دردسرهای پایان‌ناپذیر یاران ‌تورس‌

طی 13 سال اخیر، کاراگر برنده 10 جام قابل ذکر شده که 2 جام حذفی انگلیس، 2 جام اتحادیه این کشور، یک جام یوفا و فراتر از تمامی آنها یک جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا در سال 2005 در صدر آنها قرار می‌گیرند. نایب‌قهرمانی همین رقابت‌ها در فصل 2007 هم در کارنامه دیرپاترین مدافع 2 دهه اخیر لیورپول خودنمایی می‌کند. با این وجود و به رغم این که لیورپول در یکی از مسابقات مهم اخیر لیگ انگلیس چلسی را برد به نظر می‌رسد که هاجسون و مردانش در این فصل روی خوش را لااقل برای درازمدت نخواهند دید.

سرمربی سابق اینترمیلان و تیم ملی سوئیس که 64 ساله شده و آمدنش به آنفیلد را در سال‌های واپسین مربیگری‌اش مدیون رساندن تیم کوچک فولام به عنوان نایب قهرمانی در مسابقات فصل گذشته ‌لیگ اروپا‌ (جام یوفای سابق)‌ است، مدعی است که حتی برخی رویدادهای ظاهرا جنبی و غیرمهم نیز بیشتر در جهت تضعیف روحی شاگردان وی در این فصل عمل کرده و استحکام لرزان موجود در آنفیلد را سست‌تر ساخته است. یکی از آنها به زعم این مربی ، گرفته‌شدن مجدد بازوبند کاپیتانی تیم ملی انگلیس از استیون جرارد سرگروه قدرتی لیورپول در اوایل دور مقدماتی یورو 2012 درمهرماه بوده است.

این رویداد که در آستانه دیدار انگلیسی‌ها با مونته‌نگرو (تیم زلاتکو کرانچار کروات)‌ صورت پذیرفت به ادعای هاجسون، وضعیت روحی جرارد را که از شکست شدید انگلیس در جام جهانی امسال و همچنین شروع مشعشع لیورپول در فصل جاری مخدوش بود، تیره‌تر کرد و همسو با آن به کل لیورپولی‌ها هم دیدگاهی منفی‌تر نسبت به رویدادهای جاری بخشید و آنها را به این باور توام با خرافه‌پرستی رساند که امسال، سال آنان نیست و باید تا پایان فصل با بدبختی بسازند.

شاید هاجسون قصد دارد با عمده‌کردن مسائل جانبی ضعف‌های اصلی و فنی تیمش را پوشش بدهد اما حتی در واپسین روزهای پاییز امسال و در طلیعه سال 2011 هم می‌توان صدای هاجسون را شنید که مدعی است اگر جرارد را آرام بگذارند و تورس و جوکول از مصدومیت‌های همیشگی خود رهایی یابند، لیورپول می‌تواند حتی مدعی جام‌های قهرمانی در همین فصل باشد. وی اخیرا به شبکه تلویزیونی اختصاصی باشگاه لیورپول گفته است: «خیلی دلم می‌خواست به کاپلو بگویم با تصمیم چندی پیش‌ خود درخصوص تعیین مجدد کاپیتان تیم ملی انگلیس چه لطمه روحی تازه‌ای را به ما وارد کرد! این چه معنا می‌دهد که شما بازیکنی (فردیناند)‌ را که مدت‌ها از میدان دور بوده به محض بازگشت از نو صاحب بازوبند کاپیتانی کنید؟»

با این حال توقف مجدد لیورپول مقابل ویگان در مسابقه 19 آبان لیگ برتر انگلیس که پایانی بر 3 برد متوالی این تیم بود، تاکید تازه‌ای بر این حقیقت به شمار آمد که مشکلات فنی لیورپول نه از گرفته‌شدن بازوبند کاپیتانی تیم ملی انگلیس از جرارد بلکه از کاستی‌های فنی این باشگاه و نقایص ساختارهای تاکتیکی طراحی شده توسط هاجسون برمی‌خیزد. خیلی‌ها به درستی معتقدند که حتی برد 2 بر صفر اخیر لیورپول در برابر چلسی بیش از آن که محصول چربش هوشیاری تاکتیکی هاجسون بر طراحی‌های استراتژیک کارلو آنچلوتی همتای ایتالیایی بوده باشد، نتیجه 2 جرقه چشمگیر انفرادی و تازه از فرناندو تورس بوده و اگر این اسپانیایی بلند قد و 27 ساله آن 2 گل حرفه‌ای را در آنفیلد نمی‌زد، لیورپول آن بازی حیثیتی را هم نمی‌برد.

با این حال روحیه خوش برخاسته از نتایج بهتر لیورپول در 20 روز اول آبان حتی تورس را نیز صاحب خوشبینی‌های تازه‌ای کرده است. در حالی که جوکول به سبب نمایش‌های یک در میانش و دیوید انگوگ به خاطر بازی ذاتا متوسطش و درک کوئیت به علت مصدومیت‌های اخیرش نتوانسته‌اند یاور درجه اول تورس و هاجسون در ایام سخت اخیر باشند و در غیاب خاوی‌یر ماسکرانوی کوچ‌کرده به بارسلونا لیورپول حتی در پست هافبک وسط هم برخلاف گذشته نزدیک (که ژابی آلونسو را هم داشت)‌ می‌لرزد، تورس می‌گوید: «فکر نمی‌کنم کل فصل جاری برای ما از دست‌رفته باشد. اغلب نتایج اخیر ما حاکی از این است که اگر استمرار را ضمیمه کار خود و اشتباهات فردی خود را کم کنیم در پایان همین فصل می‌توانیم در تقسیم جام‌ها سهیم باشیم و پاداشی را برای خود برگیریم. بقیه بازی‌های رودرروی ما با سایر بزرگان لیگ شامل 2 تیم منچستری، آرسنال و تاتنهام و نتایج‌ آنها می‌تواند ما را صاحب پایه‌ای قوی‌تر و قادر به صعودی بیشتر در جدول رده‌بندی لیگ کند. فکر می‌کنم مشکلات 3 ماه آغازین فصل ما حل شده باشد.»

شاید هم بهتر باشد تورس و یارانش ‌لیگ اروپا‌ را هدف بگیرند. جامی که آنها صعود خود را از گروه یازدهم آن قطعی کرده و در این راه بر استوا بخارست قهرمان سال 1986 اروپا و ناپولی فاتح جام یوفا 1989 پیشی جسته‌اند و فصل پیش نیز به نیمه‌نهایی آن رسیدند و در این مرحله هم فقط تسلیم اتلتیکو مادریدی شدند که بعدا جام را تصاحب کرد. اگر این نیز بیشتر یک گمانه‌زنی و احتمال به نظر می‌رسد در این شکی نیست که دردسرهای آنفیلد به این زودی‌ها تمام نمی‌شود و دنیای متغیر و بی‌ثبات لیورپول ادامه دارد.

آمدن جان هنری تاجر آمریکایی که باشگاه را از 2 مالک آمریکایی قبلی لیورپول ـ‌ جورج جیلت و تام هیکس ـ تحویل گرفته، بیش از آن که لزوما یک مسکن قوی و سریع برای دردهای لیورپول بوده باشد و آینده‌ای درخشان را نوید بدهد، فقط دور کردن 2 مدیر نامحبوب سابق باشگاه از مقابل چشم‌های هواداران ناراضی بوده است و نه حتی ذره‌ای بیش از آن.