وقتی کودک حسود می‌شود...

یکی از مهم‌ترین مواردی که حسادت کودک را برمی‌انگیزد، تولد یک نوزاد جدید در خانواده و توجه والدین و سایر بستگان به او است؛ کودکی که تاکنون تنها فرزند یا کوچک‌ترین فرزند خانواده و مورد توجه والدین بوده است با تولد خواهر یا برادر تا مدتی دچار اشکالات رفتاری می‌شود و گاه این مشکلات به صورت واکنش‌های غیرمعقول و حتی تهاجم به نوزاد جدید، خود را نشان می‌دهد و گاه موجب شب ادراری یا مشکلات عاطفی دیگر می‌شود.

معمولا برای پیشگیری از حسادت کودک می‌کوشند او را برای پذیرفتن نوزادی که در راه است، آماده سازند؛ اما از آنجا که کودک نمی‌تواند ماهیت چنین رویدادی را درک کند این گونه کوشش‌ها نتیجه مطلوبی ندارد، اما هوشیاری پدر و مادر و توجه طبیعی به کودک بزرگ‌تر تا اندازه زیادی به حل مشکل کمک می‌کند و حسادت را به مرور از بین می‌برد؛ مخصوصا پدر می‌تواند در ساعاتی که مادر مشغول مراقبت از کودک تازه وارد است به کودک بزرگ‌تر توجه بیشتری کند.

علت دیگر حسادت در کودکان تبعیضی است که والدین میان فرزندان خود قائل می‌شوند؛ والدین ناآگاهانه به فرزندان زیبا، خونگرم و با استعداد خود مهر و محبت بیشتری می‌ورزند و این امر موجب برانگیختن حسادت فرزندان دیگر که از چنین خصوصیاتی برخوردار نیستند، می‌شود.

و اما در کل برای جلوگیری از به وجود آمدن احساس حسادت در کودکان، بزرگسالان و مربیان باید از مقایسه کودکان با یکدیگر و تبعیض بین آنها شدیدا پرهیز کنند و به کودکان توجه یکسانی داشته باشند و اگر قصد تشویق یکی از آنها را دارند نباید موجبات رنجش و تحریک حسادت کودکان دیگر را فراهم کنند؛ کودکان در سنین 3 تا 6 سالگی علاقه شدیدی به مربی خود دارند و سعی می‌کنند توجه او را به خود جلب کنند، از این رو مربی باید توجه داشته باشد که اگر کودکی بیش از اندازه مورد محبت او قرار گیرد، حسادت سایر کودکان را برمی‌انگیزد.