مرگ در باران

آنهایی که قویدل را می‌شناسند می‌دانند که او برای دوستان و نزدیکانش دو نصیحت معروف داشت.دو توصیه‌ای که عمل کردن به آن می‌تواند راهگشا و مفید باشد.او توصیه می‌کرد:‌ اول این‌که مراقب باشید در زندگی‌تان دل کسی را نشکنید.دوم که کاری را انجام ندهید مگر این که عاشقش باشید. زنده‌یاد قویدل خودش به این دو نکته جادویی پایبند بود.هیچ‌گاه کسی را از خودش نرنجاند و در زندگی‌اش دنبال کاری رفت که به تمام معنای کلمه عاشقش بود.او به سینما و فیلمسازی عشق می‌ورزید. این حس عاشقانه را می‌توان در تک تک نماهای فیلم‌هایی چون ترن، سردار جنگل، خونبارش و برنج خونین مشاهده کرد. خونبارش یکی از نخستین محصولات سینمای پس از انقلاب بود.او این فیلم را زمانی ساخت که هنوز نطفه سینمای اسلامی بسته نشده بود. هنوز تعریف روشنی از کلیت سینمای ایران در دوره جدیدش وجود نداشت. سینما مظهر هنر غربی محسوب می‌شد و ابهام و سردرگمی بر فضای سینمای ایران سایه انداخته بود.