ابتدا تصور میشد که این حذف در مسیر نظم بخشیدن به جشنواره فجر و کم کردن بخشهای اضافی و کمتأثیر آن باشد اما ظاهراً اینگونه نیست و کماکان انواع و اقسام جوایز در بخشهای اصلی، جنبی و غیره اهدا میگردد. با این وضعیت البته متولیان سینمای کوتاه و مستند حق دارند گله کنند که چرا با وجود این همه بخشهای گوناگون در جشنواره فجر، تنها باید این دو بخش از آن حذف شود. به هر حال جشنواره فیلم کوتاه در میان استقبال فراوان مردم و دوستداران فیلمهای کوتاه و تجربی در سالنهای سینما فلسطین برگزار شد و نظم این دوره از جشنواره نسبت به دورههای پیشین بهتر بود. حضور فیلمهایی مانند «سلاطین خیابان»، «پیادهروی بزرگ» و «خام، پخته، سوخته» و کارگردانانی مانند لقمان خالدی، شهرام مکری، نیما عباسپور و زینب تدریستبریزی به جشنواره امسال اعتباری خاص بخشیده بود. با در نظر گرفتن این واقعیت که هیچ مجالی برای نمایش فیلمهای کوتاه در ایران وجود ندارد، این جشنواره پنج شش روزه، عید کارگردانان جوانی است که دوست دارند بازتاب آثاری که ساختهاند را مرور کنند و بدانند فیلمهایشان در مواجهه با مخاطبان چه بازخوردی دارد. این حق فیلمسازان کوتاه است که همچون مستندسازان(که به همت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، امکان نمایش آثارشان را در سینما سپیده پیدا کردند) فیلمهایشان را روی پرده ببینند و بتوانند ارتباط طبیعی با مخاطبانشان برقرار کنند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم