موسوی: تا گوانگجو خواب آرامی نخواهیم داشت

تیم ملی والیبال ایران در حالی با حذف زودهنگام از رقابت‌های جهانی ایتالیا به کشورمان برگشت که تنها با کسب 2 امتیاز بیشتر در مقابل ایتالیای میزبان، می‌توانست ضمن خلق بزرگ‌ترین شگفتی این مسابقه‌ها پا به مرحله بعدی رقابت‌ها بگذارد. سیدمحمد موسوی عراقی، مهاجم جوان و سرعتی‌زن تیم ملی با 2 متر و 2 سانتی‌متر قد، یکی از برترین‌های دیدار جذاب و نفسگیر ایران و ایتالیا بود که بارها و بارها خالق صحنه‌های جذابی مثل آبشارهای غافلگیرکننده و دفاع‌های رسوخ‌ناپذیر شد. گفتگو با موسوی در شرایطی که او و هم‌تیمی‌هایش همچنان در حسرت ناکامی نسبی در رقابت‌های جهانی هستند، چندان خالی از لطف نیست.
کد خبر: ۳۶۰۸۱۷

حسین معدنی، سرمربی تیم ملی والیبال پیش از رقابت‌های جهانی، از شرایط نامناسب روحی ملی‌پوشان گفته بود، طبیعی است که بعد از حذف زودهنگام و ناباورانه ما، این شرایط بدتر هم شده باشد... .

بله، بعد از این که در یکی از برنامه‌های ورزشی تلویزیون، دوباره صحنه‌هایی از دیدارهای تیم ملی در ایتالیا را تماشا کردم از فرط ناراحتی و افسوس تا صبح خوابم نبرد. جالب این که متوجه شدم دیگر بچه‌های تیم ملی هم، همین حال را داشتند و نتوانسته‌اند شب را راحت بخوابند.

اما به هر حال، افسوس فایده‌ای ندارد و بچه‌ها باید به بازی‌های مهم پیش رو در گوانگجو و موفقیت در آن بیندیشند.

فکر می‌کنم هر نوع اشتباهی که ممکن بود یک والیبالیست در زمین انجام دهد ما در میلان مرتکب شدیم. به همین دلیل، دیگر نمی‌توانیم چنین اشتباهی را تکرار کنیم. بنا بر این «هم‌عهد» شده‌ایم با عبرت از رقابت‌های جهانی ایتالیا، در گوانگجو قدرت‌نمایی کنیم و صاحب طلا شویم.

اما این کار با حضور 3 تیم قدرتمند مدعی دیگر، یعنی چین میزبان، کره جنوبی همیشه مدعی و ژاپن قهرمان آسیا، اصلا کار ساده‌ای نیست.

خوشبختانه بعد از چند سال ناکامی در برابر ژاپن، در رقابت‌های جهانی امسال آنها را شکست دادیم تا برتری‌مان ثابت شود. با توجه به این که کره جنوبی هم مشخصا با افت مواجه شده معتقدم ایران و چین میزبان، مدعیان اصلی در گوانگجو خواهند بود. با شناخت خوبی که از تیم چین دارم مطمئنم آنها هم در برابر ایران واقعی، یارای مقاومت نخواهند داشت.

به واژه «ایران واقعی» اشاره کردید، حتما منظورتان تیمی متفاوت با تیم ما در بازی با مصر است؟

بدترین بازی تیم ملی طی چندین سال اخیر، مسابقه با مصر در ایتالیا بود. در آن بازی، همه ما کمابیش مسخ شده بودیم و کسی که از بیرون ما را می‌دید فکر می‌کرد بازی یک تیم رده سنی نوجوانان را نگاه می‌کند. اگر در آن بازی، 30 یا 40 درصد توان واقعی خود را نشان می‌دادیم 3 بر صفر نمی‌باختیم و در جدول مسابقه‌ها باقی‌مانده و می‌توانستیم بلایی که سرایتالیایی‌ها آوردیم را بر سر فرانسه، آرژانتین یا دیگر حریفانمان هم تکرار کنیم.

بچه‌های ما کاملا احساساتی هستند و وقتی به حس پیروزی می‌رسند، براحتی نمی‌توان این حالت را از آنها دور کرد.

به عنوان بازیکنی باتجربه چگونه است که بیشتر وقت‌ها، تیم‌های رده‌های مختلف سنی ایران در بازی‌های نخست خود بسیار ضعیف ظاهر می‌شوند و در ادامه این امکان را می‌یابند که حتی قهرمان شوند؟

این اشکال مختص والیبال ما نیست و رشته‌های ورزشی دیگر‌مان هم کمابیش با آن دست به گریبانند. به اعتقاد من باید در این زمینه، کارشناسان روانشناسی به کمک ما بیایند و با انجام پژوهش دقیق علمی، راهکارهای مناسب مقابله را پیدا کنند و در اختیار ورزشکاران قرار دهند.

