برنامه «کانون مهر» بهرغم اینکه بیش از یک سال است از آنتن رادیو صدای آشنا برای مردم آسیا و اقیانوسیه پخش میشود.
صبح یک روز پاییزی به محل پخش برنامه کانون مهر در استودیو آسیا و اقیانوسیه میرسم. این برنامه ـ که کاری از گروه جامعه و زندگی جهانی صدای آشناست ـ به وقت ایران از ساعت 30/8 صبح به مدت یک ساعت برای ایرانیان مقیم خارج از کشور پخش میشود.
بعد از پخش آرم، ناصر عسگرزاده برنامه را این طور شروع میکند: «خدایا تو ما را کمک کن، بگیر از همه فتنه و دشمنی را، به هرکس عطا کن دلی مهربان را»
آسیه گرجی ادامه میدهد: «به نام خدای مهربان/ خدای زمین، خدای آسمان» آن گاه این دو مجری شاد به یاران و همراهان دور از وطن سلام میکنند و میخواهند تا انتهای برنامه آنها را همراهی کنند. پس از آن آسیه گرجی میگوید: «موضوع این هفته کانون مهر، مهارت عادل بودنه».
بعد از پخش یک موسیقی سنتی، قطعه نمایشی با بازی این دو مجری به اجرا درمیآید.
پس از نمایش، ارتباط تلفنی با خانم دکتر پروین ناظمی، روانشناس برگزار میشود و او به شرح وظایف زن و مرد در زندگی زناشویی میپردازد. اینکه گاهی فرد چون ویژگی مسوولیتپذیری ندارد یا مهارت انجام کار را یاد نگرفته نمیتواند وظیفهاش را بخوبی انجام دهد. گاهی هم خانواده احساس میکند تنها وظیفهای که در قبال هریک از اعضای خانواده دارد، فقط وظیفه مادی است، در صورتی که وظیفه عاطفی هم مهم است و ما باید از همان کوچکی به کودکانمان مهر و محبت را آموزش دهیم تا وقتی وارد زندگی مشترک شدند بتوانند عشق و محبت را به دیگران نثار کنند.
پس از یک موسیقی شاد کردی، دکتر محمد پورکیانی، کارشناس بخش ورزشی درخصوص ورزش و تاثیر آن بر افراد سالمند صحبت میکند. او میگوید: وقتی از سالمند صحبت میکنند، یعنی اینکه فرد برخی ارگانهای بدنش، توانایی خود را از دست داده و رو به فرسودگی میرود.
پس از پایان برنامه کانون مهر از معصومه ذباح، سردبیر میخواهم هدف از ساخت این برنامه را برایم بگوید. او میگوید: در جامعه ایرانی، خانواده جایگاه والا و ارزشمندی دارد. افراد یک خانواده با عشق و علاقه در کانون خانه مسالمتآمیز و کنار هم زندگی میکنند. شاید کمتر کشوری یافت شود که اینقدر به کانون خانواده ارج مینهد. شبکه جهانی صدای آشنا با هدف ارج نهادن به کانون خانواده، برنامه کانون مهر را که یک برنامه خانوادگی است روی آنتن برده است.
ذباح ادامه میدهد: برنامه کانون مهر برای همه اعضای خانواده است. این برنامه خوشبختانه با استقبال خوبی روبهرو شده و سعی بر این شده تا مهارتهای زندگی به صورت نمایش و مطالب جذاب و متنوع پخش شود.
ناصر مهربانی که 20 سال است در رادیو به عنوان سردبیر و تهیهکننده مشغول کار است و اکنون هم در رادیو صدای آشنا برنامههای «صبح تازه، آفتاب نو»، «طلوع زندگی» و «من ایران را دوست دارم» را تهیه میکند، درخصوص استفاده از موسیقی در برنامه میگوید: موسیقیهایی که در برنامه پخش میشود همه اصیل و ایرانیاند و چون خیلی از مخاطبان ما از استانهای مختلف ایران هستند، از موسیقی محلی و مقامی نیز در برنامه استفاده میکنیم.
مهربانی به ارتباط با مخاطبان برنامه اشاره میکند و میگوید: با وجودی که مخاطبان ما خارج از ایران زندگی میکنند؛ اما با توجه به مقتضیات زمان و مکان در انتهای برنامه از آنها میخواهیم نظرات و پیشنهادات خود را مطرح کنند و آنها هم از طریق ایمیل با ما در ارتباط هستند و میکوشیم نظرات و پیشنهاداتشان را در برنامه لحاظ کنیم.
