قلی‌پور: چینی‌ها را غافلگیر کردم

پیروزی بر حریف چینی واقعا با دشواری به دست آمد. حریف من اهل شهر گوانگجو بود و تشویق بی‌امان 7 تا 8 هزار همشهری و نیز حمایت‌های داوری را در این مبارزه به همراه داشت. من راند اول را واگذار کردم ولی در راندهای دوم و سوم به خودم آمدم و هر چه در توان داشتم رو کردم تا دیگر کاری از دست داوران بر نیاید آنقدر که حتی وقتی داور امتیاز‌های من را از روی تابلوی نتایج هم پاک کرد باز هم نتوانست این پیروزی را کتمان کند. البته دو خوش‌شانسی بزرگ هم به یاری من آمد، یکی این که در اولین بازی به حریف چینی برخورد نکردم و دوم این که چینی‌ها که کاملا مرا می‌شناسند اصلا تصور نمی‌کردند در بازی‌های آسیایی حاضر شوم در حقیقت با دیدن من تمام برنامه‌هایشان به هم ریخت چون هیچ برنامه‌ای از قبل برایم طراحی نکرده بودند.

من با 192 سانتی‌متر قد، وزن طبیعی‌ام 92 کیلوست، در حالی که بالاترین وزن در بازی‌های آسیایی منهای 75‌کیلوگرم است که آن هم با اصرار ایران جایگزین وزن 48 کیلوگرم این بازی‌ها شد. کسی فکر نمی‌کرد من با 92‌کیلوگرم وزن، خود را مهیای حضور در مبارزات منهای 75 کیلوگرم کنم.

این میزان کاهش وزن، دشوارترین کار در زندگی‌ام بود. در فاصله دو هفته به شروع مسابقه‌ها، ناچار شدم فقط با خوردن کمی بیسکویت ساقه طلایی (کم‌قند) تغذیه کنم و حتی در روزهای آخر، آب هم نمی‌خوردم.

فاصله 24 ساعته بین وزن‌کشی و شروع رقابت‌ها به من کمک کرد تا قدری آب و املاح از دست رفته خود را برگردانم، هر چند در این مرحله هم با مشکل گوارشی روبه‌رو شدم. همان طور که گفتم شانس آوردم در آن شرایط به حریف چینی برخورد نکردم و در برابر حریف هندی قرار گرفتم که البته او هم اگر در گروه دیگر قرار می‌گرفت به فینال می‌رسید. در مرحله بعد هم با قرعه استراحت به شرایط مطلوب نزدیک‌تر شدم.

مصدومیت اوجاقی موجب شد او به فاصله کوتاهی از شروع مسابقه‌ها تنها به عنوان مدیر فنی و نه بازیکن در کنار تیم ملی باشد و واقعا بسیار هم برای موفقیت تیم مفید واقع شد، چون او نه‌تنها پرتجربه‌ترین و پرافتخارترین ووشوکار ایران محسوب می‌شود بلکه مثل یک برادر تمام تجربه خود را در طبق اخلاص گذاشت و در خدمت ما قرار داد. اوجاقی با توجه به حضورش در 2 دوره بازی‌های آسیایی در تمام موارد از نحوه برخورد با افراد مختلف گرفته تا ریز مسائل تکنیکی و تاکتیکی کمک شایانی به ما کرد.

مهم‌ترین آسیب من پیش از شروع مسابقه‌ها، در رفتن کتفم بود که خوشبختانه با کارهای درمانی بسیار خوب نوروزی، پزشک تیم ملی توانستم خود را به مسابقه‌ها برسانم.

بله، چند سال پیش هم کتفم از جای خود خارج شده بود و با شرایط بدی که به خاطر کاهش وزن برایم ایجاد شده بود دوباره عود کرد. البته در گوانگجو با انواع مصدومیت روبه‌رو بودم که شامل مصدومیت‌های زانو، مچ و... هم می‌شد که با خوردن مسکن و غرق شدن در هدفم آنها را فراموش می‌کردم.

من نه به صرف شرکت در مسابقه‌ها عازم گوانگجو شده بودم و نه با هدف مدال‌آوری، بلکه فقط و فقط با هدف کسب طلا رفته بودم. با آن همه تمرینی که به همین منظور انجام داده بودم رسیدن به قهرمانی تقریبا برایم روشن بود.

ما 7 ماه در اردوی شبانه‌روزی قرار داشتیم و هر روز در دو نوبت 2 تا 3 ساعته صبح و عصر زیر نظر «وی» سرمربی چینی و فتحی مربی تیم ملی تمرین می‌کردیم. به اینها باید مسابقه‌های انتخابی تدارکاتی را هم اضافه کرد.

بله با توجه به دست و پای بلندم شگرد من استفاده از تکنیک‌های دست و پاست، البته با توجه به شرایطی که در فینال به وجود آمد، با شیوه دیگری موفق شدم. در مجموع قد بلند، هم برایم امتیاز است و هم در درگیری‌ها این امکان را به حریفان می‌دهد تا تعادلم را به هم بزنند.

اولا واقعا علی‌نژاد مدیر لایقی است که از 4 سال پیش تا به امروز برای موفقیت در این بازی‌ها برنامه‌ریزی نمود و تیم جوانان قدرتمندی را پایه‌ریزی کرد که اعضای آن مدال‌آوران امروزمان هستند. او با تاسیس خانه ووشو تمام امکانات را در اختیارمان گذاشت تا بدون هیچ دغدغه‌ای تمرین کنیم و تیم ما با هیچ مشکل روحی ـ روانی یا حاشیه‌ای روبه‌رو نبود. اساسا مشکل عمده ورزشکاران ما داشتن دغدغه‌های مالی است. وقتی رئیس سازمان تربیت بدنی پیش از شروع بازی‌ها نزد ورزشکاران رفت و حرکت‌های خوبی در این زمینه کرد کمک موثری به آرامش فکری قهرمانان شد و آنها احساس کردند به آنها توجه می‌شود. سعیدلو در دیدار با خود ما گفت از شما مدال نمی‌خواهیم بلکه بهترین عملکرد را انتظار داریم، همین حرف تاثیر خوبی روی رفع استرس‌ها و ایجاد بهترین عملکرد و در نتیجه مدال‌آوری‌مان داشت.

در سال‌های گذشته معمولا با تاخیری یک سال و نیمه جوایز قهرمانان پرداخت می‌شد. گاهی تغییراتی در میزان آن هم داده می‌شد که نقشی منفی در انگیزه آنها ایفا می‌کرد، ولی از سال گذشته خوشبختانه نه‌تنها معوقات گذشته پرداخت شده‌اند بلکه پرداخت‌های جدید هم کاملا به موقع و روحیه‌بخش انجام می‌شود. البته سعیدلو وعده واگذاری یک باب آپارتمان به قهرمانان بازی‌های آسیایی را داده بود که بعدا عنوان شد این پاداش تنها به قهرمانان متاهل تعلق می‌گیرد در حالی که فکر می‌کنم به هر حال قهرمانان مجرد هم دارای خانواده هستند که شاید فاقد واحد مسکونی باشند، از آن گذشته مگر قرار است آنان همیشه مجرد باقی بمانند؟

ماه بعد باید در مسابقه‌های ستاره‌های جهان در چین شرکت کنم.

در منهای 85 کیلوگرم شرکت می‌کنم و حریفانم از مصر، سوئیس و روسیه هستند که ساریکوف روس، یکی از پرافتخارترین ووشوکاران دنیا محسوب می‌شود که چینی‌ها از ایستادن مقابلش وحشت دارند. البته من یک بار در مسابقه‌های ورلدگیم او را برده‌ام. در مجموع قرعه‌کشی مسابقه‌ها نقش زیادی در تعیین قهرمان دارد.

خوشبختانه هر نوع مدالی را در کارنامه دارم جز مدال المپیک که آرزوی من است. متاسفانه ووشو هم رشته المپیکی نیست و قرار شده تا سال 2020 رشته‌ای به المپیک اضافه نشود. پس ناچارم برای رسیدن به آرزوی خود تا سال 2020 صبر کنم.

همیشه بهترین‌ها را آرزو کرده‌ام. در تحصیلات هم دانشجوی ترم 4 رشته تربیت بدنی دانشگاه آزاد هستم که متاسفانه با توجه به حضور دائم در ادوی تیم ملی، طی 7 ماه گذشته در دانشگاه حاضر نبوده‌ام. البته در ادامه تصمیم به ادامه تحصیل تا بالاترین سطح گرفته‌ام و با توجه به این‌که دانشگاه آزاد کرج برخلاف دیگر شعب دانشگاه آزاد همکاری چندانی با ورزشکارانش ندارد به دانشگاه شهید بهشتی خواهم آمد و تحصیلاتم را در این دانشگاه دولتی تا بالاترین سطح ادامه می‌دهم.