شماره 6 اسطورهای فوتبال ایران پس از خداحافظی از فوتبال ملی، گفت: « هر آمدنی، رفتنی دارد و من خوشحالم در بازی با برزیل خداحافظی خوبی از فوتبال ملی داشتم. جا دارد همین جا از حبیب کاشانی، مسوولان فدراسیون فوتبال و تمامی کسانی که شرایط حضور من در این بازی بزرگ را فراهم کردند، تشکر کنم. همچنین از تمام هموطنان عزیزم که با حضور در ورزشگاه ابوظبی، مشوق ملیپوشان تیم ملی کشورمان و همچنین من بودند، کمال تشکر را دارم و دست همه آنها را میبوسم.»
وقتی بازی خداحافظی یک ملیپوش در مقابل تیم بزرگ و پرافتخار برزیل باشد، به خودی خود خداحافظی باشکوهی خواهد بود؛ اما در مورد کریم باقری این خداحافظی میتوانست پرشکوهتر هم باشد؛ اگر شرایطی پیش میآمد تا این بازیکن خوش اخلاق، در حضور یکصد هزار تماشاگر روی دوش دیگر ملیپوشان قرار میگرفت. شاید به همین خاطر هم باقری در پایان بازی با برزیل نتوانست آنچه را که در دلش بود به زبان نیاورد: «دوست داشتم در ایران و مقابل هموطنانم خداحافظی میکردم. با این حال شب خاطرهانگیزی برای من بود. جا دارد از تمام مربیان و افرادی که در فوتبال من تاثیر داشتهاند و در این سالها به من کمک کردند تا به این جای فوتبال برسم، تشکر و قدردانی کنم.»
پنجشنبه شب سیدمهدی رحمتی هم کار قشنگی کرد. او پس از دریافت جایزه بهترین بازیکن زمین، به واسطه همه زحمتهایی که کریم باقری برای فوتبال ایران متحمل شده است، این جایزه را به وی تقدیم کرد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم