خداحافظ مدینه

این روزها خیلی از زائران ایرانی ساکن در مدینه احساس دوگانه‌ای دارند از یک طرف در تب و تاب احرام و انجام مناسک حج بی‌قراری می‌کنند و از طرف دیگر باید با رسول خدا و خاندانش وداع کنند؛ وداعی که معلوم نیست سلامی دوباره از پس آن باشد. هم اکنون تقریبا 90 درصد زائران ایرانی که قرار است مناسک حج امسال را به جای آورند، وارد عربستان شده و در شهرهای مدینه و مکه استقرار یافته‌اند و بقیه زائران نیز طی 4 - 3 روز آینده قدم در این سرزمین خواهند گذاشت. در این بین یک تفاوت بزرگ میان زائران ساکن مکه و مدینه وجود دارد. بخش زیادی از حجاجی که هم اکنون در مکه حضور دارند، بعد از انجام اعمال حج عازم مدینه می‌شوند. اما آنها که اکنون ساکن مدینه هستند باید با شهر پیامبر (ص) خداحافظی کنند تا شاید فرصت زیارت رسول خدا و اهل بیتش در روزگاری دیگر که تصورش را نمی‌کنند، نصیب آنها شود.

روزهای آخر حضور در مدینه انگار خیلی زودتر از روزهای قبل سپری می‌شود. اصلا کسی متوجه نمی‌شود که صبح و شام چگونه در هم آمیخته شد. داخل مسجدالنبی که می‌شوی دیگر دلت نمی‌خواهد از آن بیرون بیایی. اما حرم ملکوتی پیامبر را باید بگذاری و بگذری. بقیع و امامان معصومش، بقیع و فاطمه زهرا (س)، بقیع و لاله‌های معطرش را باید رها کنی و بروی. حمزه سیدالشهدا، شهدای حره، مشربه ام ابراهیم مدفن مادر گرامی امام رضا (ع) را باید باقی بگذاری و قصد خانه خدا کنی.

اما در سوی دیگر، مسجد شجره و نقطه آغاز احرام قرار دارد. زائرانی که از مدینه عازم مکه می‌شوند، برای انجام اعمال در این منطقه احرام می‌گیرند. جایی که تمام دنیا را با تعلقاتش رها می‌کنی و لباسی بر تن می‌کنی که تو را به یاد لباس آخرت می‌اندازد.

روزی که تنها همنشین تو اعمال توست. نه خانه ات به کار می‌آید نه خانواده، نه مال و ثروت نجاتت می‌دهد نه مقام و ریاست. همین حس و حال وصف ناشدنی است که زائران را دلهره‌ای توام با امید فرا می‌گیرد. خدایا آن روز که هیچ نامی و هیچ نانی به فریاد نمی‌رسد، تنها تویی که پناهگاه بنده خطاکار خود هستی.

حمید اسدی ‌/‌ خبرنگار اعزامی جام‌جم