در رقابت‌های جهانی ایتالیا، بعد از باخت به مصر، چگونه به شرایط مطلوب روحی برگشتید تا آن 2 بازی جانانه را برابر ژاپن و ایتالیا به نمایش بگذارید؟

یکی از عوامل مهم در ناکامی روز اول ما، ترسمان از سرویس‌های وحشتناک مصری‌ها بود. چون در دو دیداری که سال گذشته برای راهیابی به لیگ جهانی در قاهره برگزار کرده بودیم مقهور سرویس‌های بسیار سنگین آن تیم شده بودیم.

امسال هر چند مصری‌ها بویژه در گیم نخست بازی، خیلی بد سرویس زدند ولی ما روی توپ‌های اول تمرکز و آرامش کافی نداشتیم تا توپ به خوبی در اختیار پاسور قرار نگیرد و او نتواند حملات متنوعی برایمان طراحی کند.

بعد از آن بازی، بشدت احساس سرافکندگی می‌کردیم، بنابراین «هم قول» شدیم تا آن اتفاق را به دست فراموشی سپرده و با پیروزی بر ژاپن برای صعود تلاش کنیم. وقتی در پایان گیم اول بازی با ژاپن هم نتیجه را واگذار کردیم، حس مشترکی بین همه ما به وجود آمد که داریم طی 3 بازی، همه آبرو و اعتباری را که طی 3 سال اخیر به دست آورده بودیم، برباد می‌دهیم و این بار از ته دل و عمق وجود به خود آمدیم تا در 3 ست بعدی، ژاپنی‌ها را مقهور کنیم.

و در دیدار با ایتالیا؟

در ست اول، بازی قابل قبولی انجام دادیم ولی با اختلاف کمی نتیجه را واگذار کردیم. در ست دوم، بازی مصر را تکرار کردیم ولی در ست‌های بعدی بهترین تیم تاریخ والیبال بودیم. حتی در گیم پنجم 11 بر 9 از ایتالیا پیش افتاده بودیم و در آستانه افتخاری بی‌نظیر قرار داشتیم ولی یکی، دو اشتباه از ما و شاید یکی دو اشتباه از داوران، نتیجه بازی را از ما گرفت و به حریف سپرد. البته شخصا فکر می‌کنم تیم ما در آستانه پیروزی تاریخی بر ایتالیا، اسیر اشباع‌شدگی زودهنگام شد.

چه فضای ویژه‌ای بر آن بازی به یادماندنی حاکم بود؟

مهم‌ترین نکته آن بازی این بود که هواداران ایتالیایی هم، یکپارچه بازی زیبای تیم ملی ما را تشویق می‌کردند و البته انبوه ایرانی‌های عزیزی که از شهرهای دور و نزدیک ایتالیا و اروپا به میلان آمده بودند و متاسفانه ما شرمنده آنها شدیم.

انتقادی که یکی از کارشناسان والیبال، حین انجام مسابقه‌های جهانی از شما می‌گرفت، استفاده از سرویس‌های پرشی ـ موجی و نداشتن ثبات در اجرای سرویس پرشی ـ چکشی بود. چه پاسخی به این انتقاد دارید؟

بعد از جام کنفدراسیون والیبال آسیا و پیش از شروع رقابت‌های جهانی، به خاطر مواجهه با آسیب‌دیدگی،‌چند روزی از تمرین دور ماندم به همین دلیل در مسابقه‌های ایتالیا ترجیح می‌دادم احتیاط بیشتری ‌کنم تا سرویس‌هایم خطا نشود و حتما در زمین حریف فرود بیاید.

گویا نظری افشار هم در ایتالیا با مصدومیت روبه‌رو بود؛ آن‌چنان که در دیدار با مصر بسیار بد عمل کرد!

نظری افشار با مچ پای کبود در مسابقه‌ها ظاهر شد و روزانه در ایتالیا 2 جلسه فیزیوتراپی انجام می‌داد.

نظری افشار در دیدار با ژاپن و بویژه بازی با ایتالیا، عملکرد ضعیف خود در روز اول را جبران کرد، ولی حمزه زرینی هم که انتظارهای زیادی را متوجه قدرت‌ بازی خود کرده بود، نتوانست این انتظارها را پاسخ دهد!

حمزه یکی از با احساس‌ترین بازیکنان تیم ماست. رها‌شدن او از حس تلخ شکست بد روز اول، مستلزم گذشت زمان بیشتری بود. به همین دلیل شما دیدید در گیم‌های ابتدایی بازی آخر او امتیازآورترین بازیکن ما شد.

و در پایان...

تیم والیبال ایران، متشکل از جوانانی است که درعین‌حال، بازیکنان و مربیانی کاملا پرتجربه‌اند. افرادی که بعد از حذف ناسزاوارانه از رقابت‌های جهانی، آماده جبران مافات در بازی‌های آسیایی هستند. باور کنید در پایان بازی با ایتالیا، ما نمی‌دانستیم از دور مسابقه‌ها حذف شده‌ایم. در حقیقت، در بهت باخت از ایتالیا بودیم که سرپرست تیم ملی بدون هیچ مقدمه‌ای به یک باره اطلاع داد حذف شده‌ایم. با شنیدن این خبر بود که شوکی به ما دست داد، یکی به گریه افتاد، دیگری آنقدر مبهوت شده بود که دیگر نمی‌توانست حرف بزند و...

مجید عباسقلی / گروه ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها