کاشکی این کاشکی‌ها راست بود

من یک رویایی دارم

دکتر مارتین لوترکینگ، رهبری بزرگ برای جنبش حقوق مدنی آمریکا بود که دستاوردهای او سمبل امید و الگوی ترسیم فرداهایی متفاوت برای رهبران تغییرات اجتماعی است.

او معتقد بود خشونت یک امر غیراخلاقی و عدم‌خشونت عین اخلاق است. در آمریکایی که سیاهپوست حتی اجازه نشستن بر صندلی اتوبوس را نداشت، مبارزات پی گیر لوترکینگ که مبنای آن مبارزه عاری از خشونت بود، منجر به تدوین و تصویب قوانین حقوق بشری و ضدنژاد پرستی مهمی شد. زمانی که لوترکینگ جوان، رهبری مبارزات را به عهده گرفت، سیاه پوستان شهر «ماستان مری» 382 روز بود که از سوارشدن به اتوبوس‌ها خودداری می‌کردند. او فقط در فاصله بین سال‌های 1957 تا1968 میلادی بیش از 6 میلیون مایل سفر و بیش از 25 هزار سخنرانی ایراد کرد.

اما بدون شک معروف‌ترین سخنرانی او همانی است که همه آن را با عنوان آرزوی لوترکینگ می‌شناسند: «من یک رویایی دارم.»

او می‌خواست رهبری یک انقلاب اجتماعی را در آمریکا به عهده بگیرد از این رو دشمنانش باید با صدایی که از دهان این مبارز بلند شده بود و بسیار پرقدرت و جذاب سخن می‌گفت مقابله می‌کردند، که کردند.

مارتین لوترکینگ در 4 آوریل سال 1968 در حالی که فقط 39 سال داشت با شلیک گلوله‌ای کشته شد؛ در حالی که از روی بالکن یک هتل با هواداران خود گفت‌وگو می‌کرد و آماده شرکت در یک سخنرانی می‌شد.