یک شهر آباد ...

فرض کنید که شرکت‌های بزرگ دنیا (مانند نوکیا، اپل، سونی و...) بخواهند در این‌گونه نمایشگاه‌ها شرکت کنند. خب واقعا چقدر احتمال دارد که آنها در هر دو نمایشگاه حضور یابند؟ با توجه به این‌که در دنیا حضور شرکت‌ها در نمایشگاه‌های گوناگون حساب و کتاب پیچیده‌ای دارد، احتمالا حتی اگر این شرکت ها هم بخواهند شرکت کنند آنها در بهترین حالت تنها یکی از این دو نمایشگاه را انتخاب می‌کنند.

این پاسخ در مورد شرکت‌های داخلی هم صدق می‌کند. شرکت‌های کوچک تر که در هیچ‌یک از آنها حاضر نمی‌شوند، شرکت‌های متوسط نیز از دیدگاه برنامه‌ریزی و مالی بضاعت حضور در هر دو نمایشگاه را ندارند و شرکت‌های بزرگ نیز به همان دلیلی که گفته شد، حداکثر یکی را انتخاب می‌کنند.

این درست همان دلیلی است که موجب می‌شود در آینده این دو نمایشگاه با هم ادغام شوند، البته دلایل دیگری هم برای این کار وجود دارد. اما یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که باعث می‌شد تاکنون کمتر کسی به‌فکر یکی کردن این دو بیفتد، آن بود که در گذر زمان، کم‌کم همه عادت کرده بودند الکامپ را محل حضور شرکت‌های خصوصی از دیدگاه بازرگانی ببینند و تله‌کام را جای گرد هم آمدن شرکت‌های دولتی.

خوشبختانه امسال این مساله تاحدودی کمرنگ شد و دولت با تخصیص یک سالن بزرگ با عنوان «دولت الکترونیکی» در نمایشگاه الکامپ حضوری چشمگیر داشت و از سوی دیگر بخش خصوصی نیز نسبت به چند سال گذشته، بیشتر در تله‌کام مشارکت کرده بود. در ضمن این سخن تقی‌پور، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات هم در مراسم گشایش نمایشگاه تله‌کام قابل توجه است که گفته بود حضور شرکت‌های دولتی در این نمایشگاه بیشتر جنبه تجاری دارد.

به‌هر حال نمایشگاه امسال تله‌کام در حالی به‌پایان رسید که پیشرفت آن از جنبه‌های گوناگون قابل درک بود و البته معایبی هم داشت که بخش عمده‌ای از آن درباره شیوه برگزاری نمایشگاه‌ها در کشور است که هفته پیش به آنها پرداختیم. امید است که پیشرفت در برگزاری نمایشگاه‌های کشور شتابی بیشتر بگیرد و کاستی‌های آنها در سال‌های آینده برطرف گردد.

امیرشهاب شاهمیری