راه رفتن به کمک تنفس

این صندلی با کمک یک کنترل‌کننده حساس به تنفس فرد، کار می‌کند. مکانیسم دستگاه به این صورت است که گیرنده‌هایی که به فشار هوا حساس هستند و تغییرات آن را اندازه‌گیری می‌کنند، درون سوراخ بینی این افراد قرار می‌گیرند. این پیام توسط گیرنده به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل و از طریق کابل به رایانه منتقل می‌شود. سپس رایانه این سیگنال‌ها را به اطلاعات قابل فهم تبدیل می‌کند.

حتی افرادی که از تنفس مصنوعی استفاده می‌کنند نیز می‌توانند از این صندلی با برنامه‌ریزی نرم‌افزاری متفاوت بهره ببرند.

محققان این سیستم را روی 96 انسان سالم و 10 بیمار که از ناحیه اندام‌ها فلج بودند، آزمایش کردند. بسیاری از این افراد می‌توانستند با استفاده از این سیستم از مسیرهای دشوار عبور کنند یا با سرعت بالا مشابه سرعت استفاده یک فرد سالم از رایانه، با دنیای اطراف خود ارتباط برقرار کنند.

از آنجا که این سیستم با کیفیت تنفس فرد به کار می‌افتد، برای آنها کدهایی در نظر گرفته‌اند. مثلا اگر فرد 2 بار پشت هم نفس خود را به داخل ببرد، صندلی به سمت جلو، اگر 2 بار تنفس را بیرون بدهد، به سمت عقب، اگر یک نفس به داخل و دیگری به خارج باشد به سمت چپ و اگر بعکس این حالت باشد، صندلی به سمت راست حرکت می‌کند. با انجام هر یک از این فرمان‌ها صندلی مسافت زیادی را در سمت تعیین‌شده طی خواهد کرد. حتی با استفاده از این سیستم فرد می‌تواند مکان ‌نمای رایانه را نیز جابه‌جا کرده و خواسته‌هایش را به اطرافیان خود بگوید.

این سیستم به بسیاری از بیماران که از فلج عضلانی رنج می‌برند نیز کمک می‌کند زیرا عضله کنترل‌کننده تنفس به دلیل اتصال مستقیم عصب این ناحیه به مغز حتی در فلج‌های حاد، از کار نمی‌افتد. حالا به کمک این طرح جدید،‌ بیماران نه‌تنها می‌توانند بسیاری از کارهای خود را انجام دهند، بلکه می‌توانند با جهان اطراف نیز ارتباط برقرار کنند.