چندی پیش رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی اعلام کرد:تشکیل وزارتی با نام وزارت جوانان در دستور کار مجلس نیست
کد خبر: ۳۶۲۳
وی علت تشکیل نشدن وزارت جوانان را فرابخشی بودن آن ذکر کرد و گفت : مسائل مربوط به جوانان را نمی توان در قالب یک وزارتخانه جمع کرد و بنابراین ما طرح تشکیل وزارت تربیت بدنی و جوانان را به طراحان آن پس دادیم و فعلا هیچ طرحی برای تشکیل وزارت جوانان نداریم.اگر این اظهارات آقای پورنجاتی را به حساب سخنان کارشناسانه یک نماینده مجلس بگذاریم - که حتما این طور است باید بپرسیم چگونه است که تشکیلات عریض و طویلی با نام "سازمان ملی جوانان تشکیل شده است و سالانه مقادیر زیادی از بودجه مملکت را به نام جوانان و البته نه به کام آنان صرف می کند؛ اما وزارت جوانان نمیتواند تشکیل شود و البته باید پرسید: فرابخشی بودن مساله جوانان یعنی چه ؛ آیا این سخن به معنی آن است که جوانان ما نباید به صورت جزیی و محدود نگریسته شوند؛ اما چرا وقتی کسانی هستند که این چنین به فرابخشی بودن مسائل جوانان معتقدند، برای این قشر عظیم و کثیر جامعه آنچنان برنامه نمی ریزند تا بخش بخش این مسائل به گونه ای شفاف و دقیق بررسی و در صورت صلاحدید، حل شود؛ و اما اگر فرابخشی بودن مسائل جوانان به این معنی است که حل مشکلات آنها از عهده یک وزارتخانه یا سازمان برنمی آید، چرا تا به حال برای بررسی مشکلات جوانان به عنوان بزرگترین بخش هرم جمعیتی ایران فکری نشده است؛چون این سخن که مشکلات و مسائل جوانان فرابخشی است می تواند به این معنی نیز باشد که تاکنون برای حل آن ، فرابخشی عمل نشده است و آنچه بوده نگرشی سطحی و جزئی به مسائل جوانان بوده است.کیست که نداند مشکل یک جوان ایرانی در سطح متوسط جامعه چیست ؛ راستی وقتی که در فصل بودجه و تخصیص اعتبارات به سازمان ها و وزارتخانه های مختلف ، وزیران و معاونان محترم آنها و رئیسان سازمان های گوناگون جملگی از کمبود بودجه و اعتبارات سخن می گویند و آن گاه پس از دریافت بودجه ، انواع و اقسام خرجها تراشیده می شود و انواع و اقسام ساختمان های شیک ، روزی پس از روز دیگر به عنوان ساختمان جدید فلان وزارتخانه و فلان سازمان سر برمی آورد که چه بسا خیلی از آنها روی برجهای شمال تهران را کم می کند- چگونه میتوان به مشکلات جوانان رسید؛شاید این سخن رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس که مشکلات جوانان فرابخشی است ، به این معنی است که مشکلات این کشور چنان پیچیده است که کمتر بخشی می تواند بدون نگاه به بخشهای دیگر و همفکری با آنها، به جایی برسد و برای حل مشکل جوانان باید مشکل مسکن ، درآمد، شغل ، ازدواج ، تعطیلات عالی ، هزینه های نامناسب حل شود در این صورت نیز اولویت برنامه ریزی فرابخشی به منظور حل این مشکلات ، برای کدام قشر است ؛ آیا جوانان به عنوان بیشترین جمعیت کشور نباید چه بخشی ، چه فرابخشی و چه با هر نام دیگری موردتوجه برنامه ریزان قرار گیرند؛