت ولکات باید چند سالی در انتظار می‌ماند تا به عنوان یک بازیکن شاخص در فوتبال شناخته شود. تلاش رسانه‌ها و جستجوی آنها برای طرح چهره‌های تازه در صفحه نخست و همچنین کوشش باشگاه‌ها برای در اختیار گرفتن بازیکنانی که بتوانند در سال‌های آتی به عنوان منابع مالی بالقوه مطرح باشند همه سبب می‌شود که بازیکنانی مثل ولکات به سرعت مطرح شوند.

ولکات که در دانشگاه لندن به تحصیل در رشته فیزیوتراپی مشغول است علاقه زیادی به حضور در محوطه دانشگاه ندارد چون به گفته او همیشه افرادی با گوشی‌های موبایل و دوربین در انتظار عکس گرفتن با او هستند و این جنبه از شهرت سبب آزار او می‌شود. او به طور کلی خاطره خوبی از گوشی موبایل ندارد چون بدترین خبر زندگی‌اش را از طریق موبایل در تابستان قبل شنید. او زمانی که مشغول بازی گلف بود تماسی از فابیو کاپلو داشت ولی به خاطر این‌که خط ارتباطی خوب نبود او مجددا با کاپلو تماس گرفت و مربی ایتالیایی تیم ملی انگلستان با انگلیسی دست و پا شکسته شخصا برای او توضیح داد که چرا نمی‌تواند یکی از بازیکنان تیم ملی در بازی‌های جام جهانی 2010 باشد. ولکات درباره این خاطره تلخ می‌گوید: زبانم بند آمده بود. نمی‌دانستم باید چکار کنم. هیچ کس را نباید مقصر می‌دانستم و فقط به کارایی خودم در ماه‌های قبل از جام جهانی نگاه کرده و خودم را قانع کردم لیاقت حضور در این بازی‌ها را ندارم. البته در درجه اول این مربی بود که چنین تفکری داشت. به این نتیجه رسیدم که باید در بازی‌ام پیشرفت کنم و مطمئن شوم این اتفاق دیگر برایم رخ نمی‌دهد. دوست داشتم این آخرین خاطره بدم از تورنمنت‌های بزرگ باشد. من از زمانی که فوتبال را شروع کردم در تابستان به تعطیلات نرفته بودم اما امسال برای اولین بار این موضوع را تجربه کردم هر چند که دوست داشتم به جای آن در جام جهانی بازی کنم و به خیلی‌ها ثابت کنم اشتباه می‌کنند.

ولکات پس از بازی‌های جام‌جهانی باز هم به تیم ملی دعوت شد و تلاش کرد از مربی درباره خط‌خوردنش توضیحی بشنود، هر چند که کاپلو در این موارد فردی نیست که بخواهد با درخواست بازیکنش همراهی کند: من به تمرین رفتم و بعد از تمام شدن تمرین خواستم با او صحبت کنم. او همیشه به بازیکنان اجازه این کار را پس از تمرین می‌دهد و با آنها راحت است. من از او توضیح کوتاهی در این مورد شنیدم اما ترجیح می‌دهم این موضوع مطرح نشود. همین دیدار سبب شد تا هر روز پس از تمرین‌های عادی سعی کنم سانتر و ضربات نهایی داخل محوطه را تمرین کنم. البته این کار را به شکل نامرتب در سال‌های قبل هم انجام می‌دادم ولی امسال با برنامه‌ریزی و جدیت آن را دنبال می‌کنم. تمرین کمک زیادی به من کرده هر چند که تمرینات دیوید بکام در سانتر کردن را هم تماشا کرده‌ام و تکنیک او را هم در نظر گرفته‌ام. البته ما بازیکنان متفاوتی هستیم، او همیشه تلاش می‌کرد توپ را در کمترین زمان به داخل محوطه جریمه برساند و دوست نداشت با بازیکن مقابل درگیر شود یا آنها را جا بگذارد. وقتی بازیکنی با سرعت من حرکت می‌کند سخت است توپ رو به جلو را بدون این‌که از حضور بازیکن خودی در محوطه جریمه مطمئن باشد، ارسال کند. ما در آرسنال در چنین موقعیت‌هایی همیشه بازیکن نداریم، هر چند «مارون شمک» گاهی اوقات در محوطه جریمه گلزنی می‌کند. دوست دارم به گلزنی‌هایم در این فصل ادامه دهم و بتوانم شمار گل‌هایم را به 15 یا حتی 20 گل برسانم. من تنها 21 سال دارم و گاهی اوقات روزنامه‌نگاران فراموش می‌کنند که با این سن برای باشگاهی مثل آرسنال بازی می‌کنم. بازی برای آرسنال در این سن پیشرفت بزرگی است.

آرسنال پس از بازی با پارتیزان بلگراد در آخرین بازی مرحله گروهی لیگ قهرمانان باید در مقابل منچستریونایتد و چلسی قرار گیرد و این آزمون بزرگی برای مشخص شدن قهرمان نیم‌فصل است. ولکات در مورد این بازی‌های سرنوشت‌ساز می‌گوید: باید در این فصل تلاش کنیم برای هواداران جامی به دست بیاوریم، چون از آخرین جام سال‌ها گذشته است و حضور در فینال برای ما ارزشمند است.

تلگراف ‌/ مترجم: امیررضا نوری‌زاده