وقتی از مهربانی درخصوص فرق این برنامه با دیگر برنامههایی که مخاطب داخلی دارد میپرسم، میگوید: چون مخاطبان ما ایرانیهای خارج از کشورند، روی مشکلات مانور نمیدهیم. بیشتر توجهمان به خواستههای آنان است و یکی از مهمترین اهداف ما در برنامه این است که آنها فکر کنند با ایران در ارتباط هستند و چون از خانوادههای خود در ایران جدا شدهاند، میکوشیم به آنها یادآوری کنیم که شما ایرانی هستید و ایرانیها خانواده دوستترین مردم جهانند و باید کانون گرم خانواده را در هر کجا که هستند، ایرانی حفظ کنند.
مهربانی به سختی کار برای شنوندههایی که در خارج از وطن زندگی میکنند، اشاره میکند و میگوید: چون نیاز آنها با مهاجرت تغییر کرده است، تطبیق دادن آنها با شرایط تبحر و فن خاصی میطلبد. مهمترین نیاز ایرانیهای مقیم خارج از کشور، مهاجر بودن آنهاست. دوری از وطن و زادگاه مادری خیلی مهم است که یک برنامهساز باید با مهارت و آگاهی به آنها بپردازد.
وقتی از آسیه گرجی میپرسم آیا اجرا برای مخاطب خارج از کشور با داخل فرق دارد، میگوید: صد درصد فرق میکند به خاطر اینکه مخاطبمان در یک کشور دیگر با نیازها و خواستههای متفاوت زندگی میکند و باید صحبتها، لحن و اجرای ما هم متفاوت باشد. نویسنده برنامه نیز چه در بخش نمایش و چه در بخش گویندگی باید متنهایی متناسب با نیاز مخاطب بنویسد.
وقتی از او در خصوص تفاوتهای بازیگری و اجرا میپرسم، میگوید: گویندگی و بازیگری در رادیو تا حدودی با هم متفاوتند. گویندگی نیاز به تمرکز و بداههگویی زیاد دارد. به نظر من گویندگی سختتر از بازیگری است. من طی این 17 سال، کار گویندگی هم انجام دادهام اما به بازیگری بیشتر مسلطم و آن را بیشتر میپسندم. بازیگران رادیو در اجرای برنامههای جنگ و طنز میتوانند موفق باشند. اما سختی کار بازیگری در رادیو این است که چون رادیو فقط صداست و شنونده چهره بازیگر را نمیبیند، باید تمام حسهای مختلف نمایش را با مهارت تمام به شنونده منتقل کند (حس غم، شادی، نگرانی، ترس و...).
محمد پورکیانی، عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی که به عنوان کارشناس بخش ورزشی با این برنامه همکاری میکند، در خصوص تهیه این آیتم میگوید: در این آیتم به تاثیر ورزش بر بهبود عملکرد افراد جامعه اعم از کودکان، نوجوانان، جوانان، افراد میانسال و سالمند پرداخته میشود. همچنین به عوارض ناشی از زندگی ماشینی اشاره میشود، اینکه چگونه میتوانیم از طریق فعالیت و تحرک از این عوارض جلوگیری یا پیشگیری کنیم. هدف ما بهبود کیفیت زندگی از طریق فعالیت های سلامت بخش ورزشی است.
پورکیانی ادامه میدهد: هر روز به مدت 5 دقیقه مطالب را به صورت مفهومی و ساده که مورد استفاده اقشار مردم باشد، بیان میکنیم.
وقتی از او میپرسم آیا کارشناسی برای مخاطب خارج از کشور با داخل فرق دارد، میگوید: به هر حال افرادی که خارج از کشور زندگی میکنند بخصوص کشورهای توسعهیافته، شاید تصور کنند دسترسی آنها به اطلاعات و امکانات ورزشی بیشتر است، ولی به هر حال هر چقدر یک جامعه صنعتیتر باشد، جای فعالیت فیزیکی کمتر است و تقریبا آن ماشینی شدن به نوعی انسانها را در چنبره خودش میگیرد. به همین دلیل هر جا که باشیم باید از یک برنامه مدون و مشخص تبعیت کنیم. مطالبی که در برنامه ارائه میکنیم، آخرین یافتهها و تحقیقات علمی در جهان است.
زهره زمانی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم